1. Finite Verb (ไฟ-ไนท เฝิบ)

คือกริยาจริง ๆ ของประโยค ซึ่งจะต้องเปลี่ยนรูปไปตามประธาน, tense, voice, mood เช่น

• I go to school everyday. (ไอ โก ทู สคูล เอเฝอรี่เดย์)

               ฉันไปโรงเรียนทุกวัน

• He goes to school everyday. (ฮี โก-ส ทู สคูล เอเฝอรี่เดย์)

               เขาไปโรงเรียนทุกวัน

• They go to school everyday. (เด โก ทู สคูล เอเฝอรี่เดย์)

               พวกเขาไปโรงเรียนทุกวัน

• I went to school everyday. (ไอ เวน ทู สคูล เอเฝอรี่เดย์)

               ฉันไปโรงเรียนมาแล้วทุกวัน

Top

---

1.1 Auxilliary Verb (ออกสีล-ยะริ เฝิบ) กริยาช่วย คือ กริยาที่ทำหน้าที่ช่วยกริยาตัวอื่น เพื่อให้ถูกต้องตาม tense, voice, mood มี 24 ตัว

 

is, am, are, was, were

have, has, had

do, does, did

will, would

shall, should

can, could

may, might

must

need

dare

ought to, used to

และรวมทั้งกลุ่มคำต่อไปนี้ที่ทำหน้าที่แบบกริยาช่วยด้วย

be able to

would rather

had better

etc....

Top

---

1.2 Principal Verb (พรีน-ซิแพ็ล เฝิบ) กริยาหลัก คือกริยาสำคัญที่สุดในประโยคที่ทำให้ประโยคได้ใจความสมบูรณ์ แบ่งออกเป็น 2 อย่างคือ

1.2.1 Transitive Verb (ทแรน-ซิทิฝ เฝิบ) สกรรมกริยา คือกริยาที่ต้องมีกรรมมารับแล้วจึงได้ใจความที่สมบูรณ์ เช่น

• Somsak kicked a dog this morning. (สมศักดิ์ คิ๊กด์ อะ ด็อก ดีส มอร์นิ่ง)

               สมศักดิ์เตะสุนัขตัวหนึ่งเมื่อเช้านี้

• She ate a mango yesterday. (ชี เอท อะ แมงโก้ เยสเธอะเดย์)

               หล่อนกินมะม่วงเมื่อวานนี้

• The teacher punished him last week. (เดอะ ทิเชอะ พัน-อิฌ ฮิม ลาส วีค)

               ครูลงโทษเขาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

Top

หมายเหตุ

หมาเป็นกรรม เพราะหมาถูกเตะ / มะม่วงเป็นกรรมเพราะถูกกิน / เขาเป็นกรรมเพราะเขาถูกลงโทษ

1.2.2 Intransitive Verb (อินทแรน-ซิทิฝ เฝิบ) อกรรมกริยา คือกริยาที่ไม่ต้องการกรรมมารับ เพราะเป็นกริยาที่มีเนื้อความสมบูรณ์อยู่แล้ว

• He Sleeps at night. (ฮี สลีพ-ส แอท ไนท์)

               เขานอนหลับเวลากลางคืน

• The dog runs under the tree. (เดอะ ด็อก รัน-ส อันเดอะ เดอะ ทรี)

               สุนัขวิ่งอยู่ใต้ต้นไม้