6 september 2006 Door naar dag 4
De hufter

“Een hufter is het”. ”Kill this bastard before he kills you”. Dat schreef internetmate en ervaringsdeskundige Henk over de Mont Colombis (BIG 302). Deze klim past mooi in een rondje om het Lac du Serre-Poncon. Helaas zal het ons niet lukken om het hele meer te ronden. Er staat immers vandaag een verplaatsing naar Guillestre op het programma.

We rijden per auto vanuit Barcelonette naar het westen over de D900. In La Breole pakken we onze fietsen om voor de beklimming van de Mont Colombis warm te kunnen trappen. Vanaf La Breole is het afdalen naar Espinasses. Echt warm zijn we dan nog niet maar dat zal snel veranderen. Een paar kilometer verder over de D900 staan we namelijk aan de voet van de Colombis. We nemen de afslag naar Théus dat langs de doodlopende weg naar de top ligt. De eerste hecto’s van deze weg liegen er niet om. De percentages lopen hier op tot boven de 10% en dan hebben we nog 10 zware kilometers te gaan. Het dorpje Théus is prachtig gelegen maar uitgestorven. In het dorp maakt de weg een scherpe bocht naar rechts en ook hier is het steil, heel steil. In de brandende hitte verliezen we veel vocht. Op een tussenstuk waar de percentages iets afvlakken komen we even op adem. We laden ons op voor de laatste 5 heftige kilometers. Het wegdek wordt wel veel slechter. Het kan nog met de racefiets maar als er een aantal jaren geen onderhoud meer wordt gepleegd is de MTB hier een must. We zien af en toe de grote TV toren op de top achter de bomen opdoemen. Het lijkt nog zo ver weg; zo hoog ook. Er volgt een passage met veel steenslag en een heel noodzakelijke vangrail aan de rechterhand. Hier zitten we echt op 12 á 13 % en is het echt harken. Philip neemt een voorsprongetje en Hans en ik proberen het gat klein te houden. We rijden langs een stel koeien en we zien de top dan dichtbij komen. We persen er alles uit maar Philip kan onze eindsprint op de foto vastleggen. Als we even tot voorbij de top rijden genieten we bij een oriëntatietafel van een mooi uitzicht. We concluderen dat Henk gelijk had. Het is een hufter. De berg geeft nauwelijks iets toe maar biedt bovenop een mooie beloning.
Dag 3:
* Mont Colombis BIG 302
* Col du Pontis BIG 303
* 50 kilometer
* 1.500 hoogtemeters
* 30 graden

PROFIEL Colombis
PROFIEL Pontis

ROUTE
Théus
Heftig stuk op de Colombis
Top Colombis; wat een hufter.......
Na de afdaling laden we de boel weer op en rijden naar La Sauze du Lac. Daar genieten we eindelijk van een lekkere lunch. Voedzaam ook. Dat hebben we de afgelopen 2 dagen nog niet meegemaakt. Aan de boorden van het Lac du Serre-Poncon zitten we in de schaduw op het terras van een prima uitspanning. We zitten tussen de twee cols die we vandaag beklimmen. We rijden na de lunch door naar Savines le Lac voor de klim naar de Pontis (BIG 303). De eerste kilometers gaan over de D954 waarna we linksaf slaan naar de top. Het is schrikken als we zien dat het wegdek zojuist is voorzien van een nieuw laagje fijn grite. Tijdens de klim heb je er nog weinig last van maar afdalen zal straks een crime worden. Het smalle weggetje kronkelt rustig maar af en toe behoorlijk steil omhoog. De top is saai. Geen echte klassieke top en het uitzicht is ronduit slecht. Onderweg naar de top wel mooie vergezichten met uitkijk op het meer. De afdaling doen we heel voorzichtig. Dan pakken we in voor de verdere reis naar ons 2e onderkomen in Guillestre.
Grit, veel grit