ใช้เป็นประธาน (Subject)
เอกพจน์				พหูพจน์
บุรุษที่ 1	I	(ไอ)	ดิฉัน,ผม	We	(วี)	เรา
บุรุษที่ 2	You	(ยู)	คุณ, ท่าน	You	(ยู)	พวกคุณ, พวกท่าน
บุรุษที่ 3	He	(ฮี)	เขา (ผู้ชาย)	They	(เด)	พวกเขา, พวกมัน
	She	(ชี)	หล่อน, เธอ
	It	(อิท)	มัน (สิ่งของ)

• I am reading a book. (ไอ แอม รีดดิ้ง อะ บุ๊ค)

               ฉันกำลังอ่านหนังสือ

• She is sleeping. (ชี อีส สลีบปิ้ง)

               หล่อนกำลังหลับ

• You should sit there. (ยู ชูด ซิท แด)

               คุณควรนั่งตรงนั้น

• They are students. (เด อา สทิวเดนท-ส)

               พวกเขาเป็นนักเรียน

 

Note	สรรพนาม เมื่อใช้เป็นประธาน ก็จะมีรูปตามตัวอย่างที่ยกมา เมื่อจะใช้เป็น กรรม (Object) ในประโยค ก็จะมีรู้แบบหนึ่งต่างหาก ดังต่อไปนี้

 

ใช้เป็นกรรม (object)
เอกพจน์				พหูพจน์
บุรุษที่ 1	me	(มี)	ดิฉัน,ผม	us	(อัส)	เรา
บุรุษที่ 2	you	(ยู)	คุณ, ท่าน	you	(ยู)	พวกคุณ, พวกท่าน
บุรุษที่ 3	him	(ฮิม)	เขา (ผู้ชาย)	them	(เด็ม)	พวกเขา, พวกมัน
	her	(เฮอ)	หล่อน, เธอ
	it	(อิท)	มัน (สิ่งของ)

• I want to see him. (ไอ ว้อน ทู ซี ฮิม)

               ฉันอยากจะเห็นเขา ("เขา" เป็นกรรม เพราะ "ถูกเห็น")

• You teach them. (ยู ทีช เดม)

               คุณสอนพวกเขา ("พวกเขา" เป็นกรรม "เพราะถูกสอน")

• Do you love me? (ดู ยู เลิฟ มี)

               คุณรักผมไหม ("ผม" เป็นกรรม "เพราะถูกรัก")