ไม่ได้เข้ามาเขียนอะไรเพ้อเจ้อเสียนาน
.พอจะมาเขียนเลยชักจะเขียนไม่ค่อยจะออกแฮะ
เพิ่งจัดกระเป๋าเสร็จก็เลยแว๊บเข้ามาซะหน่อย
ไม่ได้ออนไลน์ตอนกลางคืนนานเป็นเดือนแล้วมั้ง..ในเวลางานก็แทบจะไม่เข้าอีกต่างหาก
เข้าไปดูแค่เมล์ว่ามีข่าวสารหรือจดหมายอย่างเดียว เมล์อื่นๆ แทบจะไม่ได้เปิด..
พรุ่งนี้แล้วสินะที่จะต้องเดินทาง..หลังจากที่อาสาไปภาคใต้
เมื่อวันที่ 28 ที่ผ่านมา
ชุดแรกที่ส่งไปมีแต่ผู้ชาย รอบนี้เราเลยกลายเป็นกำลังหนุนไปเสริม
(ไม่รู้ว่าจะทำให้คนอยู่เดิมปวดหัวมากกว่าเดิมหรือเปล่า)
ใครๆ ก็ขู่เราตลอดจนชักจะเริ่มกลัวๆ
ผีเหมือนกัน แต่ทำไงได้ ก็ใจมันรักนี่นา..
เมื่อตอนบ่ายเลยลองโทรไปหาพี่วิรัตน์
กะจะสอบถามว่าเป็นไงบ้าง คุณเธอกวนประสาทที่สุด ขนาดบอกว่าอยากรู้ข้อมูลเบื้องต้นจริงๆจะได้จัดกระเป๋าถูก
ดันกวนโอ๊ย ลามก พูดเล่นตลลอด ขนาดบอกว่าจะคุยภาษาคนหน่อย หนอยแน่!
ยังจะย้อนมาอีก ว่าจะคุยภาษาคนก็ไม่บอก
.แล้วก็พูดจาเรื่อยเปื่อย
(แกล้งขู่ตลอด แถมเราไม่ได้ข้อมูลที่ถูกต้องอีกต่างหาก ) เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอแล้วจะเล่นงานให้เข็ดเลย..แค้นสุดก็ที่บอกว่า
คนไปทีหลังต้องยอมรับสภาพ คนไปก่อนจะอยู่อีกวรรณะนึง คนไปทีหลังจะจัดให้อยู่วรรณะจันฑาน
(เขียนถูกป่าวหว่า) 
แล้วเรื่องที่นอนก็ไม่ต้องห่วง ถ้าหาไม่ได้จะฝากเราไว้ที่วัดให้
คนอะไร ใจดำที่สุดในโลกเลย
ตอนเย็นอยู่เคลียร์งาน
คนรับงานต่อจะได้ไม่ปวดหัว ปรากฏว่าออนไลน์ใช้ไม่ได้ ..โทรไปที่ศูนย์คอมฯ
ถึงได้รู้ว่าเค้ากำลังจะจัดการกับข้อมูลเพื่อเตรียมตัวไปใต้เหมือนกัน
ไม่รู้ว่าพี่จุ๊กไปกับใคร แต่ที่แน่ๆ เราไปคราวนี้คงไม่ถึงกับโดดเดี่ยวซะทีเดียว
อย่างน้อยก็มีอีตาวิรัตน์ตัวกวนประสาท กับพี่จุ๊ก
ส่วนคนอื่นๆ ไว้ไปรู้จักกันข้างหน้าก็แล้วกัน
กลับถึงบ้าน
..ก็ถามพ่อกับแม่ว่า พรุ่งนี้จะไปต่างจังหวัดน๊า..รู้แล้วใช่ป่าว
(จริงๆเราคิดว่าน้องเราต้องบอกพ่อกับแม่เราไว้แล้ว เพราะพอเรารู้ว่าจะต้องเดินทางก็โทรบอกน้องสาวเราไว้
เราจะได้ไม่ต้องตอบคำถามพ่อกับแม่)..พอถามไป แม่ก็ตอบว่ารู้แล้ว
(แต่ไม่ได้ว่าอะไร เพราะรู้นิสัยเราว่าชอบไปในที่ที่คนในบ้านเป็นห่วง
เป็นขาประจำเลยแหละ..) สักพักพ่อเราก็ประชดว่า ชอบตายเลย
เราก็เลยต้องบอกว่า
เปล่าซะหน่อย../แล้วก็มั่วนิ่มวิ่งหนีขึ้นห้อง..(หลบหน้าไปตามฟอร์ม
ฮี้ๆๆๆๆๆ)
รอเวลาสักพักค่อยลงมาอาบน้ำสระผม
จัดการแพ็คของ เขียนไดอารี่แล้วก็จะไปนอน เพราะต้องออกจากบ้านแต่เช้า
รู้สึกเพลียๆเหมือนกัน ปีนี้สุขภาพไม่ค่อยจะสมประกอบเท่าไหร่ ..ต้องนอนเยอะๆ..กินเยอะๆ
จะได้มีพลังงานเยอะๆ (ขนาดกินจนพุงกางแล้วนะเนี่ยะ ทำไมยังไม่แข็งแรงซักกะที)
หันไปดูผ้าพันคอที่หัดทำนิตติ้ง
ทำไปได้แล้ว 1/4 ส่วน คงต้องวาง(หมก)เอาไว้ก่อน
(ทั้งๆที่อยากจะทำให้เสร็จเร็วๆ
เพราะมีคนหยามไว้เยอะ ว่าอีก 2 ปี คงจะได้ใช้ โดยเฉพาะหลานตัวแสบ
มาบอกว่า จะทำได้เร๊อะ
(หนอยแน่! บังอาจดูหมิ่น จะทำให้เสร็จสักสองผืนเลย..(สวยไม่สวยไม่เป็นไร
ให้เสร็จไว้ก่อนเป็นใช้ได้เนอะ) ..ทำเองใช้เอง คงไม่กล้าให้ใคร เพราะฝีสวยม๊ากกกกกกกก
.(ยังไม่แน่ใจตัวเองเลยว่า
ทำเสร็จแล้วตัวเองจะกล้าเอามาพันคอหรือเปล่า)5555
..
ว่าแล้วก็ไปนอนดีกว่า
