Dag2
Donderdag 21/03/’02

Met een hardhandige slag hebben we onze wekker neergeslaan, maar het mocht niet baten: wekker of niet, opstaan moesten we. Na een verkwikkende eerste zwempartij waren we vervolgens wakker genoeg om aan het ontbijt te beginnen. Om 10.00u hadden we afspraak en om 10.15u waren we eindelijk klaar om  ons naar een amfitheatertje te begeven, waar Werner die dag een deskundige uitleg zou geven. Hij gaf ons al meteen een eerste opdracht: pas op de cijfers 1, 3, 4 en 6 eventueel alle hoofdbewerkingen toe en zorg dat het eindresultaat 24 is.
Dit gezegd zijnde begon hij uit te leggen waarom we naar Tenerife zijn gekomen om de sterrenhemel te bezichtigen: er is weinig bewolking en een aangenaam klimaat voor de anders erg koude nachten.  Op Tenerife is de sterrenhemel bovendien beschermd!  Het eiland was dan ook het eerste astronomisch reservaat ter wereld.  Zo moeten de vliegtuigen van een bepaalde kant komen en worden er ook op andere vlakken strenge wetten toegepast i.v.m. de lichtpollutie.  Maar niet eender welke plaats op Tenerife is geschikt om de sterrenhemel te bezichtigen.  Bovenop de Teide benadert men de perfectie: de lucht is daar immers ijler, er is minder stof, de dampkring is er minder dik en de lichtpollutie minder sterk…
Wow, het ziet er naar uit dat we een fantastische sterrenhemel gaan zien, maar Werner ontneemt ons meteen van ons enthousiasme, want zelfs met een heel grote sterrenkijker gaan we nooit zien wat we al op prentjes hebben gezien. Onze ogen zijn immers niet kleurgevoelig. Maar misschien gaan we wel wat gekleurde planeten onderscheiden. Dan zullen we ook meteen kunnen vaststellen dat deze een schijfje zijn met bepaalde afmetingen, in tegenstelling tot sterren, dat het wiskundige punt vormt omdat ze oneindig ver staan. Als we heel goed observeren, kunnen we misschien zelfs de poolkappen op Mars onderscheiden (maar het mythische Mars zou niet voor onze tere oogjes bestemd blijken). Misschien gaan de "goeden" onder ons kleuren onderscheiden op de sterren. Het verschil in kleur is hier te wijten aan het temperatuursverschil dat tot boven de 12000 °C kan oplopen.  Zulke sterren staan trouwens onnoemelijk ver, uitgedrukt in lichtjaren. Een lichtjaar is 9. 1012 km en de dichtstbijzijnde ster, Proxima Centauri, staat op 4,2 lichtjaren !
Sterren staan echter niet altijd alleen aan de hemel. Soms met twee of meer (dubbelsterren), soms met 100.000 tesamen (sterrenhopen). Verder onderscheiden we: optische dubbelsterren (het lijkt slechts dat ze iets met elkaar te maken hebben), en fysische dubbelsterren (deze draaien om elkaar heen). Bij sterrenhopen gaan we kijken of je er door kan zien, dit noemt men open sterrenhopen genaamd, of niet: bolhopen genaamd.
Maar wat is nu eigenlijk het grootste object dat je kan aantreffen in het heelal? Werner deelde ons mee dat dit galaxieën zijn, waartoe ook onze Melkweg behoort. Deze staat op een afstand van 100.000 lichtjaar en het zijn zoveel sterren dat we nog slechts een nevel onderscheiden.
Na zoveel informatie is het tijd om eens te ontspannen en we zouden de lessen hervatten om 15.30u.
Op dit tijdstip, of misschien met een beetje vertraging, werd de kijker opgesteld terwijl ons de functies van de verschillende stukken werden uitgelegd. De montering zorgt ervoor dat we de sterren kunnen volgen, de tubus en het oculair staan in voor de mate van de lichtsterkte en de vergroting. Voor de rest bestaat de telescoop uit een statief, een poolas, een tegengewicht en een zoekertje. De telescoop moet natuurlijk eerst worden afgesteld op de juiste breedte, in Tenerife 28° NB.
Onze eerste kijker was een 10 inch lenzenkijker, de tweede een spiegelkijker. De eerste biedt als voordeel dat men hiermee veel preciezer en nauwkeuriger kan waarnemen, maar met de tweede kunnen we veel meer vergroten. Maar door wat wordt de vergroting nu eigenlijk bepaald ? Werner had natuurlijk meteen een antwoord klaar en zei dat het de verhouding is tussen de brandpuntsafstand van de lens en de brandpuntsafstand van het oculair. Nog even de batterij aansluiten en we zijn klaar voor het observeren van de zon.
De zonnevlekken zijn "duidelijk" zichtbaar en onder het maniakale geluid van Robins fotoapparaat loopt deze leerrijke dag ten einde. Er staat ons nog een lange nacht te wachten en we krijgen nu gelukkig wat rust.
HOME