Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ
Κορυφαία στιγμή για τη
Σαλαμίνα είναι όταν επιλέγεται από το Θεμιστοκλή
ως ο καταλληλότερος
χώρος για ν' αντιμετωπιστεί ο περσικός
στόλος. Το τέλος της ναυμαχίας
βρίσκει τους Έλληνες να προσθέτουν άλλη μια
χρυσή σελίδα στην
ιστορία τους, ενώ οι Πέρσες μετρούν μια νέα
οδυνηρή ήττα. Από τα περίπου 1000 περσικά
πλοία βυθίζονται περίπου 200, ενώ αρκετά
πέφτουν στα χέρια των Ελλήνων μαζί με τα
πληρώματά τους, ενώ από τα 380 ελληνικά πλοία
χάνονται μόλις 40.
Στο κορυφαίο αυτό γεγονός, όχι
μόνο για την ελληνική αλλά και για την
ευρωπαϊκή ιστορία, συνυπήρξαν οι τρεις
μεγάλοι τραγικοί ποιητές. Ο Αισχύλος,
περίπου 45 ετών, πολεμά για τη σωτηρία της
πατρίδας, ο Σοφοκλής, 16 ετών, οργανώνει τη
χορωδία Αθηναίων εφήβων που θα τραγουδήσει
τη νίκη των Ελλήνων, ενώ στο δοξασμένο νησί
της Σαλαμίνας γεννιέται ο Ευριπίδης.
Στη θέση Περιστέρια, στη νότια
πλευρά του νησιού, κατά τη διάρκεια μιας
τρίχρονης ανασκαφής ( 1994 - 1996 ) ομάδας
αρχαιολόγων με επικεφαλής τον επίκουρο
καθηγητή Προϊστορικής Αρχαιολογίας του
Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Γιάννη Λώλο ήρθε
στο φως ένα κύπελλο, που στην εξωτερική του
επιφάνεια είχε χαραγμένο κατά το ήμισυ το
όνομα του Ευριπίδη. Αυτό μας επιτρέπει να
συμπεράνουμε πως το σπήλαιο αυτό υπήρξε
τόπος ανάπαυσης, αλλά και έμπνευσης για το
μεγάλο τραγικό ποιητή.
ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
Το 318 π.Χ. στον πόλεμο μεταξύ Αθηναίων και Μακεδόνων η Σαλαμίνα συμμαχεί με τους Μακεδόνες. Αυτό εξοργίζει τους Αθηναίους, που μετά το τέλος του πολέμου αποβιβάζονται στο νησί και το λεηλατούν. Το 232 π.Χ. ο Άρατος, αρχηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας, παραδίδει πάλι τη Σαλαμίνα στους Αθηναίους.
ΡΩΜΑΪΚΗ ΕΠΟΧΗ - ΒΥΖΑΝΤΙΟ
Στη ρωμαϊκή εποχή επισκέπτονται το νησί αρκετοί περιηγητές. Ανάμεσά τους ο Στράβωνας και ο Παυσανίας. Κατά τους χρόνους του Ιουστινιανού ο Ιεροκλής, μεγάλος γεωγράφος της εποχής, αναφέρει τη Σαλαμίνα μεταξύ των πόλεων της αυτοκρατορίας στο έργο του " Συνέκδημος ". Επίσης στο γεωγραφικό λεξικό του Στέφανου Βυζάντιου, που συντάχτηκε με εντολή του Ιουστινιανού, στο λήμμα " Σαλαμίς " λέει : " Η προς την Αττική νήσος και πόλις".
ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ
Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας το νησί πέφτει στα χέρια των Σταυροφόρων της Δ' Σταυροφορίας και δίνεται στους Βενετούς. Στη συνέχεια περνάει στην καταλανική εταιρία του Ροζέ Ντεσλάου. Αργότερα πηγαίνει στα χέρια των Βυζαντινών, επιστρέφει στους Καταλανούς και το 1360 καταλήγει στη κατοχή του Φλωρεντιανού οίκου Ατσαγιόλι. Κατά το 14ο αιώνα έχουμε τον εποικισμό των Αρβανιτών.