ขอมอบกลอนเป็นกำลังใจแด่คุณครูทุกท่าน

“ถึงบางครั้งจะถูกกระทบกระเทือน	จนกระทั่ง ชีพจะพังพลังจะล้าน้ำตาจะไหล
ขอคุณครูทำหน้าที่อย่างมั่นใจ	เพื่อเด็กไทยมีวิชาพัฒนาตน
มือเปื้อนชอล์กนั้นหรือมือครูแน่	เพราะตั้งใจแต่อบรมบ่มฝึกฝน
หวังเห็นศิษย์ฉลาดมั่นรู้ทันคน	ครูไม่บ่นแม้ลำบากและยากเย็น
เพลงแม่พิมพ์ก้องดังฟังแล้วเศร้า	ว่าครูเราทำดีไว้ใครไม่เห็น
เปรียบครูคือเรือจ้างอย่างจำเป็น	เรือที่เข็ญศิษย์แล่นข้ามสนามความเลว”

กดปุ่ม back ย้อนกลับ