จากเหตุการณ์ที่จะก่อตั้งสุวรรณภูมิเป็นจังหวัดที่ 77 ของประเทศไทยนั้นมีทั้งผู้ที่เห็นด้วยและคัดค้าน และ พ.ร.บ.ฉบับนี้ ดำเนินการภายหลังรัฐบาลได้พัฒนาพื้นที่และก่อสร้างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิในท้องที่ อ.บางพลี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เป็นศูนย์กลางการบิน การขนส่ง การประกอบธุรกิจการจ้างงานและการประชุม ตามแผนงานต้องก่อสร้างสาธารณูปโภคเพื่อรองรับสนามบิน ทางกระทรวงมหาดไทยจึงเสนอให้จัดตั้งสุวรรณภูมิมหานครเป็นนิติบุคคลที่เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น(อปท.) มีฐานะเป็นจังหวัดเพื่อบริหารจัดการและพัฒนาพื้นที่ในเขตสุวรรณภูมิมหานครต่อไป

จากการสัมภาษณ์ นางเพ็ญศรี พิทักษ์สถิต อายุ 42 ปี ชาวบ้านและเป็นแม่ค้าขายของชำในบริเวณเขตลาดกระบัง ได้กล่าวว่า ไม่ค่อยที่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ เรื่องการพัฒนาชาติบ้านเมืองนั้นเป็นสิ่งที่ดีและควรทำ แต่ควรจะมองที่สถานภาพและฐานะความเป็นอยู่ของประชาชนเป็นหลัก ถ้าบ้านเมืองทันสมัยหรือเจริญแต่คนยังจนอยู่เนื่องจากสภาวะเศรษฐกิจที่สูงมากขึ้น ข้าวของแพงจนคนที่มีรายได้ต่ำ หรือชาวบ้านที่ประกอบอาชีพทั่วไปแทบจะไม่มีปัญญาหาซื้อ บ้านเมืองที่สวยหรูหรือทันสมัยก็แทบจะไม่มีประโยชน์เลย เพราะแทนที่จะเจริญขึ้นกลับตกต่ำลง น่าจะนำเงินมาสร้างอะไรที่ทำให้เกิดการว่าจ้างงานเพิ่มขึ้น และปรับปรุงความเป็นอยู่ของประชาชนก่อนจะดีกว่า

การที่คนเป็นหนี้เยอะก็เพราะข้าวของแพงเป็นส่วนหนึ่ง ค่าเล่าเรียนที่ว่าฟรีก็ไม่ได้ฟรีอย่างที่คุยไว้ โรงเรียนแต่ละโรงเรียนต้องขอเงินเพิ่มจากผู้ปกครอง ไม่มีจ่ายไม่เป็นไรแต่ต้องติดค้างไว้ก่อน ค่อยๆผ่อนจ่ายเอา ไม่จ่ายลูกก็ไม่มีสิทธิ์สอบ
ด้าน นายไพรสันต์ บวรพรหม อายุ 38 ปี ชาวบ้านในย่านอำเภอบางพลี กล่าวว่า ไม่มีความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้มากนัก ขอแค่ให้รัฐบาลทำให้ดีที่สุดก็แล้วกัน เพื่อบ้านเมืองและประเทศชาติก็ขอให้ทำสำเร็จเป็นขั้นๆไป ผมก็เป็นประชาชนคนหนึ่งก็จะรอดูความสำเร็จของจังหวัด 77 นั้นจะเป็นไปในทางใดผมก็ขอให้เป็นไปในทางที่ดี

ส่วน นายวิชัย ศรีทอง อายุ 45 ปี ชาวบ้านในเขตประเวศ กล่าวว่า ไปพัฒนาตรงนั้นผมว่าก็มีทั้งข้อดี และข้อเสีย โครงการสร้างสนามบินตรงนี้มีการโกงกันมาเป็นสิบๆปีแล้ว ผมว่าถ้าพัฒนาจุดอื่นนอกกรุงเทพฯบ้างก็น่าจะดี กระจายความเจริญออกไปตรงพื้นที่อื่นจะดีกว่า ที่ตรงนั้นไม่เหมาะสร้างสนามบิน และพวกนักการเมืองส่วนใหญ่ได้เข้าไปซื้อเป็นเจ้าของที่แถวนั้นหมด และถึงขนาดตั้งเป็นจังหวัดก็ยิ่งไม่สมควร