เช้านี้...มาถึงจุดนัดหมายคนแรก...(ดีใจที่ไม่สาย) แต่กว่าจะรวมพลกันครบ ก็ออกเดินทางเกือบสิบโมงเกือบครึ่งมั้ง... ไปถึงเขาเขียวประมาณตอนเที่ยง..เดินกันสนุกสนาน ไม่ได้เขาสวนสัตว์มานานมาก...รู้สึกสนุก และลืมเรื่องทุกข์ๆ ได้เยอะทีเดียว..มีสัตว์มากมายที่เราถ่ายรูปเก็บไว้..ไม่ค่อยจะได้ถ่ายรูปคนเท่าไหร่..หนักไปทางนก ลิง เสือ หมู วัว แพะ ฯลฯ....เดินจนไขมันละลายหายไปหลายโล..ทำท่าจะกลับแล้วแหละ แต่ก็ไปแวะดูเสือก่อน มีให้ดูเยอะมาก ตัวใหญ่ๆทั้งนั้น น่ารัก น่ากอดจริงๆ แต่ถ้าไปกอด สงสัยได้เป็นอาหารของมันแน่ๆ
5 โมงเย็นกว่าๆ ก็ได้เวลากลับ..(เพระาเจ้าตุ่นกับเอกขา รออยู่ที่บ้านพี่หน่อยแล้ว) ..ระหว่างทางก็แวะซื้อกับข้าวเข้าไปด้วย..(น่าแปลกที่วันนี้ทั้งวัน คณะเราไม่ได้กินข้าวมื้อกลางวันเลย และบางคนก็ไม่ได้กินมื้อเช้าด้วย..(ซึ่งปกติ..จะกินกันไม่ค่อยขาดระยะสักเท่าไหร่)
ไปถึงบ้านพี่หน่อย..เราก็มองไปทางภูเขา เป็นแสงไฟเยอะมาก ตอนแรกนึกว่ามีงานรื่นเริง หรือมีหมู่บ้านอยู่บนนั้น..แต่พอมองดีๆ..ปรากฎกว่าเป็นไฟไหม้..ซึ่งดูแล้ว ต้องไหม้มาก่อนที่เราจะถึงนานพอควร เพราะลามไปทั้งภูเขาเลยทีเดียว...เราเห็นตั้งแต่ทุ่มกว่าๆ จน 5 ทุ่ม ไฟยังไม่หมดเลย..ลามไปที่เขาอีกลูกนึงโน่น..จนเราหลับก็รู้สึกว่ายังไม่ดับเลย น่ากลัวจัง...
ตอนเย็น เราอาบน้ำ..เปลี่ยนเสื้อผ้า แต่รู้สึกเหมือนจิ้งจกจะตกลงมาโดนขาเราพอดี..ด้วยความที่กลัวจิ้งจกอยู่แล้วก็กระโดดหนี..(ไม่มีเสียงร้องสักแอะ..เพราะตกใจจนลืมร้อง)...
ตั้งสติได้ก็หันกลับไปมองอีกที..ปรากฏว่า..เป็นจริงจกจริงๆ..
แต่.............น้ำตาเราแทบร่วง..เมื่อเห็นเจ้าจิ้งจกตัวนั้นมันตายคาดี..(ดับอนาถ)คาประตูห้องน้ำ...มีเลือดหยดอยู่ 1 ก้อน..เรายิ่งใจเสียใหญ่..แล้วก็ชี้ให้คนอื่นดู.ว่าเราจะทำไงดี อยู่ดีๆ มันก็ตกมาตาย...(ไม่สบายใจอย่างแรง..) เจ้าเอ๋ก็เลยทำหน้าที่ไปพิสูจน์ศพ(เจ้าจิ้งจก)วิเคราะห์ออกมาว่า..เป็นไปได้ที่จิ้งจกตัวนี้ มันตกลงมาโดนเราจริง..แต่ไม่ได้ตกมาตายเลยทีเดียว..มันอาจจะตกมาโดน แล้วเราตกใจ กระโดดหนี โดยผลักประตูห้องน้ำ แล้วประตูนั่นแหละที่หนีบม้นจนตายคาที่ (ดับอนาถอยู่ตรงนั้น) ...เราก็ใจเสีย เห็นพี่ต้อมกำลังกวาดบ้าน เลยบอกว่า เราทำจิ้งจกตายไปตัวนึง..ทำไงดี..พี่เค้าก็กวาดเจ้าตัวปัญหานั่นทิ้งไปก่อน แล้วบอกเราว่า ไม่เป็นไร..พรุ่งนี้ค่อยเคลียร์...(ซึ่งเราเข้าใจว่าหมายถึงอะไร เพราะพรุ่งนี้จะมีการใส่บาตร เราก็ตั้งใจจะใส่ด้วย โดยซื้อขนมหวานที่เราชอบ คือ ฝอยทอง กับทองหยอด มา 3 ถุง..)..แต่ไงซะ เราก็ไม่สบายใจอยู่ดี..เผลอทีไร ต้องคิดถึงศพเจ้าจิ้งจกทุกที
คืนนี้เรานอนเตียงบนคนเดียว ส่วนเตียงล่าง เจ้าเอ๋กับเจ้าอ้อย นอนด้วยกัน..ไม่มีใครยอมนอนข้างๆเรา บอกว่าวันนี้เราเหนื่อยมาก อาจจะนอนดิ้น ดีดคนอยู่ข้างๆ ไปกลิ้งอยู่ข้างล่างก็ได้..เราก็ไม่ขัดใจ เพราะก็รู้สึกว่าวันนี้เราเหนื่อยและมื่อยมาก ..มีโอกาสนอนดิ้นสูง..ปกติจะนอนไม่ขยับเท่าไหร่ (เหมือนศพดีๆนี่เอง) แต่ถ้าเหนื่อยๆ หรือไม่สบาย จะดิ้น...(จังหวะแร๊พ หรือเปล่าไม่รู้แฮะ)เลยถอยกันไปตั้งหลักกันใหญ่ 555 
......... คืนนี้...นอนหลับไม่ยากเหมือนทุกคืนที่ผ่านมาเลย....แต่ก่อนนอน..ก็อดที่จะเหลือบตาไปมองไฟ..ที่กำลังลุกไหม้บนภูเขาไม่ได้อยู่ดี...
