เช้านี้อากาศน่าตอนต่อมาก..ไม่อยากลุกไปทำงานเลย...(โรคขี้เกียจกำเริบอีกแล้ว) แต่ก็จำใจลุกไปทำงานจนได้...รู้สึกว่าแขนข้างซ้ายยังปวดอยู่เลย..คงเป็นเพราะเมื่อวานไปเจาะเลือดมา..คนที่เจาะเลือดมือหนักมาก...เส้นเลือดที่ถูกเจาะบวม แถมมีสีเขียวคล้ำๆอีกต่างหาก...(หวังว่าพรุ่งนี้คงจะหายนะ) เพราะว่านัดกันไปเที่ยวบ้านป้าหน่อย ที่บ้านเนินน้ำ จ.ชลบุรี..(อีกแล้วครับทั่น)...
คลับ F (Fat) หรือมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า คลับ X ( XXL) ได้นัดจะไปว่ายน้ำกัน โดยคราวนี้ใส่ชุดทูพีชด้วย..เราเองก็ ต้องใส่เหมือนกัน ลองใส่ดูแล้ว..ถ่ายรูปออกมา แล้วรับไม่ค่อยได้..พรุ่งนี้กะจะเบี้ยว ใส่ชุดว่ายน้ำแบบสปอร์ตดีกว่า..
เพราะจะมีความมั่นใจมากกว่ากันเยอะเลย...เวลาถ่ายรูปเล่นกัน จะได้ไม่ต้องอับอายขายหน้า (เพราะไงซะ ชุดนี้ก็ต้องเก็บไขมันได้ดีกว่าชุดที่นัดกันแน่ๆอยู่แล้ว)
ช่วงนี้รู้สึกเนือยๆ เหมือนกัน..ไม่สบายใจหลายอย่าง..เช่น..เวลาเรารู้สึกรำคาญใครสักคน เราจะไม่ค่อยเก็บอาการ ผลก็คือทำให้คนที่เรารำคาญเค้าน้อยใจ เสียใจ...แม้จะพยายามไม่แสดงอาการ..แต่พอรู้สึกว่าเริ่มหงุดหงิด และรำคาญ จะชักสีหน้าใส่ทุกที..(ทำไงดี ก็มันชอบลืมตัวนี่นา...เราเป็นนางมาร..ไม่ได้เป็นนางคว้า..(หน้าดำ) เหมือนฝนนี่..ถึงรับได้เกือบทุกสถานการณ์
...
วันนี้ได้มีโอกาสเป็นศิราณีอีกแล้ว...เอ้อ..ก็เรื่องเดิมๆ ..เพื่อนสนิทเราคนนึง มีสาวสองคน..คนแรกคบกันโดยที่เพื่อนเรารู้จักและสนิทกับที่บ้านเค้า พ่อแม่อีกฝ่ายรักเพื่อนเรามาก ไม่อยากให้เลิกกัน เพื่อนเราก็สงสาร..แต่แฟนคนนี้ เอาแต่ใจตัวเองค่อนข้างมาก ต้องคอยเอาใจ และตามใจตลอด..แรกๆเพื่อนเราก็พอทน...แต่เบื่อไงตอนนี้เพื่อนเราก็ยังรับผิดชอบเรื่องต่างๆ ให้ตลอด ก็คบกันลึกซึ้งแล้วนี่นา...เรื่องก็น่าจะจบด้วยดี..แต่เพื่อนเราคนนี้ ...ดันไปสนิทกับอีกคนนึง ตอนแรกก็เป็นเพื่อน คุยกันได้ทุกเรื่อง ทำให้เพื่อนเราหายเครียด(จากเรื่องของคนแรกได้) ทีงี้คบไปคบมาก็ผูกพันธ์กันลึกซึ้ง..คุณเธอเลยรู้สึกลังเล..เราก็ไม่รู้จะแนะนำว่าไง ได้แต่บอกให้เพื่อนเราถามใจตัวเองดูว่า..ถ้าคิดว่าอยู่กับใครสักคนไปตลอดชีวิต แล้วเค้าคนนั้นสามารถเดินไปพร้อมๆกันได้ โดยไม่ต้องค่อยทะนุถนอม หรือคิดว่าอยู่ด้วยแล้ว ..มีกำลังใจ ที่จะทำอะไรหลายๆอย่าง ก็อยู่กับคนนั้น...อย่าเลือกที่จะอยู่กับใครสักคน เพราะสงสารครอบครัวของเค้า และถ้าเค้าไม่ได้รักหรือแคร์แม่เรามากเท่าไหร่..ก็ไม่ต้องไปสนใจอะไรมากนัก..ชีวิตยังเลือกได้อยู่....(จริงๆก็ เราก็บอกไปเยอะเหมือนกัน..ไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นแบบไหน..ก็ต้องคอยลุ้นกันต่อไป...)...แต่ถ้าหายไปเลยก็คิดว่าคงมีความสุขดี...ไม่ต้องตามผล..อิอิ..
เฮ้อออออออ นี่ก็ดึกมากแล้ว...ยังไม่ง่วงเลย ทำไงดีน้อ....ชักเริ่มปวดหัวเหมือนกัน...นอนเล่นกลิ้งไปกลิ้งมา นับแกะไปเรื่อยๆ คงหลับเนอะ..ไม่งั้นพรุ่งนี้ตื่นสายอีกแน่..ไม่อยากไปถึงจุดนัดพบสาย..(แม้ว่าเราจะไปสายเป็นประจำก็ตาม...)
หมอกควันจาง เลือนไป คล้ายความฝัน
ห่างไกลกัน..ก็คงหาย..ไม่คืนหา
เราคงอยู่..ไกลกัน..เมื่อจากลา
หากถามหา..คงเปล่าดาย...ไม่เหมือนเดิม...
