De middelen op lijst 1 worden in de omgang 'harddrugs' genoemd. Hasj en weed zijn 'softdrugs'. Harddrugs kennen -volgens de wet- dus een groter risico dan softdrugs en dat uit zich in de strafmaat. Slaap- en kalmeringsmiddelen nemen een uitzonderingspositie in, omdat ze op recept worden uitgeschreven en niet snel uit expirimenteerdrang worden gebruikt (hoewel ze ook in de illegale 'drugsscene' verhandeld en gebruikt worden).
In de werkelijkheid ligt het minder zwart-wit. Er zijn gebruikers van softdrugs die zoveel gebruiken dat je dat 'hard' mag noemen. Omgekeerd komt ook wel voor, hoewel 'soft' gebruiken van harddrugs voor de meeste mensen moeilijk vol te houden is. Daarnaast zijn er middelen zoals alcohol en tabak, middelen die wat betreft schadelijkheid en risico's niet onderdoen voor de officiele harddrugs. Het grote verschil is dat deze maatschappelijk min of meer geaccepteerd zijn.