Voorbereidingsdag CCD door Robin Lataire
Zaterdag 2 maart 2002: de CCD

De CCD of Charge-Coupled device werd meer dan 25 jaar geleden ontwikkeld. Net zoals fotografie kan de CCD objecten waarnemen die te zwak zijn voor het oog, door deze objecten een lange tijd te belichten. Deze belichting kan verschillende minuten of zelfs uren duren. Lichtgevoelige films hebben de laatste jaren enorme vooruitgang geboekt maar kunnen nog slechts 3 tot 5% van het licht opnemen. De CCD kan darentegen 30 tot 50% van het licht opnemen. Daar bovenop heeft de CCD geen last van het sluiereffect zoals lichtgevoelige films. Een telescoop voorzien van een CCD gedraagt zich dankzij al deze factoren als een telescoop met een 10 keer grotere oppervlakte.

Een CCD camera bestaat uit een lichtgevoelige silicium chip en elektronische systemen die de gegevens omzetten in digitale vorm. Als men van dichterbij naar de chip zou kijken ziet men een rechthoek die op dezelfde manier als een schaakbord in vakjes verdeeld is. Elk vakje of pixel, is lichtgevoelig. Bij belichting gaat elke pixel het aantal fotonen die erop invalt tellen. Eigenlijk gaat men het aantal elektronen tellen die de invallende fotonen doen ontstaan bij reactie met het silicium. Elke pixel neemt dan een waarde op van bijvoorbeeld 1 tot 10, naargelang de hoeveelheid fotonen die erop invallen. De computer die deze waarde analyseert kan dan een grijswaarde toekennen aan alle pixels, o voor zwart en 10 voor wit, en zo het beeld op het scherm reconstrueren.