|
Alexandra´s Hoefsmederij |
|
 algemeen
|
fs | De liefde voor de hoefsmederij heb ik van jongs af aan gehad. Als er maar een hoefsmid op de manege aan het werk was, ging ik altijd even kijken. Het bekappen, het roodgloeiende ijzer en de lucht van verbrand hoorn, trokken iedere keer weer mijn aandacht. Door mijn interesse was ik altijd aanwezig, wanneer de hoefsmid mijn eigen paarden kwam beslaan, zo kwam ik in gesprek met mijn huidige hoefsmid: Ric Segers, hij vertelde me over de opleiding die hij in Amerika had gevolgd, dit heeft me zo gefascineerd dat ik dit avontuur zelf ook wel wilde.
Na een lange vliegreis, kwam ik aan in het land van de paarden, het
was precies zoals ik me had voorgesteld, veel heel veel paarden, cowboys en grote trucks.
De opleiding bestond van maandag tot en met zaterdag, van 7:00 uur ’s morgens tot
16:00 uur ’s middags, dit was hard werken. Doordat ik Amerikaans afgestudeerd hoefsmid ben, beschik ik over de laatst nieuwe technieken, op het gebied van corrigerend beslag. Tijdens de opleiding hebben we veel paarden gezien en mee gewerkt, waarbij dit toegepast moest worden.
Tijdens de opleiding heb ik meerdere keren met paarden gewerkt die
nog nooit waren bekapt of beslagen. Door deze situaties heb ik geleerd, om met bange of
moeilijke paarden om te gaan en deze op |
Toch heb ik me eerst ingeschreven
bij het “Nederlands Hippisch Centrum te Deurne”, deze opleiding heb ik gevolgd,
maar door alle verhalen van Ric Segers, bleef de Amerikaanse opleiding aan me trekken,
zodoende heb ik besloten mijn opleiding verder af te maken in Amerika.
Door
deze lange dagen heb ik de kans gekregen, om ontzettend veel praktijk ervaring op te doen.
Na schooltijd moest er huiswerk worden gemaakt voor de volgende morgen, waarna er een
toets over was. Als het huiswerk klaar was, kon je ’s avonds nog extra oefenen, voor
het maken van hoefijzers.
Zo zal:
“Tordy”, een 4 jarige palomino hengst, me altijd bij blijven. Doordat hij met
zijn rechterachterbeen door de stalmuur had getrapt, is zijn onderbeen en hoef zwaar
verminkt geraakt, zo erg dat de dierenartsen er geen heil meer inzagen en hem wilde laten
inslapen. Maar gelukkig is dit niet gebeurd en is Tordy bij ons op school onder
behandeling gekomen, dit was erg interessant. Met een speciaal ijzer wat voor hem gemaakt
is, is het uiteindelijk gelukt om Tordy weer te lopen, zo goed zelfs dat hij kan draven,
zonder kreupel te lopen.
een zo rustig mogelijke manier te bekappen of te beslaan.
Tevens kregen we demonstraties van de instructeurs hoe je het beste in een moeilijke
situatie kan handelen, hiervan heb ik veel geleerd. Zoals u ziet heb ik mijn diploma echt
gehaald! Toen ik weer thuiskwam, kreeg ik een warm onthaal van mijn familie.