Οι Αθηναίοι ήταν πρώτοι που κατάλαβαν την αξία του καινούργιου όπλου και άρχισαν την ναυπήγηση στόλου. Το πλήρωμα μιας τριήρους αποτελείτο από τον τριήραρχο, κελευστή, 2 με 3 αξιωματικούς κατά μήκος του καραβιού, 2 πηδαλιούχους, αυλητή, 172 (περίπου) κωπηλάτες, 10 με 20 πεζοναύτες (οπλίτες, τοξότες και ψιλούς), 10 με 15 βοηθητικό πλήρωμα, δηλαδή 200 άτομα περίπου. Σε πολλές περιπτώσεις οι κωπηλάτες είχαν οπλισμό μαζί τους και πολεμάγανε σαν χερσαία στρατεύματα. Κάθε τρίηρη είχε εφόδια σίτισης για 3 με 4 ημέρες (λόγο χώρου).

Κύριο χαρακτηριστικό της ήταν η μεγάλη ταχύτητα (12 μίλια περίπου) που ανέπτυσσε σε μικρό χρόνο, που με καλά εκπαιδευμένο πλήρωμα γινόταν τρομερό πλεονέκτημα κατά την ναυμαχία, πράγμα που έκαναν πράξη οι Αθηναίοι, από την εποχή των μηδικών πολέμων μέχρι και την μετά εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου, αξιοποιώντας στο μέγιστο τις δυνατότητές της. Για να επιτύχουν αυτό οι Αθηναίοι έβγαζαν κάθε χρόνο τον στόλο τους στον Σαρωνικό για γυμνάσια. Οι νέες τακτικές που εισήγαγαν οι Αθηναίοι "διέκπλου με αναστροφή" και "περίπλου" τους έκαναν αήττητους στην θάλασσα γιατί μέχρι τότε οι ναυμαχίες θύμιζαν πιο πολύ πεζομαχία παρά ναυμαχία, ενώ με τις νέες τακτικές τους οι Αθηναίοι, το εμβόλιζαν και εγκατέλειπαν τον αντίπαλο λαβωμένο εκτός μάχης.

Από την εποχή του Κίμωνος, έχουμε τις πρώτες κατάφραχτες τριήρεις, δηλαδή προσθέσανε ένα "κατάστρωμα μάχης" πάνω από τους κωπηλάτες προσφέροντας τους προστασία από τοξεύματα, επιτρέποντας στους πεζοναύτες να κινούνται άνετα και γρήγορα σε όλο το μήκος του καραβιού και να μάχονται άνετα. Πέρα από τις πολεμικές τριήρεις υπήρχαν οι οπλιταγογές, ιππαγωγές, ταχυδρομικές. Οι τελευταίες ήταν ιδιαίτερα σκαριά γιατί έπιαναν μεγάλες ταχύτητες (Πάραλος και Σαλαμινία) και τις θεωρούσαν ιερές

The Athenians were the first who occupied the value of new arm and began the shipbuilding of fleet. The crew of trireme was constituted from the general and his officer, 2 with 3 officers at length of boat, 2 steersman, piper man, 172 (roughly) oars men, 10 with 20 marines (soldiers, archers and spearmen), 10 with 15 auxiliary crew, that is to say 200 individuals roughly speaking. In a lot of cases the oars men had their arms with them and fought as land troops. Each trireme had supplies of feeding for 3-4 days (reason of space).

Their main characteristic used to be their speed of up to 12 miles that sailed in a short period of time, with which the well educated crew became terribly advantaged over the naval battle, a thing that made action by Athenians, from the season of Persian wars until afterwards season of Peloponnesian war, developing the maximum of its potential. In order to achieve this, the Athenians moved each year their fleet for training. The new tactics that imported the Athenians " penetration with inversion" and "circumnavigation" made them invincible in the sea because up to then the naval battles reminded more a foot battle rather than naval battle, while with their new tactics the Athenians, ramming and abandoned the enemy ships except battle.

From the season of general Kimon, we have the first armoring Triremes, that is to say, they added a "deck of battle" above oars men offering to them protection from arrows and spears, allowing to the marines to be moving comfortably and quickly in all the length of boat and fight comfortably. Beyond martial Triremes existed troop carriers, horse carriers, postal. The last ones were ships in particular because of their swift velocity. (Paralos and Salaminia) and they were considered holy!