ATATÜRK İLKELERİ

1.CUMHURİYETÇİLİK

          Cumhuriyet; devlet yönetiminde, bu yönetimin işleyişinde Türk Milleti’nin iradesinin kayıtsız şartsız egemen kılınması, bugünü ve geleceği hakkında karar verme ve uygulama hakkının millette olmasıdır. Devlet ve toplum yönetimi hiç bir şekilde bir şahsa,sınıfa ve zümreye bırakılamaz.

            Cumhuriyet idaresinde sınırlı bir zaman için seçilen milletvekillerinden oluşan meclisle , meclis içerisinden seçilen cumhurbaşkanı ve hükümet, egemenliği millet adına kullanır. Millet tarafından millet namına devleti yönetme yetkisi olanlar gerektiğinde millete hesap vermek mecburiyetindedir. Bu nedenle keyfi yönetim engellenmiştir.

            Cumhuriyet idaresinde iktidar halk hakimiyetine dayandığından, idare edenlerin serbest ve dürüst seçimlerle iş başına gelmeleri esas kurallardandır. Egemenliğin millette olması, her şeyden önce milleti oluşturan bireylerin kişiliklerine, hürriyetlerine ve eşitliklerine değer verilmesi ve bireyler arasındaki adaletin sağlanması sonucunu verir.

            Cumhuriyetçilik; cumhuriyetin milli egemenlik idealini en iyi ve en güvenilir şekilde temsil eden ve uygulayan devlet şekli olduğuna inanmak ve onu her tehlikeye karşı korumaktır.   

 2.MİLLİYETÇİLİK:

          Türk Milliyetçiliği ; ilerleme ve gelişme yolunda ve milletlerarası temas ve ilişkilerde  bütün çağdaş milletlere paralel ve onlarla bir uyum içinde yürümekle beraber Türk toplumunun  özel karakterlerini  ve başlı başına bağımsız kimliğini korumaktır.

  Türk Milliyetçiliği ilerlemenin ve kurtuluşun esası olarak hürriyeti ve bağımsızlığı amaç edinmiştir.

 Türk Milliyetçiliği  Türk milletinin  ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü savunur.

  Türk Milliyetçiliği milli olmayan akımların ülkeye girmesini ve bu akımların teşkil ettiği kuruluşlara katılmayı kabul etmez. Türk Milletinin refahını varlığını yükseltmeyi sağlayacak dinamik idealini hedef alır.

 Türk Milliyetçiliği Türk Milletini sevmek, onu yükseltmek ve onun yüksek ideallerine hizmet etmektir.

3.HALKÇILIK

Halk; belirli bir zamanda bir ülkede oturan, o ülkeyi vatanı bilen alın yazılarını ve mutluluklarını o ülkeye bağlamış olan insanların bütünüdür.

                Devlet yönetiminde irade ve egemenliğin kaynağının halk olduğunu ve bütün vatandaşların kanun karşısında kesin eşitliğini kabul etmek ,halkı , ayrı ayrı sınıflardan oluşmuş değil , fakat kişisel ve sosyal hayat için iş bölümü itibariyle çeşitli çalışma gruplarına ayrılmış bir toplum olarak düşünmektedir.

               Türk Devleti’nin bu ilkeyle hedef aldığı gaye ;sınıf mücadelesi yerine toplumsal düzen ve dayanışmayı kurmak ve birbirini bozmayacak şekilde çıkarlarda uyum sağlamaktır. Çıkarlar yetenek ve çalışma derecesi ile uyumlu olur. Toplum düzeninin çalışmaya ve hukuka dayandırılması da halkçılık ilkesinin esaslarındandır. Yasalar önünde herkes eşittir. Toplumun yaşamını sürdürebilmesi için çalışma zorunlu ve üstün bir değer sayılır.

             Bu ilke iç barışı öngörür ve sınıf mücadelesini reddeder. Halkın maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşılamak idarenin baş prensibidir.  

4.LAİKLİK

Laiklik, din anlayışını vicdan meselesi sayarak  dini fikirleri, devlet ve dünya işlerinden ve siyasetten ayrı tutmak; devlet idaresinde bütün kanunların, usullerin bilimsel ve teknik esaslarla dünya ihtiyaçlarına göre yapılmasını ve uygulamasını kabul etmektir.

Laiklik asla dinsizlik değildir. Aksine sahte dindarlık ve büyücülükle mücadele kapısını açtığı için hakiki dindarlığın gelişmesini sağlayabilir. Laiklik, tüm yurttaşların  din, vicdan ve ibadet özgürlüğüdür. Dini hiçbir zaman politikaya alet etmemektir.

Laiklik, din ve mezhep kavgalarını önler, inanan ve inanmayanlara, başka dinden olanlar, ülkede bulunan yabancıların kanun karşısında eşitliğini sağlar. Bu nedenle milli birliği temin eden bir kavramdır.  

5.DEVLETÇİLİK

Devletçilik; Kurtuluş Savaşını zaferle sona erdiren, yeni Türkiye Devleti’nin ekonomik kalkınma prensibidir. Ülkede büyük fabrikalar, tesisler, köprüler ve demiryolları yapacak girişim sahiplerinin ve özel sermayenin bulunmaması nedeniyle Türkiye’nin o zaman ki şartlarından ortaya çıkmış olup bize özgü bir sistemdir.

Devletçilik ilkelerine göre;

• ·Kişisel çalışma, ekonomik kalkınmanın esas kaynağıdır.

•  Prensip olarak devlet kişinin yerine geçmez, kişiyi girişimlerinde engellemez. Ancak devlet, ekonomik işlerde düzenleyici, yapıcı, yaptırıcı, kurucu ve işleticidir.

   Devletçilik; milletimizin ihtiyacı olan sanayi işletmelerinin süratle kurulmasını ve her türlü üretimin artmasını amaçlamıştır.  

6. İNKILAPÇILIK

İnkılapçılık kavramı daima ilerleme halinde bulunan uygarlığa ayak uydurmak için dünya ihtiyaçlarının değişme ve gelişmelerine  uygun olarak ana ilkeler doğrultusunda yenileşmeyi ve değişmeyi gerektirir. Bu bakımdan inkılapçılık Atatürkçülüğün dinamizmidir. Aynı zamanda bu ilke;

• İnkılapların temelini  her geçen gün derinleştirmeyi sağlamlaştırmayı,

• Topluma mal edilmesini ve yaygınlaştırılmasını

• Aklın, bilimin ve tekniğin yol göstericiliği ile devamlı yenileşmeyi

• İnkılap aleyhine  his ve fikir taşıyanları aydınlatmayı gerektirir.