ISTANBUL'U DINLIYORUM

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavas yavas sallaniyor
Yapraklar, agaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucularin hiç durmayan çingiraklari
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali.
                    
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;
Kuslar geçiyor, derken;
Yükseklerden, sürü sürü, çiglik çiglik.
Aglar çekiliyor dalyanlarda;
Bir kadinin suya degiyor ayaklari;
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali.
                    
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;
Serin serin Kapaliçarsi
Civil civil Mahmutpasa
Güvercin dolu avlular
Çekiç sesleri geliyor doklardan
Güzelim bahar rüzgarinda ter kokulari;
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali.
                    
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;
Basimda eski alemlerin sarhoslugu
Los kayikhaneleriyle bir yali;
Dinmis lodoslarin ugultusu içinde
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali.
                    
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;
Bir yosma geciyor kaldirimdan;
Küfürler, sarkilar, türküler, laf atmalar.
Birsey dusuyor elinden yere;
Bir gül olmali;
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali.
                    
Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;
Bir kus çirpiniyor eteklerinde;
Alnin sicak mi, degil mi, biliyorum;
Dudaklarin islak mi, degil mi, biliyorum;
Beyaz bir ay doguyor fistiklarin arkasindan
Kalbinin vurusundan anliyorum;
Istanbul'u dinliyorum.
                       Orhan VELI

UNUTMA Ki

Sen uykusuzluk nedir bilirmisin
Tirnaklarinla yastigi parçaladinmi
Gözlerini tavana dikip
Düsündügün oldumu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledinmi hiç
Gelmeyince
Seni aramayinca
Ölesiye agladinmi
Sonra çekilip en koyusuna yalnizliklarin
Ona ait ne varsa
Bir bir hatirladinmi?

Sen günden güne erimeyi bilirmisin
Dev bir agacin vekari içinde ölmeyi
Bir teselli aramayi
Issiz parklarda , tenha sokaklarda
Ve bütün bir sehir uyurken uzaklarda
Deli divane yollara düsüp
Yaslanmis bir köpek gibi
Eskimis bir gömlek gibi
Atilmisligini hissettigin oldumu
Sevmekten günler boyunca yürümekten
Elin , ayagin , kalbin yoruldumu

Sen yalnizligin acisini bilirmisin
Unutulmak bir hançer gibi saplandimi sirtina
Içinde kiskançligin zehirli çiçekleri açtimi
Bütün gururumu çigneyip
Sevdiginin geçtigi yollarda
Bastigi topraklari egilip öptünmü
Sen çaresizlik nedir bilirmisin
Sen yokluk gördünmü
Yanan basini
Duvarlara vurup parçalamak geldimi içinden
Sen her gün bin defa öldünmü

Böyleyim diye ayiplama beni
Bir gün kendimi
Sonsuzlugun koynuna birakirsam
Yarali ve yenik bir asker gibi
Darilma
Unutmaki
Her seven adsiz bir kahramandir
Unutmaki
INSAN ; SEVEBILDIGI KADAR INSANDIR . UNUTMA...