Rond 1.15u schoof iedereen aan bij de kijker om M13 te kunnen waarnemen. Dit is een bolhoop van ongeveer 100000 sterren die op 23500 lichtjaar van ons verwijderd staat. Werner gaf voor de geďnteresseerden wat meer uitleg over de sterrenbeelden terwijl iedereen het alsmaar kouder kreeg. Yannick en Sofie kwamen me melden dat ze een UFO gezien hadden, wat nog maar eens bewijst dat de temperatuur fenomenaal bleef dalen. Rond 2 uur gaven een paar mensen het op en vluchtten naar een kapelletje wat verderop. Maarten liep al vloekend weg en vroeg zich luidop af waarom hij toch meegekomen was. De moedigen onder ons trotseerden de koude, maar rond 3 uur sloeg de vermoeidheid toe en daalde de belangstelling voor het sterrenkijken. We legden ons dicht bij elkaar en probeerden ons het landschap bij daglicht voor te stellen. De uren streken voorbij en er werd meer en meer onzin verkocht.
Om 6u30 was het moment dan eindelijk aangebroken waar we de hele nacht hadden op hadden liggen wachten. De zon kwam tevoorschijn en we zagen plots dingen die we 's nachts helemaal niet hadden kunnen zien (zoals Henk). Toen de bus om 7u kwam aangereden, bestormde iedereen de chauffeur,gaf hem een dikke kus en viel meteen als een blok in slaap. In Ten Bel aangekomen gingen we onmiddellijk ontbijten. We werden als marsmannetjes bekeken met onze dikke winterverpakking die we nog steeds aanhadden. Nadien gingen we slapen. We kwamen terug samen om 14u aan het zwembad van waaruit we vertrokken voor een wandeling in de omgeving van het hotelpark.
Maarten meldde dat hij terug inzag waarom hij was meegekomen. Onderweg rustten we even uit en zochten tevergeefs naar een plekje schaduw. Werner vertelde ons een stukje geschiedenis van Ten Bel dat werd opgericht in 1964. Meneer Huygen was de stichter en hij was ook degene die op het idee kwam samen te werken met Urania. Meneer Huygen stelde Tenerife voor als het eiland met het beste klimaat ter wereld en en overtuigde de mensen van Urania ervan dat de sterrenhemel er ideaal was. Hij stierf echter onverwachts. Zijn opvolgers waren ook bereid om samen te werken met Urania, alleen waren de plannen minder groots dan de oorspronkelijke. Toch blijft Ten Bel een ideale plaats om te vertoeven met een groep die meer wil zien dan het zwembad en het strand. We wandelden verder langs de zee en de andere 3 hotelresidenties. Wanneer we dan toch een plekje schaduw gevonden hadden om ons neer te planten, vertelde Werner ons wat meer over de geschiedenis van Tenerife en de Canarische Eilanden. Zo kwamen we te weten dat de naam “Canarische Eilanden” afkomstig is van het Latijnse 'canes', wat hond betekent. De kanariepietjes zijn nadien naar deze eilandengroep genoemd. Tenerife is het grootste eiland van de zeven Canarische Eilanden, waar we 10 microklimaten kunnen vinden. Het landschap in het noorden ziet er veel anders uit dan dat in het zuiden. Het is er veel groener en er heerst een totaal ander klimaat, als gevolg van de passaatwinden. Na deze kleine maar leerrijke rustpauze wandelen we verder richting de Gele Berg. Dit is de eerste berg die we beklommen, best vermoeiend in de vlakke zon en bij een temperatuur van 35 °C. Moe maar voldaan bereikten we de top en genoten we van het prachtige uitzicht. Er werd uitleg gegeven over de plantengroei (o.a. de cactussen) en het landschap. 40 % van Tenerife is beschermd natuurgebied om het landschap te beschermen tegen de verwoestende kracht van de hotelbuildings die als paddestoelen uit de grond omhoogrijzen. Na de afdaling mochten we een verfrissende duik nemen in de Atlantische Oceaan. Het was aangenaam maar zout. We stapten terug naar het hotel waar we Pierre en Badr terugvonden die de hele namiddag rondjes hadden gelopen rond het zwembad. We namen nog een duik in het zwembad en gingen aanschuiven aan het buffet. 's Avonds gingen we op zoek naar een gezellig cafeetje buiten het hotel. Uiteindelijk besloten we op het strand te gaan zitten en genoten we nog van een gezellige avond. |
