  |
| ... |
|
| ... |
|
anımsamalar
hani var ya o çocukluktan arta kalan anılar o puslu kıyıya sığınmış kayıklar dolusu çekek yerindeki direkler kadar tek yaşanan ömrün portakal çiçeği açarcasına tüten kokusu
küflü sokak sarnıçlı avluya bakan ev köşeye sıkışmış hanımeli ve çıkrık çeviren ninem anımsadığım akıllı kadın çıkrığın dönen çarkı taşlığa dökülen bakraçlar dolusu su
paylaşmak istediğim işte bu geride bıraktığım baharlar yazlar kışlar şiir bahane aslolan yüreğimdeki çığlık lar çık taşlığa bak göreceksin bakraçla su çekenlerini kuyudan saksının dibine oturmuş bakan çocuğu n
bitişik fakir evdeki dede cam kapaklı kutuda erzincan sakızı satardı yumuşatmak için tohumu ağaçtan kopartıp özünü katıp çiğnediğim ve çığnerken benim olmayan fakirliğin acı kinin tadını tattığım ya üç ya beş yaşında
artık ne alan ne satan ne de bilen var sakızlar kızların sek sek oynadığı o küflü sokaklar ve o kilise çanları gibi sadece anı kemikleri dursa da bir yerde sanmam gelip gideni olsun dede bir sanı ağzımda kinin acısı beynimi kemiren kuşku yaşanmış mıydı çiğnenmiş miydi su içinde tuttuğu o sakızdan günler beni bende beni ona onu sakızda bana bağlayan
|
|
|
|
