kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.

kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz, gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

güveni geliştirmek yıllar alıyor, yıkmak bir dakika.

hayatında nelere sahip olduğun değil kiminle olduğun önemli.

sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün, ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.

kendini en iyilerle kıyaslamak değil, kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.

insanların başına ne geldiği değil, o durumda ne yaptıklari önemlı.

ne kadar küçük dilimlersen dilimle her işin iki yüzü var.

olmak istediğim insan olabilmem çok vakit alıyor.

karşılık vermek, düşünmekten çok daha basit.

bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek, hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.

"bittim" dediğin andan itibaren pilinin bitmesine daha çok var.

sen tepkilerini kontrol edemezsen, tepkilerin hayatını kontrol eder.

kahraman dediğimiz insanlar bir şey yapılması gerektiğinde, yapılması gerekeni, şartlar ne olursa olsun yapanlar.

affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor.

bazı insanlar sizi çok seviyor ama, bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.

ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz, bazıları hiç karşılık vermiyor.

para ucuz bir başarı.

düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları kaldırmak için elini uzatır.

iki insan aynı şeye bakıp tamamen farklı şeyler görebilir.

aşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi vardir.

her şartta kendisiyle dürüst kalanlar daha uzun yol yürüyor.

hiç tanımadığın insanlar, iki saat içinde, senin hayatını değiştirebilir.

duvarda asılı diplomalar insanı insan yapmaya yetmez.

karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin nereden geçtiğini bulmak çok zor.

gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez. gerçek aşklarin da.

tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok, ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

aile hep insanın yaninda olmuyor. akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz. aile her zaman biyolojik degil.

ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar da ara sira üzebilir. onları affetmek gerekir.

bazen başkalarını affetmek yetmiyor. bazen insanin kendisini affedebilmesi gerekiyor.

yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.

iki kişi münakaşa ediyorsa, bu birbirlerini sevmedikleri anlamina gelmez. etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

her problem kendi içinde bir fırsat saklar. ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor...