๏ ๏ ๏

พิมกลับมาถึงบ้านในตอนสองทุ่มและพบว่าต้องแฟนหนุ่มของเธอมารออยู่ตั้งแต่หกโมงเย็น รถต้องจอดนิ่งอยู่หน้าบ้าน แม่กระซิบบอกเธอจากข้าง ๆ ห้องส้วม
เฮ่อ! พิมบ่นกับตัวเอง: พิมแม่งเซ็งชิบหาย เพิ่งกลับมาเหนื่อย ๆ แล้วยังมีงานที่ต้องทำอีกล่ะ แล้วอะไรกันเนี่ยว๊ะ!
ก็เพิ่งทะเลาะกันมาหยก ๆ ทะเลาะกันทางโทรศัพท์สามชั่วโมงเต็ม ๆ พิมคิด: พิมเกลียดการทะเลาะกันทางโทรศัพท์ที่สุด พิมคิด: เหมือนคนบ้าที่พยายามตวาดใส่หูของตนเอง พิมบ่นกับตัวเองต่อ: พูดกันไม่เข้าใจ แล้วจะมาให้เจอกันทำไมเนี่ย!
ต้องยิ้มให้พิมเป็นการทักทาย พิมยื่นถุงกาแฟเย็นที่ซื้อจากหน้าปากซอยให้ ต้องรับมาถือไว้
ต้อง พิมพูด: เธอกลับไปก่อนได้ไม๊ ไว้ค่อยคุยกันวันหลังเถอะนะพิมขอร้อง วันนี้พิมเหนื่อย พิมอยากพัก
พิมเดินขึ้นไปข้างบน ทิ้งต้องนั่งงงอยู่บนโซฟา

ในห้องนอน พิมในชุดนักศึกษารัดร่างเพียวบางของเธอไว้
หน้าอกเธอเต่งตูมมาตั้งแต่อายุ 13 ปี สวยและไม่ใหญ่ไม่โตขึ้นไปกว่าที่เคยเป็นอยู่ในตอนนั้น
ตอนนี้พิมอายุ 18 ปีเต็ม สะโพกของเธอกระทัดรัดพอเหมาะพอเจาะรับพอดีกับต้นขาเรียวยาวขาวสดใส
พิมถอดเสื้อ ถอดกระโปรงออก โยนมันเข้าตะกร้าผ้า
เธอยื่นใบหน้าเข้าหากระจก ยิ้มยิงฟัน เอามือรวบผมยาวข้างหลัง รัดมันเข้าด้วยกันด้วยหนังสะติ๊กสีส้ม
พิมคิด: หน้ามันชิบหาย ล้างหน้าสักหน่อย สักครู่พิมคิดอีก: ไม่มีเวลาแล้ว ช่างมัน แต่อยากแปรงฟันก่อนจัง
เธอหยิบกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้ามที่พาดไว้บนเตียงเอามาสวมใส่
อ้าว ยังไม่ไปอีก พิมพูดเมื่อเห็นต้องยืนอยู่หน้าห้อง: พิมจะทำงานต้องเข้าใจไม๊! พิมคิด: แม่งจะเอาอะไรกะกูนักว๊ะ!
พิมพูดต่อ: เอ้า เอ้า แล้วทำไมจะต้องเป็นตอนนี้ เอ้าต้อง พิมขี้เกียจแล้วเข้าใจไม๊ ต้องเข้าใจพิม เอ้า!
พิมคิด: น่าเบื่อชิบหาย แม่งพูดภาษาคนไม่รู้เรื่อง พิมพยายามพูดอย่างใจเย็น: ต้อง ต้องเข้าใจไม๊
พิมไม่อยากทะเลาะกับต้องแล้วน๊า ไม่ช่าย พิมไม่ได้ทำอย่างต้องไม่มีค่า ต้องเป็นตัวอะไร? นั่นดิตัวอะไรล่ะ?
ต้องก็เป็นต้อง เป็นแฟน แล้วไง?
พิมพูดตัดบทขณะที่ต้องกำลังพยายามอธิบาย: ไว้คุยกันวันหลังเถอะ พิมต้องทำงานนะ นะ อะไร? สำคัญ ก็สำคัญ
พิมตวาดใส่ต้อง: ต้องเข้าใจไม๊ มันเป็นงาน! พิมคิดในขณะที่เดินเข้าไปในห้องคอมฯ: เหี้ยเอ๊ย แม่ง!

พิมเสียบปลั๊กไฟ เปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ขณะเดียวกับก็ชำเลืองมองดูต้องที่บ่นไม่หยุดอยู่หน้าห้อง
พิมตวาดซ้ำ: พอได้ไม๊ต้อง พิมรู้สึกว่าต้องแย่ลงทุกทีแล้วนะ ห๊ะ! ต้องอยากให้พิมเบื่อต้องยังงั้นใช่ไม๊?
ชายหนุ่มโมโหจนตัวสั่นแต่ยังไม่ยอมหยุดปาก เขาเอ่ยอ้างเรื่องราวต่าง ๆ ในอดีตกินเวลาเกือบ 5 นาที
ความอดทนของพิมสิ้นสุด เธอเลยเขวี้ยงด้วยขวดน้ำพลาสติกโดนเข้าที่แก้มขวาของเขาดัง: เพี๊ยะ!
แก้มขวาของต้องบวมเป่งแดงก่ำดังลูกตำลึงสุก ปากเบะ น้ำตาหยดแหมะออกมาเป็นสาย
ต้องปรี่เข้ามาหาพิมพร้อมคำพูดหลากหลายที่ฟังแล้วหาความเข้าใจมิได้ หากแต่น้ำเสียงยังคงติดตรึงอยู่ในหัวของพิมนานนับชั่วโมงหลังจากนั้น
แล้วถุงกาแฟเย็นในมือต้องก็ประเคนลงบนร่องระบายอากาศจอคอมพิวเตอร์เสียงดังฉ่า
ตามติดด้วยกลุ่มควันและการกระชากเครื่องคอมพิวเตอร์ลงมานอนแหมะลงที่พื้นอย่างหมดท่า ไร้สิ้นเสียงครางใด ๆ ของอวัยวะเครื่อง
ความเงียบงันกินเวลาประมาณ 35 วินาที ก่อนที่ต้องจะค่อย ๆ เบือนกายเดินลงบันไดไป
เสียงสตร๊าทรถจึงตามมา พิมนั่งก้มหน้าอยู่บนเก้าอี้พูดลอย ๆ ออกมา: เสร็จกัน!

๏ ๏ ๏

ข้าพเจ้าส่งสัญญาให้ไอ้suchรู้เมื่อเห็นไฟในห้องของเธอสว่างวาบขึ้น
ไอ้suchที่เตรียมตัวไว้อยู่แล้วเริ่มต้นวิธีการค้นหาของมันทันที
ไอ้suchเป็นเพื่อนที่ข้าพเจ้าเชื่อถือในความสามารถ มันเป็นแฮกเกอร์มือดีคนหนึ่ง
suchness: “โอเคไอ้ก๊อต แม่งต่อเข้าเนตแล้ว ตอนนี้มันทำอะไรอยู่ “
ข้าพเจ้า: “นั่นแหละกำลังนั่งอยู่ แต่ยังไม่ได้พิมพ์อะไร มึงเจออะไรมั่งว๊ะ?”
suchness: “ยัง ๆ เดี๋ยวนะ เจอแล้ว เจอไฟล์ชื่อ พิม กูกำลังจะเข้าไป”
ข้าพเจ้า: “ดี ๆ (ข้าพเจ้าตะโกนขึ้นดัง ๆ )แล้วนี่ไอ้นิดอยู่ไหนว๊ะ?”
สมบัติ[ตะโกนตอบกลับมา]: “ดูวีดีโอโป๊อยู่กับกู”
ข้าพเจ้า: “เหี้ยกล้วยล่ะ?”
สมบัติ: “ออกไปกะพี่หยองไปซุ่มดูลาดเลาไง”
ข้าพเจ้า: “ยังไม่เสร็จอีกเหรอ แล้วไอ้เหี้ยตอล่ะ”
สมบัติ: “อยู่ในห้องน้ำนั่นน่ะ”
ข้าพเจ้า: “ขี้เหรอ?”
สมบัติ: “กูว่าว่าวว่ะ”
ข้าพเจ้า[อุทาน]: “เย็ดเหี้ย!”

๏ ๏ ๏

คราแรกที่ข้าพเจ้าเจอเธอ เราเป็นคนแปลกหน้าที่เดินสวนกัน
บนถนนในซอย เมื่อข้าพเจ้าเดินสวนกับเธอนั้น ข้าพเจ้าต้องตาต้องใจกับใบหน้าแสนหวาน หุ่นเพรียวระหงสะโพกกลมกลึงขนาดพอดีงาม
ก้าวเดินของเธอมั่นคงกำลังดี ไม่เร่งร้อนและไม่เฉื่อยเนือย สง่างามดั่งเช่นชุดนักศึกษาที่เธอสวมใส่
หลังจากวันนั้น ข้าพเจ้าก็พบความจริงที่ว่า ไม่ใกล้ไม่ไกล เธออยู่ข้างบ้านข้าพเจ้านี่เอง
หลายเดือนที่ข้าพเจ้าเดินสวนกันกับเธอ ส่วนใหญ่เวลาเย็น เธอเดินกลับแขนขาวหนีบแฟ้มเล่มโต
นิ้งกลางมือซ้ายห้อยไว้ด้วยถุงกาแฟเย็นแกว่งไปแกว่งมา
หลายครั้งข้าพเจ้าแกล้งมองจ้องที่ถุงกาแฟเย็นที่มือเธอ ข้าพเจ้าอดยิ้มไม่ได้เมื่อเหลียวมาเห็นเธอยกมันขึ้นมาดูยามเดินพ้นข้าพเจ้าไป
จนมาวันหนึ่ง เมื่อข้าพเจ้าเห็นเธอเดินอยู่ข้างหน้าพร้อมถุงกาแฟเย็น
หญิงในร้านเสริมสวยเรียกเธอว่า “พิม” เธอยิ้มให้ผู้หญิงคนนั้น
หัวจิตหัวใจข้าพเจ้ารำพึงออกมาทันทีเป็นคำว่า “น่ารัก”
แล้วข้าพเจ้าก็ต้องตะลึงเมื่อเงื่อนไขบางอย่างเข้ามาข้องเกี่ยวกันโดยไม่ทันได้รู้ตัว
หลายครั้งที่ข้าพเจ้าดีใจเมื่อเห็นไฟในห้องเธอสว่างขึ้น เธอนั่งลงข้างหน้าเครื่องคอมฯ
ไหล่เธอขยับขึ้นลงเล็กน้อยขณะที่เธอกำลังพรมนิ้วมือลงบนแป้นคีย์บอร์ด
ข้าพเจ้าแทบได้ยินเสียง ต๊อก แต๊ก ต๊อก แต๊ก ดังแว่วมาจากห้องของเธอ
มันเป็นความปลาบปลื้มในใจ เธอกับข้าพเจ้าเล่นเนตพร้อม ๆ กัน
แต่มันกลับเป็นเงื่อนไขบางอย่างที่ทำให้ข้าพเจ้าเสียววูบไปทั้งกายเมื่อคำว่า พิม กับ คำว่า น่ารัก มาต่อเข้าด้วยกัน









*** โอ๊ย! ไม่ทันแล้วว่ะ เขียนไม่เสร็จแน่ ๆ ล่ะ ยอมเว๊ย พยายามปั่นเต็มที่แล้ว ดูบอลเพลินไปหน่อย เอาเป็นว่าถือว่ามาร่วมงานบุญละกันนะ
เอาสนุก ๆ น่ะ อย่าว่ากูเลย เย็ดตะแม่งเอ๊ย! คิดตอนไคล์แม็กส์ไว้แล้วล่ะ จี้ดีเหมือนกัน แต่เขียนไม่ทันจริง ๆ ***

ตกรอบไปนะ!!

จึ๋ยย หายไปไหน

...หมดเวลาแล้ว ไม่ส่งรึ

5555

ไอ้เหี้ยนี่ สถานการณ์เหมือนกูเลย

กูรอดูกระทู้ของมึงนะเนี่ย ชอบผลงานมึงมาก แต่ครั้งนี้ผิดหวังเล็กน้อยอะ

นี่ขนาดไม่ทันนะเนี่ย

กราบงามๆว่ะครับพี่เหม็น

ยังไงก็มาทันล่ะนะ.....

อยากอ่านตอนจบ........

ไอ้เหี้ยกูก็ผิดหวังตัวกูเองเหมือนกันนั่นแหละ เสือกชะล่าใจนึกว่าแต่งทัน เสียดายว่ะ

รอตั้งอ่าน พ่อทีมบี


หึ หึ หึ...........

จริงเปล่าพระเจ้าที่เขาว่า...........พี่เอ่อ....เอ่อ........

.......

.....

...

ไปทำ.......เอ่อ...........ขี้เท่อท้องอะ

เห็นใครสักคนนี้แหละ บอกมา

เห็นด้วยกะคนข้างบนคับ

บ้าบอคอแตก

จะขอบคุนมึงมากเลยวะ ถ้าให้เกียดไปตอบกระทู้กูหน่อยhttp://www.motel99.com/lhudlok/board/data/123960.htm

ปล.กูชอบเรื่อง คำสารพาบจากนรก ของมึงวะ จิงๆ

ห่าจะขี้ก็ไม่ขี้ให้สุด....เวรรรรรรรรรรรรรส์

ง่ะ.. เสียดาย
กำลังได้เรื่องเลย
ถึง 'พิม น่ารัก' แล้วอ่ะ

มึงไม่ชนะไม่เป็นไร


แต่กูจะอ่านตอนจบ เข้าใจมั๊ย!!!



ปล. ชอบมุขมองถุงกาแฟว่ะ โรคจิตเหี้ยๆ 55555

ความจริงมันก็จบลงได้นะเรื่องนี้ ตรงช่วงที่บอกว่า พิมน่ารักนั่นหละ

ไม่ได้อ่านงานแบบนี้มานาน มาอ่านหนนี้ คุ้นเคยๆ

หึหี.. มาแย่งกันหน่อยแย้วกันหมาพิมอ่ะ....คุคุ
อ่ะ... มึงแก่กว่า...กูยกให้แล้วกัน
...
แต่...
ต่อให้จบดิ่

ตกลงว่าทีมบีเป็นแฮกเกอร์?

คารวะ

ควย ...ไอ้สัด เขียนทำพ่อมึงเหรอ
ไอ้เหี้ย

มาเติม ถ่าน
แปลก ทำไมครั้งนี้ กระทู้ ทั่น ไฟ ไม่ลุก

อื่มมเช่าบ้านอยู่หลังเดียวกันหมด......