| ครั้นพอสิ้นถิ่นเกาะค่อยเลาะเลียบ |
นาวาเพียบน้ำลงกำลังไหล |
| โอ้อนาถเหนื่อยน่าระอาใจ |
ถึงบางไทรด่านดักนาวาเดิน |
| เขาบอกชื่อสีกุกตรงด่านข้าม |
เป็นสามง่ามน้ำนองในคลองเขิน |
| ปักษาโบกปีกบินลงดินเดิน |
มัจฉาเพลินผุดพล่านในคงคา |
| นกยางเลียบเหยียบปลานขาหยิก |
เอาปากจิกบินฮือขึ้นเวหา |
| กระทุงน้อยลอยทวนนาวามา |
โอ้ปักษาเอ๋ยจะลอยถึงไหนไป |
| หน้าวังฤาจะสั่งด้วยนะนก |
ให้แนบอกของพี่รู้ว่าโหยให้ |
| มิทันสั่งสกุณินก็บินไป |
ลงจับใกล้นกตะกรุมริมวุ้มวน |
| ศีรษะเตียนเลี่ยนโล่งหัวล้านเลื่อม |
เหนียงกระเพื่อมร้องแรงแสยงขน |
| โอ้หัวนกนี่ก็ล้านประจานคน |
เมื่อยามยลพี่ยิ่งแสนระกำทรวงฯ |