part 1   
By: hanazono & Au 

เสียงโครมครามดังมาจากในครัว คงไม่ใช่ใครที่ไหนแน่นอกจากเจ้า Tet chan น้องรักของเค้านั่นเอง เฮ้อ! นอนต่อดีฟ่า..ขี้เกียจตื่น ขาขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่นต่อ มันเป็นกิจวัตรไปเสียแล้วที่ Tet chan น้องรักของเขาจะต้องตื่นมาทำกับข้าวให้พี่ชายสุดที่รักกิน
“ Hyde! Hyde! ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวไปทำงานสายหรอก ” ร่างสูงนาม Tetsu เดินมาลากพี่ชายสุดที่รักลงจากเตียง
“ อื้อ! ตื่นแล้วๆ ” Hyde สะลึมสะลือตอบ
“ ตื่นแล้วก็รีบลุกไปอาบน้ำเร็วๆดิ่ ”
“ เฮ้อ! รู้แล้วๆ Tet chan นี่ขี้บ่นจริงๆ ” Hyde 
เดินโซซัดโซเซลงจากเตียงมือนึงก็ขยี้ผมตัวเองอีกมือนึงก็ปิดปากที่กำลังหาวหวอดออกมา
“ Hyde นี่แย่จริงน๊า… ” Tetsu บ่นไปก็เอามือจับชายเสื้อของพี่ชายตัวดีแล้วถอดเสื้อผ้า Hyde ออก
“ เอ้า! ไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวผมไปมหาลัยก่อนนะ ” ร่างสูงพูดเสร็จก็รีบไล่พี่ชายไปเข้าห้องน้ำส่วนตัวเขาเองก็รีบวิ่งไปใส่รองเท้าเพื่อที่จะไปมหาลัย เหมือนเขานึกบางสิ่งบางอย่างออกจึงได้ตะโกนบอกพี่ชายของเขาว่า 
“อาหารวางบนโต๊ะนะคร๊าบ! ” แล้วรีบวิ่งไปยังจุดหมายปลายทางของเขาทันที จะว่าไปแล้วผมใช้ชีวิตอย่างนี้กับพี่ชายเป็นเวลา 2 ปีมาแล้วล่ะ แต่ก่อนเราอยู่กัน 4 คนคือ ผม , Hyde และ พ่อกับแม่ แต่ตอนนี้พ่อกับแม่ได้จากพวกเราไปแล้วเหลือเพียงแต่ผมกับHyde 2 คน เงินเก็บที่พ่อกับแม่หาไว้ให้นับวันมันก็หร่อยหรอลงเรื่อย ๆ Hyde เองก็ทำงานหนักเพื่อหาเงินให้ผมเรียนต่อจนจบ เขาทำงานเป็น
สไตล์ลิสต์ให้พวกศิลปิน Rock แล้วแต่ละคนที่เขาแต่งให้นะโคตรโหดเลยไว้ใจได้ที่ไหนมีแต่น่ากลัวๆทั้งนั้น จะหลอกHydeไปปู้ยี่ปู้ยำละไม่ว่า Hyde เองก็ได้แต่พูว่า 
“ เอาน่า ๆ เงินดี ”
Hydeนี่ก็น๊า..ไว้ใจคนอื่นมากเกินไป แทนที่จะทำงานบริษัทสบายๆก็ไม่เอาถึงเงินจะน้อยแต่ว่าก็ปลอดภัยกว่ากัน
“ เฮ้ย!!! ไอ้ tet เหม่ออะไรวะ ” เสียงแป๋นๆหลุดออกมาจากเพื่อนหน้าแมวของเขา
“ ตกใจหมดเลย ทีหลังอย่ามาเงียบๆซิวะ ”
“ ว๊ะ ฮะฮะฮะ…(ยังไม่วายหัวเราะคิกคัก) เออ! เมื่อวานนี้ฉันเห็นพี่ชายแกนั่งรถไปกับใครก็ไม่รู้ว่ะ โคตรหล่อเลย รถสปอตร์เปิดประทุนด้วยนะเว้ย…”
“ ก็คงเป็นไอ้พวกศิลปินละมั้าง…” Hydeนี่ชอบไปไหนมาไหนกับคนแปลกหน้าทุกที ไว้ใจคนอื่นมากเกินไปแล้ว เฮ้อ…….

แสงแดดแผดเผาที่สะท้อนลงมาจากฟากฟ้าก้อนเมฆสีขาวตัดกับท้องฟ้าที่เป็นสีฟ้าเข้มชวนให้วันนี้เป็นวันที่หน้าเบื่อหน่ายที่สุดของสัปดาห์
เฮ้อ! น่าเบื่อจริงๆเล้ย 
“ ป่านนี้ Hyde จะเป็นยังไงมั่งน๊า…” Tetsu ถอนหายใจอย่างเบื่อๆก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาฟังคำบรรยายของอาจารย์ผู้สอนต่อไป

“Hai…do…san!!! เสร็จรึยัง ไปกินข้าวกันมั้ย? ”
“ ไม่หรอกครับ เกรงใจน่ะ นี่ก็บ่าย 3 แล้วเดี๋ยวต้องรีบกลับบ้านก่อน ”
เก๊าะTet chanน่ะซิ ดันลืมเอากุญแจบ้านไปด้วยถ้าปล่อยให้คอยนานท่าจะแย่เดี๋ยวโดนบ่นอีก
“ แหม…น่าเสียดายจังนะ ผมอยากให้คุณไปช่วยเลือกของขวัญให้พี่สาวผมน่ะ พรุ่งนี้ก็จะถึงวันเกิดพี่ผมแล้ว น่า…นะไปแป๊บเดียวเอง ” 
ชายหนุ่มผมดำขลับรูปหล่อ(มาดเท่ห์) อ้อนวอน Hyde แบบสุดๆ
“นะครับ ไปช่วยผมเลือกหน่อยนะครับ” Hydeได้แต่ยิ้มแหยๆ ท่าทางจะเลี่ยงไม่ได้ซะเเล้ว เอ้า! ไปก็ไปเป็นไงเป็นกัน

Tetsu เดินหอบหนังสือเล่มใหญ่กลับบ้านด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียดจากการนั่งฟังคำบรรยายมาทั้งวัน เค้าอยากกลับบ้านมานอนพักผ่อนให้เต็มที่ Tetsuเดินเตะฝุ่นมาเรื่อยๆจนถึงหน้าบ้าน เขาเอามือล้วงเขาไปในกระเป๋ากางเกง
“อ๊ะ! เมื่อเช้าลืมหยิบกุญแจบ้านมานี่หว่า แย่แล้ว...แล้วเมื่อไหร่ Hydeจะกลับมาละเนี่ย กลุ้ม!” Tetsu ถอนหายใจ ซักพักก็ปีนขึ้นไปนั่งบนต้นไม้ชะเง้อมองพี่ชายจากที่สูง(อ้าว..กลายเป็นลิงไปซะแล้ว - _-") Tetsu นั่งรอซักพักใหญ่ก็ได้ยินเสียงรถมาจอดตรงหน้าบ้านดัง เอี๊ยด! เย้! Hyde กลับมาแล้ว แต่เอ๊ะ! มากับใครฟะ ?
อย่าเพิ่งลงไปดีกว่ารอดูสถานการณ์หน่อย
“ Sakura เข้าไปดื่มน้ำชาก่อนเถอะครับ”
“ ไม่รบกวนดีกว่าครับ” ชายหนุ่มผมดำประบ่าตอบเลี่ยงอย่างสุภาพ
“ เถอะน่า…เข้าไปเหอะ อุตส่าห์มาส่งผมตั้งไกลเข้าไปดื่มน้ำชาหน่อยนะครับ”

ก่อนที่ Sakura จะทันได้อ้าปากตอบอะไรออกมาเขาก็ถูกHydeฉุดเข้าไปในบ้านเสียแล้ว Tetsu ที่เฝ้าสังเกตุการณ์อยู่ข้างบนต้นไม้รีบกระโดดลงมาทันที 
“เฮ้ย!!!อะไรกันวะ ถึงกับฉุดเข้าบ้านเลยหรอเนี่ย ! ” ฮึ่ม..มันจะมากไปแล้วนะเจ้าพี่ชายตัวดีเดี๋ยวนี้ถึงกับพาผู้ชายเข้าบ้านเลยเรอะ!

ไม่ได้การแล้วต้องรีบไปขัดขวางซะก่อนที่ Haidoจะเสร็จหมอนั่น Tetsu เปิดประตูพรวดเข้าไปก็พอดีกับที่ Hyde กำลังยกน้ำชามาให้ Sakura แล้วเกิดตกใจที่ Tetsuโผล่เข้าไปแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียงจึงทำน้ำชาหกรดเสื้อ Sakura
“ โอ๊ะ! ขอโทษฮะ…. Tet chan ทำไมถึงพรวดพราดเข้ามาแบบนี้ละพี่ตกใจหมดเลย ดูซิ..ทำเสื้อคุณ Sakura เค้าเปื้อนหมดแล้ว เอ่อ…เดี๋ยวผมเช็ดให้นะครับ” Hyde หยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองมาเช็ดรอยเปื้อนที่เสื้อของ Sakura
“ไม่เป็นไรหรอกครับช่างมันเถอะ ว่าแต่..มือคุณน่ะโดนน้ำชาลวกมือรึเปล่า ไหนดูซิ ” Sakura จับมือเล็กๆของ Hyde มาดูอย่างพิจารณา
Tetsuที่ยืนดูอยู่ถึงกับลมออกหูอยากจะกระโดดชกหน้า Sakura ซะเต็มประดา Haido ก็อีกคนยอมให้เค้าจับมือถือแขนได้หน้าตาเฉย ฮึ่ย !
ทนไม่ไหวแล้วนะ… Tetsu เดินตรงเข้ามาดึงมือHydeออกจาก Sakura
“ พี่ชายผมไม่เป็นไรหรอก เชิญคุณกลับไปได้แล้ว โน่น ! ประตูอยู่ทางโน้นพวกผมไม่ไปส่งนะ เชิญ! ” Tetsu ชี้มือไปที่ประตูก่อน จะดีง
Hydeขึ้นไปชั้นบน ฮึ่ม ! งานนี้ต้องคุยกันยาวแน่ Haido เอ๊ย…. Sakuraนั่งเอ๋อกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่เมื่อเจ้าของบ้านเค้าไล่แล้วเราก็ต้องกลับซิ จะมัวนั่งอยู่ทำไม เผ่นดีกว่า…….
“ เฮ้ย ! เบาๆดิ่ Tet chan ชั้นเจ็บนะ ….โอ๊ย ! ” Tetsu ปล่อยข้อมือ Hyde

เมื่อลากขึ้นมาถึงที่ห้องของเขา Hyde ลูบข้อมือที่แดงเป็นปื้นดว้ยความเจ็บมองTetsu ที่กำลังนั่งจ้องเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ
“นี่น่ายเป็นอะไรไปเนี่ย Tet chan อยู่ดีๆก็ลากชั้นขึ้นมาบนห้องแล้วไล่คุณSakura เค้ากลับ นายจะบ้า เหรอรู้มั้ยว่าเค้าเป็นใคร ”
“ ไม่รู้ ! แล้วก็ไม่สนด้วยว่ามันจะเป็นใครชั้นไม่ชอบที่มันมาทำแบบนั้นกับนาย”
“ ทำอะไร ?” Hyde งง ก็ Sakuraยังไม่ได้ทำอะไรเค้าซะหน่อยเลย
“ ก็ที่มันจับมือนายไงเล่า แล้วยังมองนายดว้ยสายตาแบบนั้นอีก ชั้นไม่ชอบนะเฟ้ย! ” Tetsu ตะโกนใส่หน้าHyde Hyde เองก็เริ่มโมโหเมื่อโดนตะคอกใส่และเขาก็รู้แล้วว่าเจ้าน้องชายขี้โมโหคนนี้เข้าใจผิดเรื่องระหว่างเขากับ Sakura
“ นี่นายบ้าไปใหญ่แล้ว คุณ Sakura เค้าแค่เป็นห่วงชั้นเท่านั้นแหละแล้วเค้าก็ไม่เคยคิดอะไรกับชั้นมากไปกว่าเป็นเจ้านายกับลูกน้องหรอกนะ โอ๊ย ! ตายแล้ว นี่เค้าต้องโกรธแน่ๆเลยที่นายไปไล่เค้าแบบนั้น โอย…หมดกันโดนไล่ออกแน่กูงานนี้ ไอ้น้องบ้าเอ๊ย! ทำอะไรไม่รู้จักคิดมั่งเลย ชั้นเกลียดแกจริงๆเล้ย !!! 
” Hyde โกรธจัดเดินออกจากห้องไปปิดประตูดังโครม Tetsu นิ่งอึ้งรู้สึกสำนึกผิดอย่างแรง อยากจะตามไปขอโทษพี่ชายแต่ก็กลัวจะได้รับบาดเจ็บเพราะเวลา Hydeโกรธก็เหมือน devil ดีๆนี่เอง เพราะฉะนั้นอย่าเสี่ยงดีกว่า Tet chan รอให้ Hyde หายโกรธก่อนแล้วค่อยไปขอโทษละกันนะ

Hyde นอนแช่น้ำอุ่นในอ่างอาบน้ำอย่างอารมณ์ดี ตอนนี้เขาหายโกรธ Tetsu แล้วหละไม่เป็นไรหรอกโดนไล่ออกก็ช่างมันหางานใหม่ก็ได้
แต่…จะไปหางานอะไรทำดีล่ะที่มันได้เงินดีๆน่ะ Tet chanเรียนมหาลัยก็ต้องใช้เงินเยอะขึ้นดว้ย เฮ้อ !…. ขณะที่ Hyde
นอนคิดเรื่องหางานใหม่อยู่เพลินๆ Tetsuก็รวบรวมความกล้าเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องน้ำ สูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอดก่อนจะพูดออกมาอย่างกล้าๆกลัวๆ
“ เอ่อ… Haido chan ”
“ หืม…อะไรเหรอ Tet chan ” Tetsu รู้สึกดีขึ้นเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เป็นปกติของพี่ชายที่ดังมาจากในห้องน้ำ 
‘คงหายโกรธแล้วมั้ง ’ เขาคิดในใจ
“ ผมขอโทษนะเรื่องเมื่อเย็นนี้น่ะ ผมผิดเองที่ไม่ยอมถาม Haido chan ให้รู้เรื่องซะก่อนที่จะทำอะไรบ้าๆแบบนั้น 
” Tetsuนั่งลงเอนหลังพิงกับประตูห้องน้ำ รู้สึกผิดกับการกระทำของตนเอง
“ ไม่เป็นไรหรอกน่า เรื่องมันผ่านมาแล้วลืมๆมันไปซะ ”
“ แต่ว่า…Haido chanอาจจะ….โดนไล่ออกก็ได้นะ ”
“ ช่างมันเถอะ โดนไล่ออกก็หางานใหม่ทำก็ได้นี่ มีให้ทำตั้งเยอะแยะ ” 
Hydeถอนหายใจคิดในใจ ‘ ถ้ามันมีเยอะอย่างที่เราพูดไปก็ดีซิน๊า…เฮ้อ…’
“ เอ่อ…แล้วที่ Haido chan พูดว่า...เกลียดผมน่ะพูดจริงรึเปล่า ” Tetsuรู้สึกเขินคำถามของตัวเอง เขารู้ว่าคำถามมันออกจะดูไร้สาระเหมือนเด็กๆ แต่ก็นะ…ยังไงเขาก็อยากได้ยินคำตอบจากพี่ชายที่เขารักที่สุดคนนี้อยู่ดีHyde หัวเราะด้วยความเอ็นดู ก่อนจะตอบไป
“ ชั้นจะไปเกลียดได้ยังไงเล่า นายน่ะน่ารักจะตายไป ชั้นรักนายนะ Tet chan ”
“ จริงๆเหรอ ” Tetsu ยิ้มตาเป็นประกายใจเต้นตึกตัก
“ จริงสิ…ก็นายเป็นน้องชายคนเดียวของชั้นนี่นา ถ้าไม่ไปรักน้องแล้วจะให้ไปรักใครที่ไหนล่ะ ” 
Tetsu หุบยิ้มสีหน้าผิดหวัง
ก่อนจะพึมพำออกมาเบาๆ “ เป็นแค่น้องชายเองหรอ 
” Hydeที่อยู่ในห้องน้ำได้ยินที่ Tetsu พูดไม่ค่อยถนัดนัก 
“เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะTet chan ”
“ ป..เปล่านี่ ไม่มีอะไรหรอก ผมไปนอนก่อนนะราตรีสวัสดิ์….พี่ชาย ” Tetsu พูดคำว่าพี่ชายออกมาอย่างฝืนใจ ทั้งๆที่เขาไม่เคยคิดกับ Hyde แบบนั้นเลยแล้วก็เดินกลับห้องไป
“ อือ ราตรีสวัสดิ์นะ ” Hyde พูดตอบน้องชายก่อนก่อนจะพูดกับตัวเอง 
“ชั้นไม่อยากเป็นพี่ชายนายเลยนะTet chan ” Hyde ค่อยๆหลับตาลงอย่างอ่อนล้า รู้สึกเหนื่อยเหลือเกินที่จะต้องเก็บความรู้สึกนี้เอาไว้ตลอดไป.

แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาภายในห้องไม่ได้ทำให้รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย ‘ อืม ทำไมมันหนาวแบบนี้น๊า..’ Tetsuคิดอยู่ในใจ พยายามขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มเพื่อหาความอุ่นแต่แล้วเขาก็ต้องสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินเสียงร้องที่ดังมาจากในครัว
“ ว๊ากกกกกก…. ! ! ! ! ”
Tetsuรีบวิ่งลงไปยังต้นเสียงแล้วเขาก็ต้องสำลักเมื่อสูดเอาควันโขมงที่อยู่ในครัวเข้าไป
“ Hyde… Hyde นายเป็นอะไรรึเปล่า ” Tetsu ถามหา Hyde ด้วยความเป็นห่วงก่อนจะหันไปจัดการกับกระทะต้นเหตุที่ปล่อยควันลอยคลุ้งเต็มห้อง และเปิดหน้าต่างระบายมันออกไป
“ จะเผาบ้านรึไง Haido chan ” Tetsu พูดแซวพี่ชาย
“ ก้อแหม…อยากจะเป็นพี่ชายที่ดีซักวันนึงนี่นา ” Hydeสำลักควันจนหน้าแดงน้ำตาไหล
“ ไปนั่งเถอะ เดี๋ยวผมทำให้เอง ” Tetsu พูดก่อนจะเดินไปเปิดดูในตู้เย็น
“ เอ๊ะ !? ไข่หมดแล้วหรอ ผมจำได้ว่ามันเหลืออยู่ 3 ฟองนี่ ”Tetsuหันมาถามพี่ชายที่นั่งยิ้มแหยๆอยู่
“ ก้อนะ…มันหล่นแตกไป 2 ฟอง แล้วอีกฟองนึงก็…..อยู่ในนั้นน่ะ ” Hydeชี้ไปที่กระทะที่มีควันลอยขึ้นมาเล็กน้อย Tetsu ชะโงกหน้าไปดูสภาพไข่ดาวไหม้เกรียมในกระทะ ก็ต้องหัวเราะออกมา
“ งั้นเดี๋ยวผมชงกาแฟใช้ก็แล้วกัน ทีหลังไม่ต้องตื่นมาทำอาหารเช้าหรอกนะ Haido chan ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมดีกว่า 
” Tetsu พูดไปพร้อมกับชงกาแฟและปิ้งขนมปังไปอย่างคล่องแคล่ว Hyde นั่งยิ้มมองน้องชาย ‘ น่ารักจังน๊า Tet chan เนี่ย ’ เขาคิดอยู่ในใจ
“ อาหารเช้าเสร็จแล้วฮะ ” Tetsu ยกแก้วกาแฟและจานขนมปังปิ้งมาวางไว้ตรงหน้าพี่ชาย แล้วก็ถือแก้วนมและจานขนมปังของตัวเองลงนั่งฝั่งตรงข้าม 2 พี่น้องนั่งทานอาหารเช้ากันเงียบๆ Hyde ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง หิมะเริ่มโปรยปรายลงมาอย่างช้าๆ
“ นี่ Tet chan…นานแค่ไหนแล้วนะที่เราไม่ได้มากินอาหารเช้าด้วยกันน่ะ ” สายตา Hyde ยังคงทอดมองไปนอกหน้าต่างอยู่
“ อืม… ตั้งแต่พ่อกับแม่ตายไปเราก็ไม่เคยมานั่งที่โต๊ะนี้ด้วยกันอีกเลยนี่นะ …. ตอนเย็นกว่า Haido chan จะกลับก็ดึกมากแล้ว ตอนเช้าผมก็ต้องรีบไปเรียนอีก เอ่อ….เราไม่ค่อยมีเวลาให้กันเลยนะ ” Tetsu พูดไปก็ก้มลงมองแก้วนมที่เขากำลังหมุนเล่นอยู่ในมือไปด้วย Hydeหันกลับมามองน้องชายด้วยแววตาเศร้า ที่จริงเขาก็อยากจะอยู่กับ Tet chan ตลอดเวลาล่ะนะ แต่.. ถ้าเขาไม่ทำงาน Tet chan ก็ต้องหางานพิเศษทำแน่ๆ เขาไม่อยากให้ Tet chan ต้องเหนื่อย จึงยอมลาออกจากมหาลัยมาหางานทำเพื่อส่งTet chan เรียนต่อมหาลัยให้จบ ไม่เป็นไรน่า.. เพื่อชายอันเป็นที่รักยอมทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว
“ ถามอะไรหน่อยสิ Tet chan นายรักชั้นรึเปล่า? ” Tetsu อึ้ง..จ้องตาHyde Hydeก็จ้องตอบ ทั้งคู่นั่งมองกันนิ่งๆอยู่ชั่วครู่ อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น Tetsu สะดุ้งเล็กน้อย แต่ Hydeยังนิ่งอยู่
“ เอ่อ… ผมไปรับโทรศัพท์นะ ” Tetsuลุกเดินไปรับโทรศัพท์
“ Moshi Moshi …Tetsuครับ หืม…อือๆ….ได้ๆแล้วเจอกัน ” Tetsuวางโทรศัพท์เดินกลับไปนั่งที่เดิม Hydeยังมอง Tetsu 
อย่างไม่วางตา Tetsuก้มมองแก้วนมอีกครั้ง
“ เจ้า Yukkie มันโทรมาน่ะ บอกให้แวะไปเอารายงานที่บ้านมันก่อนไปมหาลัย ผม..ผมขึ้นไปแต่งตัวก่อนนะ ” Tetsu เงยหน้าขึ้นมองพี่ชาย
ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมาจากริมฝีปากสวยของ Hyde มีแต่เพียงรอยยิ้มบางๆให้เท่านั้น Tetsu แต่งตัวเสร็จเดินลงมาข้างล่างก็ต้องพบกับความว่างเปล่า บนโต๊ะอาหารมีแต่แก้วกาแฟและจานขนมปังเปล่าวางอยู่เท่านั้น  ‘คงไปทำงานแล้วสินะ ’ Tetsu พึมพำเบาๆสายตาเหลือบไปเห็น note ที่แปะอยู่ที่ตู้เย็นจึงหยิบมาอ่าน

ชั้นไปทำงานก่อนนะ เย็นนี้ชั้นสัญญาว่าจะกลับมากินข้าวเย็นกับนายให้ได้เลย รอด้วยนะ … อ้อ ! ไข่น่ะเดี๋ยวชั้นซื้อมาเองละกัน ตั้งใจเรียนล่ะ โชคดีนะ… น้องชาย

Hyde
PS. นายยังไม่ได้ตอบคำถามชั้นเลยนะ แล้วเย็นนี้ชั้นจะกลับมารอฟังคำตอบ

Tetsu ยิ้มเมื่อได้อ่านข้อความในกระดาษ ก่อนจะพับเก็บใส่กระเป๋กางเกง 
‘เมื่อไหร่จะถึงตอนเย็นซะทีนะ ’ เขาคิดอยู่ในใจ
ก่อนจะเดินออกจากบ้านไปอย่างเบิกบาน

 

The end Part 1 
next part 2