สกู๊ปหน้า1

“สุดแต่ใคร......จะไขว่คว้า”

“หวย” กลับคนไทย ถือได้ว่า “เป็นของคู่กัน” ตั้งแต่ครั้งสมัยใต้ดินจนกระทั่งโผล่ให้แทงกันไม่ยั้ง ที่บนดิน  อีกทั้งชาวบ้านช่างสรรหาในแต่ละกลวิธี เพื่อที่จะได้มาซึ่ง “เลขเด็ด” ไม่ว่าจะผัดแป้งขูดขุดผิวให้ต้นตะเคียน  จุดธูปกราบไหว้วัวแปดขา หมาแปดขีด   หรือแม้แต่ถ่างตาเพ่งหาเลขในอ่างน้ำมนตร์ จากวัดพระเกจิชื่อดัง

            ยิ่งล่าสุดที่มาของเลขเด็ดในปีนี้ คงแรงไม่เท่า “พระเล็กโลงผี” หรือ “นายเล็ก” ที่จุดชนวนสร้างกระแส “หวยฟีเวอร์” ดังข้ามจังหวัดทั่วประเทศ เรียกได้ว่าเบียดเทียบข่าว “บิ๊กแม้ว” แห่งทรท. ไม่ทิ้งห่าง  ชาวบ้านต่างแห่แหนไปกราบไหว้  คาราวะแทบไม่ขาดสาย โดยเฉพาะช่วงวันหวยออก ที่แม้บางคนจะเคยสิ้นเนื้อประดาตัว หมดเงินเป็นหมื่นเป็นแสนกับเลขเด็ด “558” ก็ไม่สน ยังคงดั้นด้นตามก้นนายเล็กยิกๆ หวังเอาเลขเด็ดมาแก้เผ็ดงวดก่อน แต่ก็ไม่วายคอตกอกพับไปกับงวดล่า “960” ที่ยังคงไร้ความฉิวเฉียดตามระเบียบเหมือนเคย

            ก็อย่างว่าในเรื่องประเด็นความงมงาย ยิ่งเสียเงินเสียทองไปมากเท่าไร ตามสัญชาตญาณของคอหวยบางคน ก็หวังจะได้กลับคืนกระเป๋าหลายเท่า  ซึ่งอันที่จริงแล้วในหลักพระพุทธศาสนาไทยเราแต่โบราณ เหล่าพุทธศาสนิกชน ย่อมรู้แก่ใจกันดีอยู่ว่า พระภิกษุที่ตั้งตนใบ้เลข บอกหวยนั้น เป็นสิ่งที่ “ผิดวินัยสงฆ์” การกระทำเยี่ยงนี้เป็น“เดรัจฉานวิชา” อีกทั้งนายเล็ก ไปจำพรรษาที่เคหะสถานอื่นที่ไม่ใช่วัด  ถือว่าทำผิดวินัย และกฎหมายของคณะสงฆ์ อย่างชัดเจน “ไม่ใช่พระสงฆ์” เป็นเพียงการใช้ ผ้าเหลืองบังหน้าหากิน เท่านั้น !!

            เป็นเรื่องที่น่าแคลงใจว่า ในสังคมปัจจุบันความเหลื่อมล้ำของคำว่า “ดี-เลว”  ห่างกันแค่ปลายก้อย พระภิกษุที่เคยเป็นที่พึงพิงแต่โบราณกลาย มาสมัยนี้กลับกลายเป็นสิ่งที่ต้องจับตาความเคลื่อนไหว และความเป็นไปของด้านพฤติกรรม จากพวก “พระนอกรีต” หรือ “เดระถี” ที่เรียกง่ายๆว่าพวกเห็นผิด ไม่อยู่วินัยตามทำนองครองธรรม!

            เคยคิดเช่นกันว่าทำไม  ปัญหาและพฤติกรรมความเชื่องมงาย จะต้องเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก  ความมุ่งมั่นของคนไทยคืออะไร  จะเป็นหันหน้าหาชะตากรรมความจริง หรือฝากความหวังชีวิตไว้กับเชือกด้าย?  “หวย”ไม่ได้ทำให้รวยไปเสียทุกคน สุดแต่กรรมดีที่สร้างกันมา ในทางกลับกัน ความจนจะเข้าแทรกแซงชีวิตมากยิ่งขึ้น หากยังคงปิดหูปิดตา ก้มหน้าเล่นแทงไม่ยั้ง !

            จริงแท้ของปัญหานี้นั้น เกิดขึ้นที่ตัวบุคคล   ภาวะการไขว่คว้าในสิ่งที่เป็นไปได้น้อย หรือแทบจะเป็นไปไม่ได้ กลับถูกตีค่าราคาให้สูงขึ้น เพราะ “มนุษย์” จุดชนวนยุยง เป็นกำลังเสริมให้เกิดความสำคัญ แม้การกระทำนี้จะไม่ผิดกฎหมาย แต่ เป็นสิ่งที่ระคายเคืองต่อ กฎการดำเนินชีวิตที่ดีของชาวพุทธ  ความสงบสุข และความพอดีในตนเกิดขึ้นได้หากมีสติ อย่ามัวแต่จับตาดูว่า “พระฉันกล้วยกี่หวี ....พระจะขี้กี่หน”  แล้วเอามารวมเป็นตัวเลข  หวังต่อความสบายของชีวิต

            หนทางที่เป็นกลางที่สุด หากหยุดยั้งการเล่นเลข แทงหวยไม่ได้ ก็น่าจะเล่นให้อยู่แต่ในความพอดี  ไม่ใช่มียี่สิบ แต่เล่นแทงซะ สามพัน! ตัวเลขมันก็มีแค่ “0-9” ต่อให้ใครเพ่งเพียงทำกรรมฐานเช่นไร  หวยทุกงวดก็ต้องมีตัวเลข แหวกว่ายออกมาแน่  เว้นเสียแต่ว่า ใครจะเห็นและเรียงให้กลายเป็นเลขเด็ด ได้เงินเป็นถุงเป็นถัง หรือพลาดท่าพัง หาทางออกไม่เจอ!!