Visitors since March 30, 2000 :

Opmerkingen over het Voorontwerp van Federaal Plan inzake Duurzame Ontwikkeling 2000-2003

Inleiding
In het artikel : "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser", wordt uitgelegd dat de verbruiker de kosten van het leven met ecologische produkten van het belastbare inkomen moet kunnen aftrekken. Deze beheerstechniek staat de mensheid toe om in harmonie met de natuur te leven en om de integriteit van de menselijke natuur te bewaren. Deze integriteit is het leven voortbrengende kapitaal van het menselijke soort.

In de volgende reacties op het Voorontwerp van Federaal Plan wordt duidelijk gemaakt hoe deze techniek het plan aanvult, door het plan wordt gesteund, binnen het plan past en zelfs uit het plan voortvloeit. Om deze reacties te kunnen waarderen, wordt dan ook aangeraden eerst het artikel "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser", te bestuderen.

Deel 1 Beginselen, Thema's en Doelstellingen

1. Vijf basisbeginselen van elke actie op het vlak van duurzame ontwikkeling
Paragraaf 18 Ik ben het er mee eens.

Paragraaf 19 Ik ben het ook eens met de gevolgtrekking die ingeleid wordt met "dus" in de eerste regel. De bakermat van de ecologische crisis is inderdaad in de industri‘le wereld. Het is dan ook logisch dat zij daar wordt opgelost.

Paragraaf 22 Ik stel voor het woord milieubescherming te veranderen in milieubeheer.

Paragraaf 24 Ik stel voor het werkwoord "te beschermen", in regel een, te vervangen met "te beheren".

Ik ben het eens met het gestelde : "dient het ontbreken van volledige wetenschappelijke zekerheid niet als argument te worden gebruikt voor het uitstellen van kosteneffectieve maatregelen om milieuaantasting te voorkomen". Het invoeren van het beheren van de kosten van het leven, mag, volgens dit beginsel, niet uitgesteld worden, omdat de effici‘ntie en doeltreffendheid van deze techniek om de integriteit van de menselijke natuur te behouden en om de natuur in goede staat te houden, nog niet proefondervindelijk bewezen is. Het invoeren van deze beheerstechniek mag voor dezelfde redenen ook niet uitgesteld worden omdat problemen die met het invoeren van deze techniek gepaard zouden kunnen gaan, onbekend zouden zijn of belangrijk zouden kunnen zijn.

Paragraaf 27 Ik stel voor de woorden in regel vier : "over de onzekerheden en de criteria" te schrappen. De rol van de expert wordt dan wetenschappelijke informatie verschaffen om een productie- of consumptieactiviteit als duurzaam te beschouwen. In deze hoedanigheid zouden experts de producent, verbruiker en de staat kunnen bijstaan om de ecologische elementen in de wieg tot het graf analyse van elk product te beoordelen en te waarderen.

Paragraaf 28 Daar ben ik het ook mee eens. Het beheren van de kosten van het leven zal het naleven van dit beginsel vergemakkelijken omdat de verbruiker een ethische stroom in de samenleving onderhouden zal.

2 Thema's van het voorontwerp van Plan inzake duurzame ontwikkeling
Paragraaf 56, regel 5 : "De eerste (de economische component van de menselijke activiteit) biedt het voordeel van de belangrijke "sturende krachten" van ontwikkeling onder het voetlicht te brengen die aan de basis liggen van de "druk" op mens en milieu". Deze "sturende krachten" van ontwikkeling worden onder het voetlicht gebracht met het gestelde in mijn theorie dat het doel van ontwikkeling het doel is waarmee de verbruiker zijn/haar inkomsten uitgeeft. De verbruiker stuurt inderdaad de ontwikkeling ; hij/zij geeft er zin aan telkens wanneer hij/zij zijn/haar inkomsten uitgeeft. Door de verbruiker een zinvolle sturende kracht te geven met het beheren van de kosten van het leven, kan de verbruiker zelf de "druk" op mens en milieu verminderen. De "sturende krachten" van ontwikkeling liggen nu aan de basis van haar "druk" op mens en milieu" omdat die "sturende krachten" nu gericht zijn op het bereiken van het doel : voortdurend meer te verbruiken. Dit is namelijk het doel van de huidige ontwikkeling.

3. Doelstellingen of "einddoelen" van een duurzame ontwikkeling
Paragraven 60, 61, 62 Het gebruik van het werkwoord "moeten" in de paragraven 60 en 61 en het gebruik van "opdat .. gerespecteerd worden", in paragraaf 62, dat ook een vorm van moeten aangeeft, toont aan dat het niet bekend is hoe deze doelstellingen bereikt moeten worden. Ik ben het eens met de doelstellingen en stel dat met het beheren van de kosten van het leven deze doelstellingen bereikt kunnen worden, zoals in het artikel "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser" uitgelegd wordt.

Paragraaf 63 "In werkelijkheid dienen vaak knopen doorgehakt te worden bij conflicten tussen deze doelstellingen." Dit is in de werkelijkheid van de huidige versie van de vrije markt economie het geval. Deze conflict situaties zullen niet bestaan wanneer het doel van ontwikkeling is de integriteit van de menselijke natuur te behouden. De doelen gesteld in de paragraven 60, 61 en 62 zijn dan in harmonie met elkaar, zoals uitgelegd wordt in het artikel : "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser".

"Ook vergen sommige groeistrategie‘n belangrijke ecologische en sociale kosten." Dit is weer het geval in de huidige versie van de vrije markt economie. In de ecologische versie zullen groeistrategie‘n vervangen worden door strategie‘n om in harmonie met de natuur te produceren en te verbruiken. In deze strategie‘n zou groei vervangen kunnen worden door omzet snelheid.

Paragraaf 65 Laatste regel : "menselijk en ecologisch kapitaal". Dit kapitaal definieert u niet. In "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser" definieer ik dit kapitaal als "de integriteit van de menselijke natuur". Deze integriteit is het leven voortbrengende kapitaal van het menselijke soort, zoals de integriteit van de natuur het leven voortbrengende kapitaal van de natuur is.

Paragraaf 68 Ik ben blij dat u, in deze laatste paragraaf van "Doelstellingen" schrijft : " Toch bestaan het belangrijke, hiervoor noodzakelijke beleid en maatregelen nog niet omdat zij raken aan de kern van de economie en het gangbare maatschappelijke leven." Hieruit blijkt de noodzaak om een beleid en maatregelen te vinden die de kern van de economie en het maatschappelijk leven raken om al die doelstellingen te bereiken.

De verbruiker in staat stellen om het geld dat hij/zij uitgeeft aan ecologische produkten, af te trekken van het belastbare inkomen, raakt de kern van de economie. Deze beheerspraktijk verbetert namelijk een fout in de economie. Deze praktijk raakt ook het maatschappelijke leven omdat de socio-economische macht verdeeld zal worden onder de sociale macht van het inkomen van de producent en de economische macht van de uitgave van de verbruiker.


Deel 2 Federaal beleid gericht op de economische, sociale en ecologische componenten van duurzame ontwikkeling

1. Wijziging van consumptiepatronen en productiewijzen

1.1 Probleemstelling
Het is logisch dat Deel 2 beleidsmaatregelen voorstelt die het centrale beheer van de kosten van het leven en de kosten van productie beogen.

De verbruiker toestaan om de kosten van het leven met ecologische produkten van belastbaar inkomen af te trekken, legt het beheren van die kosten aan de bron van inkomsten. Volgens het principe van effici‘ntie van de economie, moet het evenwicht tussen kosten en baten bewaard worden door de mensen die de baten verdienen. Dit principe wordt ook uitgelegd in het artikel : "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser".

De natuurlijke omgeving van de mens, de natuur, is in een slechte staat door het gebrek aan het beheer van de kosten van het leven. Sinds Rio zijn pogingen ondernomen om de kosten van het leven centraal te beheren. "Maar", zoals op blz. 1 in paragraaf 4 van het voorontwerp staat, "de uitvoering van het project verloopt te traag." Dat is ook logisch want het centraal beheren van de kosten van processen, of dat nu productie- of consumptie processen zijn, kan niet effici‘nt gebeuren. De huidige staat van de vroegere centraal beheerde economie‘n, waarin de kosten van productie centraal beheerd werden, is daar een duidelijk bewijs van. Het is niet mogelijk de mensheid te dwingen in harmonie met de natuur te leven door de kosten van het leven centraal te beheren.

Alles dat u bereiken wilt op nationaal en internationaal niveau zal bereikt kunnen worden als de verbruiker de kosten van het leven met ecologische produkten van het belastbare inkomen aftrekken kan. Dan zal de verbruiker, door financi‘le en persoonlijke belangen gedreven, in harmonie met de natuur gaan leven. De verbruiker zal dan zijn natuurlijke verantwoordelijkheid voor de menselijke natuur en dus voor de natuur, kunnen uitoefenen, met plezier.

De gevolgen van dit beheer voor de staat staan beschreven in het artikel : "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser".

1.2. Actieplan

1.2.1. Strategische doelstellingen
Paragraven 86 tot en met 89 Gezien het gebrek aan resultaten van het centraal beheren van de kosten van het leven om de ecologische crisis op te lossen, is het te begrijpen dat de doelstellingen zo bescheiden zijn. Deze doelstellingen kunnen met het centraal beheer van kosten eigenlijk alleen maar bereikt worden door minimum pollutie niveaus te verlagen. Het vraagt tijd om producenten toe te staan hun processen aan de nieuwe normen aan te passen, zonder dat er te veel producenten hun bezigheden moeten stop zetten. Vandaar dat het lang duren zal voordat die beoogde resultaten bereikt worden. Gezien het exponentieel toenemen van de schade veroorzaakt door de ecologische crisis, kunnen dergelijke doelstellingen ecologische rampen en ecologische oorlogen niet voorkomen.

Zodra de verbruiker de kosten van het leven met ecologische produkten van belastbaar inkomen aftrekken kan, zullen producenten met elkaar moeten wedijveren om de ecologische kwaliteit van hun produkten en processen te verbeteren. Door de vraag van de verbruiker zullen producenten weggetrokken worden van die minimum pollutie niveaus. Dit wordt ook uitgelegd in het artikel : "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser".

1.2.2. Beleid en maatregelen

a. informatie, opvoeding en sensibilisering van het publiek
Om uit de ecologische crisis te geraken moeten millioenen verbruikers in harmonie met de natuur gaan leven. Dit moet snel gebeuren om ecologische rampen te voorkomen. Alle informatie, opvoeding en sensibilisering van de laatste jaren ten spijt is er maar een klein percentage van verbruikers die leeft met de relatief weinige ecologische produkten die voorhanden zijn. Indien verbruikers de kosten van het leven met ecologische produkten van belastbaar inkomen aftrekken kunnen, zullen zij van de ene dag op de andere hun levenswijze veranderen, in het bijzonder de verbruikers die veel inkomsten belasting betalen.

Maatregelen

Paragraven 102 tot en met 106 Het doel dat nagestreefd wordt met het invoeren van keurmerken, etiketten en controles over het gebruik ervan wordt bereikt door het invoeren van een label dat aangeeft welk percent van de prijs van een product overeenkomt met de kosten van productie met ecologische goederen en diensten. Dit wordt nader verklaard in het artikel : "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser".

Paragraaf 107 Het grote verschil tussen het centraal beheer van de kosten van het leven en het beheer ervan door de verbruiker komt in deze paragraaf duidelijk aan het licht.

De overheid zou door fiscale maatregelen kunnen bewerkstelligen dat de "externe maatschappelijke en ecologische kosten" doorgerekend worden in "de prijs van de producten waarvan het verbruik ecologische en maatschappelijke hinder teweegbrengt." Het is moeilijk om de kosten van, b.v., luchtvervuiling te kennen. Zijn het de kosten voor het vervangen van bomen die door de zure regen gedood zijn of zijn het ook de kosten van het vernietigen of uitroeien van vormen van leven? Hoeveel zijn die kosten? Aan wie of aan welke produkten moeten die kosten doorgerekend worden?

Indien de kosten van het leven door verbruikers beheerd worden, dan zullen de kosten van het ecologisch produceren in de prijs van het product doorgerekend worden, want die kosten zouden de verbruikers van hun belastbare inkomen kunnen aftrekken. De kosten van het ecologisch produceren kunnen tot in de kleinste munt eenheid berekend worden, omdat het kosten van productie zijn. Die zijn bekend aan de producenten.

Door het centraal beheer van de kosten van het leven, worden kosten van pollutie in de prijs van het product doorgerekend. Door het beheer van de kosten van het leven door de verbruiker worden de kosten van het ecologisch produceren doorgerekend in de prijs van het product. Het centraal beheer onderhoudt pollutie, het beheer door de verbruiker onderhoudt ecologische productie. Dat is het essenti‘le verschil.

b. Duurzaam productbeleid
Context

Het is bijna griezelig de paragraven 119 en 120 te lezen. Er wordt alleen maar over het beheer van de economie door de staat geschreven. De krachten inherent in de vrije markt economie schijnen buiten werking gesteld te zijn. Na wat er bekend is over het resultaat van het centrale beheer van de economie in de vroegere Oostblok landen is deze aanpak bijna angstwekkend.

In de ecologische versie van de vrije markt economie worden de krachten, in het bijzonder die van de concurrentie gebruikt om de producenten te dwingen de ecologische kwaliteit van hun producten voortdurend te verbeteren.

Een fout in een theorie is geen reden om de theorie af te schaffen. Het is wel een reden om de fout te verbeteren.

Gelukkig eindigt u paragraaf 120 met : "Die productieactiviteiten zouden eerder als hefboom voor integratie en maatschappelijke ontwikkeling moeten worden gebruikt." Het beheren van de kosten van het leven maakt van die productieactiviteiten zo een hefboom. Dit wordt ook aangetoond in het artikel : "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser".

Paragraaf 119 Regel 8 "Er moet dus een verticaal ge•ntegreerde benadering gehanteerd worden om de hele levenscyclus van producten te analyseren," Een dergelijke analyse is bekend onder de naam : van de wieg tot het graf analyse. Deze zal automatisch door de producent gemaakt worden, indien verbruikers de kosten van het leven met ecologische produkten van belastbaar inkomen aftrekken kunnen. De verbruikers hebben dan de informatie van deze analyses nodig om te kunnen rechtvaardigen dat zij bepaalde kosten aangeven als kosten die van het belastbare inkomen af te trekken zijn omdat zij, volgens die analyses, de natuur in goede staat houden.

Paragraaf 120 Eerste twee zinnen. De oorspronkelijke producent en de eindverbruiker raken steeds verder van elkaar verwijderd, stelt u. Ik ben het er mee eens. Zij kunnen niet dichter bij elkaar gebracht worden in een samenleving die als maar complexer wordt. Wel kunnen zij door het streven een gemeenschappelijk doel te bereiken, dat zin aan ontwikkeling geeft, in harmonie met elkaar functioneren. Dat zal het geval zijn, zodra verbruikers de kosten van het leven met ecologische produkten van belastbaar inkomen aftrekken kunnen. Dan wordt het gemeenschappelijk doel de integriteit van de menselijke natuur te behouden. De strikte controle die u nu voorstelt, kan dan uitgeoefend worden om te verzekeren dat producten die als ecologische verkocht worden aan de definitie van ecologische producten beantwoorden Die definitie zal door producenten ontwikkeld worden zoals zij nu de definitie van veilige auto's ontwikkelen ; als maar beter.

Maatregelen

Paragraaf 123, 125, 126 Nog meer wetten, nog meer controles, nog meer normen. Bovendien zijn die normen minimum normen. U kunt de producent en verbruiker geen maximum normen opleggen. De globale staat kan de mensheid niet dwingen in harmonie met de natuur te leven.

Ondanks alle bestaande wetten, controles, normen en informatie systemen kan de Europese Unie de veiligheid van voedsel niet verzekeren. Dit werd aangetoond op een conferentie : "La securitŽ alimentaire", die gehouden is op donderdag, 21 Oktober 1999. Meer informatie erover wordt gegeven in het artikel : "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser". Een verslag van de conferentie wordt gepresenteerd op de ZERO web site.

Gelukkig schrijft u in regel elf van paragraaf 123 : "en aan deelname van de consumenten aan de normeringsactiviteiten." Alle sprekers op de conferentie benadrukten de noodzaak om de verbruiker niet alleen op de hoogte te stellen en te onderwijzen, maar om die bij een proces om veilig voedsel te verzekeren, te betrekken. Dit is het geval zodra verbruikers de kosten van het leven met ecologische produkten van belastbaar inkomen aftrekken kunnen.

Paragraaf 124 U stelt een vermindering van de BTW tarieven voor, voor ecologische producten die op een ethische manier gemaakt zijn. Het doel van die vermindering is : compensatie voor de over het algemeen hogere prijs van die producten.

Nu is de prijs van ecologische producten hoger dan die van niet ecologische producten omdat ecologische producten beter zijn voor de mens dan niet ecologische producten. De producent van ecologische producten vraagt dus een hogere prijs dan de prijs voor niet ecologische producten, al zouden de productiekosten van ecologische producten lager zijn dan die van niet ecologische producten. Indien de vermindering van de BTW op eco-ethische producten de prijs ervan onder die van niet ecologische producten zou brengen, dan zal die vermindering van BTW de producenten toestaan en aanmoedigen de prijs van hun producten te verhogen totdat die weer hoger zijn dan die van niet ecologische producten.

Zodra de verbruiker de kosten van het leven met ecologische produkten van belastbaar inkomen aftrekken kan, zullen niet ecologische producten niet meer gemaakt worden. De bodem valt dan weg onder de prijs van ecologische producten. De prijs van die producten zal dan onderhevig zijn aan de krachten van vraag en aanbod en waarschijnlijk verminderen.

Het verminderen van de BTW zal het gebruik van eco-ethische producten dus niet stimuleren. Het zal ook de productie van niet ecologische producten niet verminderen. Dit is wel het geval indien de verbruiker de kosten van het leven met ecologische produkten van belastbaar inkomen aftrekken kan.

c. Beleid inzake het verbruik van de overheidsadministratie
De overheid kan de leden van de administraties verplichten ecologische producten te kopen. Een zelfde voorstel is gedaan in de VS, door de gouverneur van de staat Oregon. Ik heb hem voorgesteld een stap verder te gaan en de overheidsdienaren toe te staan hun kosten van het leven met ecologische producten van hun belastbare inkomen af te trekken. Zij zouden de eerste groep "rentmeesters of regenten van de menselijke natuur" worden. Mijn voorstel wordt gepresenteerd op de ZERO site, onder "The Oregon Project".

Slotopmerkingen
Ik vertrouw er op dat ik in de voorgaande bladzijden aangetoond heb dat het beheren van de kosten van het leven een fout in de vrije markt economie verbetert. Dit beheer zal ook de kwaliteit en staat van de aarde, het water en de lucht verbeteren en de goede kwaliteit ervan onderhouden. Dit wordt uitgelegd in het artikel : "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser" en in meer detail op de ZERO website. Over de punten 2, 3 en 4 van het federaal beleid maak ik dan ook geen specifieke commentaren.

Over deel 3. Middelen ter implementatie, maak ik ook geen gedetailleerd commentaar. Ik stel namelijk voor het beheren van de kosten van het leven in de economie van Belgi‘ in te voeren, als implementatie middel om de weg naar een levenswijze in harmonie met de natuur te openen. Het gevolg op internationaal niveau, door u behandeld in deel 3. 1, wordt ook beschreven in het artikel : "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser". Het wetenschapsbeleid (deel 3.2) zou dan ook gericht moeten zijn op het effici‘nt beheren van de kosten van het leven. Ik zou daar eventueel in een volgend stadium voorstellen over kunnen doen. In deel 3. 3 Fiscaal Beleid, ligt het accent nog steeds op "de integratie van maatschappelijke en milieukosten in de economische activiteiten te verzekeren" (paragraaf 509). Ik heb hierover al uitgebreid commentaar geleverd in de behandeling van paragraaf 107. In de ecologische versie van de vrije markt economie zullen deze kosten verdwijnen.

Hoe uw rapport het beheren van de kosten van het leven steunt blijkt uit paragraaf 510. Hierin stelt u voor "de lasten op arbeid substantieel te verminderen", om een duurzame ontwikkeling te realiseren. Een vermindering van de belasting op arbeid die een duurzame ontwikkeling tot gevolg heeft, wordt gerealiseerd door de verbruiker toe te staan kosten van het leven met ecologische producten van het belastbare inkomen af te trekken. In paragraaf 514 stelt u voor de belasting op arbeid te verschuiven naar eco-belasting. In een ecologische versie van de vrije markt economie zijn eco-belastingen niet noodzakelijk omdat er geen bevuiling meer zijn zal.

In deel 3., 4.1 schrijft u over indicatoren, maar beschrijft u die niet. In paragraaf 528 staat dat die indicatoren ontwikkeld moeten worden. U heeft het over "een reeks indicatoren" (¤ 528) "adequate indicatoren", "indicatoren die in het Federale Plan inzake Duurzame ontwikkeling voorgesteld zijn (¤ 535). Uit alles blijkt dat dit indicatoren zouden zijn die aangeven hoe het met de pollutie staat. In een ecologische versie van de vrije markt economie zijn die indicatoren niet noodzakelijk. In plaats van indicatoren die de graad van bevuiling aangeven, zullen producenten van de wieg tot het graf analyses maken over alle ecologische aspecten van hun productie processen en producten. Deze analyses zullen uitgroeien tot lasten boeken van een ecologische industrie.

Ten slotte schrijft u in deel 3. Middelen ter implementatie, 4.1 Rekeningen en indicatoren voor duurzame ontwikkeling, 4.1.2 Actieplan, a. Strategische doelstellingen, in paragraaf 527, regel 4 : "In een tweede fase zal op basis van dit rapport en deze tests een plan 2003-2005 uitgewerkt worden dat op termijn een revisie van de berekening van het BNP zou toelaten en het ook vanaf 2005 zou mogelijk maken om te beschikken over een eerste stelsel van sociale en ecologische satelietrekeningen voor deze externaliteiten."

In de bijlage presenteer ik : An equation of a dynamic equilibrium in the macro-economic exchange processes within Nature. Deze vergelijking houdt niet alleen een herziening van het BNP in maar geeft ook een herziening van de macro-economische vergelijking : GNP = Consumption + Savings. Bovendien werkt deze vergelijking met rekeningen die het onderhouden van een goede kwaliteit of staat van de natuur aangeven.

Ik stel dan ook voor dat u deze vergelijking onder de aandacht brengt van de verantwoordelijken die een beleid inzake duurzame ontwikkeling concrete vorm moeten geven.

Wat betreft deel 4 Versterking van de rol van de grote maatschappelijke groepen, verwijs ik naar het artikel : "un dŽveloppement durable ˆ rŽaliser". De rol van de mensen die de kosten van het leven van zichzelf of anderen ; een gezin, familie of groep beheren, zal veranderen in de rol van "rentmeester of regent van de menselijke natuur", in een ecologische versie van de vrije markt economie.

Besluit Om het de mensheid mogelijk te maken een levenswijze in harmonie met de natuur aan te vangen, moet er ergens begonnen worden de kosten van het leven te beheren. Gezien de exponenti‘le toename van de schade veroorzaakt door de ecologische crisis moet dit snel gebeuren. Daarom stel ik voor een speciale economische zone te openen. Ik stel ook voor in deze zone binnen het kader van wetenschappelijk onderzoek de effici‘ntie van het beheer van de kosten van leven te testen in het behouden van de integriteit van de menselijke natuur. Een voorstel hoe dit onderzoek te doen, staat op de ZERO web site onder "The Bahia project". In een later stadium zal ik dit voorstel uitwerken en helpen uitvoeren. De wet van 5 mei 1997, voorziet de mogelijkheid van dit onderzoek aangezien in "Chapitre IV, "Du Conseil FŽdŽral du DŽveloppement durable", 11. ¤1er, staat : "Sans prŽjudice de ses autres missions visŽes par la prŽsente loi, le Conseil a pour mission" : "c) de proposer des recherches dans tous les domaines ayant trait au dŽveloppement durable". Ik stel ook voor dat in het "Rapport" een beschrijving opgenomen wordt van de voorziene ontwikkeling in het geval van een onveranderde politiek en in het geval van een verandering van de politiek met de pertinente hypothese dat de kosten van het leven beheerd moet worden. Zo een beschrijving voldoet aan het gestelde in de wet van 5 mei 1997, "Chapitre III.,7., 3û."

Indien de verantwoordelijken voor een duurzame ontwikkeling er in slagen om een economische zone te openen waarin het beheren van de kosten van het leven op de effici‘ntie ervan om een levenswijze in harmonie met de natuur af te bakenen, getest kan worden, dan zou ik kunnen helpen om van Belgi‘ de bakermat van een ethische en menselijke ontwikkeling te maken. Deze ontwikkeling zou uiteindelijk de ontwikkeling in de hele vrij markt economie worden.

Ik vertrouw erop dat ik u met deze opmerkingen van dienst geweest ben.

Brussel, 26 maart 1997 W. A. de Bruyn

Wim A. de Bruyn
Stichter
ZERO, vereniging van verbruikers die hun integriteit met hun inkomen bewaren
Alfred Gironstraat 45
B-1050 Brussel, Belgi‘
Tel. : 32 (2) 648 56 95
e-mail : WdeBruyn@yucom.be
ZERO web site : http://www.oocities.org/zero_association/
Bijlage : An equation of a dynamic equilibrium in the macro-economic exchange processes within Nature