part 2   
By: hanazono & Au 

วันนี้ทั้งวัน Hydeไม่มีสมาธิในการทำงานเลย ก็จะอะไรซะอีกล่ะ ก็เสียวๆว่าจะโดนไล่ออกน่ะสิ Tet chanน๊า…ทำอะไรไม่คิดไม่ถามซะก่อนเลยเกิดเรื่องจนได้ แต่เอ… วันนี้ยังไม่เห็นคุณ Sakura เข้ามาบริษัทเลยสงสัยจะไม่มาทำงานมั้ง Hydeเก็บของเตรียมตัวกลับบ้านนึกดีใจอยู่ว่าวันนี้ก็รอดไปได้อีกวันที่ไม่โดนไล่ออก แต่ทันใดนั้นเขาก็ต้องสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงของใครคนหนึ่งเรียกชื่อเขามาแต่ไกล

“ Haido chan…… ” เสียง Sakura นั่นเอง ‘ ซวยแล้วกู ’ Hyde คิดอยู่ในใจไม่รู้จะทำไงดี Sakura ก็เดินใกล้เข้ามาแล้วด้วย

“ จะรีบไปไหนล่ะ Haido chan ” Sakura เอื้อมมือมาจับไหล่บางๆของ Hyde ทำเอาเขาสะดุ้งโหยง ‘ อ๊า..โดนแน่ๆเลยช้าน…~_~ ’ Hyde ร้องอยู่ในใจพยายามรวบรวมสติตั้งมั่นและทำสีหน้าให้น่าสงสารเข้าไว้เผื่อ Sakura จะเห็นใจไม่ไล่เขาออก

“ เอ่อ คือ…ผม …” Hyde พูดตะกุกตะกัก

“ ขอบคุณมากนะ Haido chan ”

“ เอ๋ ??! ” Hyde งงสุดๆ…อะไรเนี่ย Sakura เป็นอะไรไปทำไมถึงมาขอบคุณล่ะ แล้วเค้าไม่โกรธเราหรอ อะไรกันเกิดอะไรขึ้น โอ๊ะ! สับสนจัง

“ เรื่องเมื่อวานนี้น่ะขอบคุณมากเลย ที่คุณช่วยเลือกของขวัญให้พี่สาวผมน่ะ รู้มั้ยว่าพี่สาวผมน่ะชอบมากเลยนะ ” Sakura ยิ้มให้อย่างออ่นโยนก่อนจะพูดต่อ “ ผมก็เลยอยากจะเลี้ยงอาหารเย็นเป็นการขอบคุณ Haido chan ว่างใช่มั้ย งั้นเราไปกันเลยละกันนะ ” Sakura เดินจูงมือ Hyde นำหน้าไปอย่างร่าเริงในขณะที่ Hyde กำลังทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างงๆ

“ นะ Haido chan… Haido chan !!! อะไรกันคุณไม่ฟังที่ผมพูดเลยหรอเนี่ย ” Sakura บ่นอย่างงอนๆขณะขับรถไปด้วย

“ อ๊ะ! ขอโทธฮะ …คือผมคิดอะไรเรื่อยเปื่อยเพลินไปหน่อย ”

“ คิดถึงใครอยู่ล่ะ? ทั้งๆที่ตัวมากับผมแต่ใจกลับไปคิดถึงคนอื่น แบบนี้ผมน้อยใจนะ รู้มั้ย..” Sakura พูดแซวอย่างร่าเริงอย่างร่าเริง Hydeยิ้มออกมาน้อยๆก่อนจะเอ่ยปากพูดเรื่องที่เขาคิดมาตลอดทางออกมา

“ เอ่อ…คุณ Sakura ครับ ”

“ หืม…อะไรเหรอ ” Sakura หันมายิ้มให้

“ คือ คุณไม่โกรธเรื่องเมื่อวานนี้เหรอครับที่ Tetsuน้องชายผมเค้า… ” Hyde กลั้นหายใจรอฟังคำตอบอย่างระทึก

“ อ๋อ ! เรื่องนั้นน่ะเหรอ ผมไม่โกรธหรอก ก็แหม…มีพี่ชายน่ารักขนาดนี้จะไม่ให้ห่วงได้ไงล่ะจริงมั้ย ” Sakura พูดไปโดยที่ไม่ได้หันมามองคนข้างๆว่านั่งเขินจนหน้าแดงไปหมดแล้ว ก็เล่นชมกันต่อหน้าแบบนี้จะไม่ให้เขินได้ยังไงล่ะ

“ อืมนี่.. Haido chan อยู่กับ Tetsu แค่ 2 คนหรอแล้วพ่อกับแม่ล่ะ? ”

“ พ่อกับแม่ผมตายไปเมื่อ 2 ปีที่แล้วฮะ ”

“ อ๊ะ! อย่างนั้นหรอผมขอโทษนะ ” Sakura รีบขอโทษที่พูดเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจ Hyde 

“ ไม่เป็นไรหรอกฮะ พ่อกันแม่ผมน่ะประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีงิตทั้งคู่เหมือนพ่อกับแม่ของ Tet chan ” Hyde พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“ หึ้?? หมายความว่าไงเหรอ พ่อแม่ของ Tet chan??? ” Sakura งงในคำพูดของ Hyde 

“ Tet chan น่ะไม่ใช่น้องชายจริงๆของผมหรอก พ่อของเค้าเป็นเพื่อนรักกับพ่อของผม ตอนที่เค้าเกิดได้ไม่กี่เดือนพ่อแม่เค้าก็ตาย พ่อผมเลยเอาเค้ามาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม ”

“ อ๋อ เข้าใจแล้ว น่าสงสาร Tet chan น๊า อืม…ดูท่าว่า Tet chan จะรักและก็หวงพี่ชายมากเลยนะเนี่ย ” Sakura พูดโดยที่ไม่ได้หันมามอง สีหน้าอันเจ็บปวดของ Hyde เมื่อได้ยินคำว่า ~ พี่ชาย ~

“ ใช่…เค้ารักผมแค่พี่ชายเท่านั้นแหละ แต่ผมน่ะไม่เคยรักเค้าแบบน้องชายเลย ” Hyde พูดเสียงสั่นเครือเบือนหน้าหนีไปทางอื่น พยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ไหลออกมา Sakura ฉุกคิดในคำพูดของ Hyde แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ก่อนจะขับรถต่อไปยังจุดหมายปลายทางด้วยสีหน้าครุ่นคิด

ณ ร้านอาหารอิตาเลียนสุดหรู

“ เอ่อ…ที่จริงคุณไม่ต้องพาผมมาเลี้ยงร้านหรูแบบนี้ก็ได้นี่ฮะ แค่ร้านราเม็งข้างๆทางก็พอแล้ว ”

“ เฮ้ย ! ได้ไงล่ะ Haido chan ผมน่ะเป็นถึงเจ้าของบริบัทเชียวนะ จะพาลูกน้องไปเลี้ยงร้านกระจอกแบบนั้นได้ไง เสียงชื่อ Sakura หมดดิ ”

“ แต่…ผมเกรงใจคุณนี่ฮะ ผมว่ามันแพงเกินไป ”

“ สำหรับ Haido chan น่ะ แพงแค่ไหนผมก็พาไปได้ ” Sakura พูดด้วยสีหน้าจริงจังพร้อมกับเอื้อมมือไปกุมมือเล็กของ Hyde ที่วางอยู่บนโต๊ะ Hyde ตกใจพยายามจะชักมือกลับแต่ Sakura ไม่ยอมปล่อย

“ Haido ผมมีเรื่องสำคัญเรื่องนึงจะบอก ” Sakura สีหน้ามุ่งมั่นจับมือ Hyde ไว้แน่น Hydeเองก็เริ่มรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดี ได้แต่หวังอยู่ในใจว่า Sakura คงจะไม่สารภาพรักออกมานะ

“ ความจริงผมอยากจะบอกเรื่องนี้กับ Haido chan ตั้งนานแล้ว แต่ผมกลัวว่าคุณจะปฏิเสธผม ” 

“ เอ๋…” ‘ ไม่นะ!…อย่ามาสารภาพรักกันนะ ผมรัก Tet chan ผมไม่ได้รักคู้น… คุณซากูร้า >o< ’ Hydeได้แต่ร้องอยู่ในใจอยากจะปฏิเสธออกไปแต่ก็ไม่กล้า

“ คือผม…” Sakura บีบมือ Hyde แน่นขึ้น ‘ อ๊ะ!อย่าพูดออกมานะ โอ้ว…ม่าย ’ Hyde โวยวายอยู่ในใจ

“ คือ เอ่อ…ช่วยกรุณาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้ผมได้มั้ยครับ!!! ” Sakura พูดอย่างหนักแน่น 

“ เอ๋ ~ อะไรนะ ” Hyde ทำหน้างงๆ Sakura เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับยิ้มอย่างเขินๆ ก่อนจะตอบ

“ คือว่า เดือนหน้าเนี่ยผมกับ Megy ตะแต่งงานกัน แล้วผมก็อยากให้คุณเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว อืม…ผมอยากจะขอร้องคุณตั้งนานแล้วล่ะ แต่กลัวคุณปฏิเสธน่ะสิ ”

“ เรื่องแค่นี้เองน่ะเหรอ โธ่เอ้ย! ผมนึกว่าคุณจะ…เอ่อ…ไม่มีอะไรฮะ ” Hyde ยิ้มฝืดๆเมื่อรู้ว่าตัวเองคิดผิดไปเอง ( H:หน้าแตกล่ะซี้..)

“ ว่าไงล่ะ Haido chan ตกลงจะยอมเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้ผมมั้ย? ” 

“ เอ่อ..ตกลงฮะ ”

“ เย้ ~ ขอบคุณมากนะ Haido chan น่ารักจังเลย ” Sakura ดีใจสุดชีวิต เผลอจูบมือ Hyde เข้าให้ Hyde เองก็ทำอะไรไม่ถูกได้แต่นั่งเขินจนหน้าแดง

“ เอ่อนี่ Haido chan เดี๋ยวพอทานข้าวเสร็จแล้ว ไปเป็นเพื่อนผมเลือกแหวนแต่งงานหน่อยได้ไหม นะ Haido chan ” 

“ ได้สิครับ…” Hyde ตอบตกลง ทั้ง 2 คนยิ้มให้กันก่อนจะทานอาหารอย่างมีความสุข โดยที่ไม่รู้ว่าเหตุการณ์ทั้งหมดถูกจับตามอง โดยใครคนหนึ่ง นั่นคือ Tetsu !

ในขณะนั้น Tetsu , Ken และ Yukihiro กำลังดูเครื่องดนตรีอยู่ที่ร้านตรงข้าม 

“ เฮ้อ ! ดูกีตาร์ตัวนั้นดิ่…เจ๋งโครตเลยว่ะ! ” เสียงเแหว๋นๆของ Ken ที่เรียกให้ Tetsu และYukihiro ดูกีตาร์ที่วาง shows อยู่ในตู้ display อย่างตื่นเต้น

“ โหย ~ เจ๋งจริงๆด้วยว่ะ ท่าทางจะแพงน่าดูเลยเนี่ย เน๊าะ Tet chan ” Yukihiro หันไปหา Tetsu แต่ก็ต้องเมื่อเห็นเพื่อนมองไปทางอื่น

“ เฮ้ย ! มองอะไรว่ะ ” Yukie ตบไหล่ Tetsu เบาๆหันไปมองจุดเดียวกับที่ Tetsu กำลังจ้องมองอยู่

“ ชั้นกลับก่อนนะ..” อยู่ๆ Tetsu ก็พูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย แล้วก็เดินดุ่มๆ กลับไป โดยที่เพื่อนยังไม่ทันทักท้วง

“ ไอ้ Tet มันเป็นอะไรของมันวะ ก็ไหนบบอกว่าจะไปซื้อหนังสือกับพวกเราไง แล้วจู่ก็กลับไปเฉยเลย อ๊ะ!ไอ้นี่ ….” Yukihiro มองตามหลัง Tetsu ที่เดินจ้ำๆกลับไปอย่างรวดเร็ว พลางบ่นให้ Ken ที่กำลังเอาหน้าแนบกระจกมองดูกีตาร์สุดหรู จนน้ำลายแทบจะหยดแหมะๆ ฟังไปด้วย 

“ มันคงจะนัดกับ Haido san ไว้ล่ะมั้ง ” Ken สัญนิษฐานขึ้นมาลอยๆ แต่ตายังจ้องกีต้าตัวนั้นอยู่

“ อย่างนั้นเหรอ…อืม…อ๊ะ! เฮ้ย Ken ดูนั่นดิ! ” Yukkie สะกิดเรียกเพื่อนอย่างแรงจนแทบจะล้มคว่ำ (?!?) เพื่อให้หันมองทางเดียวกับเขา

“ เจ้าบ้าเอ้ย ! สะกิดเบาๆก็ได้นี่นายจะฆ่าฉันหรือไงว่ะ…ไหนมีอะไร ” Ken หันไปมองทางที่เพื่อนชี้ พลางเอามือนวดไหล่ข้างที่ถูกสะกิดไปด้วย

“ เฮ้ย ! นั่นมัน Haido chan นี่หว่า แล้วมากับใครล่ะน่ะ โห ~ ท่าทางรวยไม่ใช่เล่น แถมยังเท่อีกต่างหาก..อืม ” Ken มองและวิพากวิจารย์ปด้วย Yukkie ยิ้มที่มุมปากเหมือนกับจะเข้าใจอะไรบางอย่าง Ken หันไปมองเพื่อนอย่างสงสัย

“ ยิ้มอะไรวะ ” Ken ถามขึ้นและมองไปมองมาอย่างงงๆ

“ ก็ชั้นรู้แล้วน่ะสิว่าทำไมไอ้ Tet ถึงรีบกลับ ” Yukkie ยิ้มอย่างกวนๆ ปล่อยให้ Ken ยืนงงสงสัยหันมองไปมองมาเพียงผุเดียว

“ อะไรของมันวะ! ”

2 ทุ่มกว่าแล้ว Tetsu นั่งเงียบอยู่ในครัวบรรยากาศภายในบ้านเงียบและมาคุยิ่งนัก จะได้ยินเสียงนาฬิกาที่ยังคงเดินต่อไปอย่างไม่มีวันหยุด Hyde รีบกระวีกระวาดกลับบ้านอย่างรีบร้อน ในใจก็ห่วงว่า Tetsu คงจะรอกินข้าวจนแย่แล้วมั่ง เขารีบเดินจ้ำเพื่อให้ถึงบ้านโดยเร็ว ในมือก็ถือถุงไข่และนมที่พึ่งแวะซื้อจากซุบเปอร์มาเก็ตหน้าสถานีรถไฟ ที่จริง Sakura ก็อาสามาส่งเขาถึงบ้าน แต่เขากลัวว่าถ้า Tetsu เห็นเข้าแล้วจะเกิดเรื่องขึ้นอีก จึงขึ้นรถไฟกลับมาเองจะดีกว่า ในที่สุดเขาก็เดินมาถึงบ้านซะที แต่เอ๊ะ!ทำไมในบ้านมืดนักล่ะ? หรือว่า Tetchan ยังไม่กลับ อะไรกันก็นัดกันแล้วนี่นา น่าจะกลับมาได้แล้วนะ ไปเถลไถลที่ไหนเนี่ย Tet chan นี่น๊า…แย่จริง Hyde บ่นไปด้วยขณะที่กำลังไขประตู แต่แล้วเขาก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าประตูไม่ได้ล็อค ‘ หือ…ประตูไม่ได่ล็อก บ้านก้อปิดไฟมืด Tet chan ก้อยังไม่กลับ อ๊ะ! หรือว่าขโมย!!! ’ Hyde คิดอย่างตื่นเต้นอยู่ในใจ แล้วก็ค่อยๆเปิดประตูย่องเข้าไปให้เงียบที่สุด มือซ้ายถือกับข้าวพะรุงพะรัง ส่วนมือขวาถือร่มที่หยิบออกมาจากตะกร้าข้างๆตู้เก็บรองเท้า เขาค่อยๆ ย่องเข้าไป ย่อง…ย่อง ในบ้านเงียบมาก …ย่อง…ย่อง…พรึ่บ!!! ทันใดนั้นไฟในบ้านก็สว่างขึ้น Hyde ตกใจแทบกรี้ด ยืนตัวแข็งทื่อ มือกำร่มแน่น แต่เมื่อเขาเห็นว่าเป็น Tetsu ที่มาเปิดไฟเขาจึงค่อยเรียกสติกลับคืนสู่สภาพปกติได้

“ เฮ้อ ! ตกใจแทบแย่แน่ะ Tet chan ! อยู่บ้านทำไมไม่เปิดไฟ อยู่ได้ไงมืดก็มืด อ๊ะ!หิวหรือยังไปกินข้าวกันดีกว่า ป่ะ! ” Hyde เดินนำหน้า Tetsu ไปยังห้องครัวที่ว่างเปล่าไม่มีอาหารตั้งอยู่บนโต๊ะเลยซักอย่าง

“ อ้าว Tet chan ไม่ได้ทำกับข้าวเหรอ ? หรือว่าจะออกไปกินข้างนอก อืม…ก็ดีเหมือนกันนะ แล้วจะไปร้านไหนดีหล่ะ ” Hyde เก็บของเข้าตู้เย็นแล้วก็หันมาถามน้องชายที่ยืนทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ตรงประตู

“ เป็นอะไร Tet chan ทำไมทำหน้าอย่างงั้นล่ะ ชั้นขอโทษที่กลับมาช้าก็ เอ่อ…งานมันยุ่งน่ะ ” Hyde พูดจบก็รีบหันหลังให้ แล้วแกล้งทำเป็นเปิดน้ำล้างมือใจก้อเต้นตึกตักกลัว Tetsu จะจับพิรุธได้

Tetsu เงียบอยู่นานก่อนจะพูดขึ้น ซึ่งคำพูดของเขาก็ทำให้ Hyde ตกใจจนเผลอทำสบู่ตกจากมือ

“ งานยุ่งหรือว่ามีนัดกับไอ้หมอนั่นกันแน่ ! ” น้ำเสียงของ Tetsu บ่งบอกว่าเขาโกรธขนาดไหน

“ เอ่อ…นัดอะไร…กับใคร ? ไม่มีหรอก…วันนี้ชั้นก็ทำงานทั้งวันเลยจะมีเวลาไปไหนกับใครได้ล่ะ ” Hyde ทำใจดีสู้เสือหันมาพูดกับ Tetsu ด้วยรอยยิ้มพร้อมกับทำหน้าใสซื่อ ( HA: อู้ย…น่ารัก ^0^ ) ( A: เห็นด้วยๆ ^0^ ) แต่เขาหารู้ไม่ว่ารอยยิ้มนั้นกลับไปเพิ่มอารมณ์โกรธของ Tetsu ให้ปะทุมากขึ้นเหมือนราดน้ำมันก๊าซบนกองไฟที่ลุกโชน Tetsu ตรงเข้าไปบีบแขน Hyde อย่างแรง

“ นี่นายคิดว่าชั้นโง่มากใช่ไหม ฮ้ะ! ”

“ โอ๊ย!!! Tet chan เจ็บ…ปล่อยนะ ” Hyde พยายามขัดขืน แต่ Tetsu ก็ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ กลับเพิ่มแรงบีบมากขึ้นอีก

“ คงจะมีความสุขมากสินะ เห็นนั่งยิ้มหน้าบานเลยนี่ ! ทำไม ! มันขอแต่งงานงั้นเหรอ ! ” Tetsu ตะคอกแรงๆใส่ Hyde จนเขาต้องหลับตาปี๋กลัวจนตัวสั่น แต่ก็ยังไม่วายยังดิ้นขัดขืน

“ มะ…ไม่ใช่นะ โอ้ย! ปล่อยก่อนซิ ชั้นอธิบายได้ ” Hyde เริมดิ้นรุนแรงมากขึ้นเพื่อให้หลุดพ้นจาก Tetsu แล้วทันใดนั้น มีอะไรบาอย่าง

ร่วงออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเขา ทั้ง Tetsu และ Hyde หยุดการกระทำพร้อมกัน แล้วหันไปมองเจ้ากล่องกลมๆเล็กๆที่กำลังกลิ้งอยู่บนพื้นและไปหยุดอยู่ตรงมุมห้อง Tetsu มองดูอย่างสงสัยก่อนจะปล่อย Hyde เป็นอิสระแล้วเดินไปหยิบเจ้ากล่องนั้นขึ้นมาดู เมื่อ Hyde เห็นกล่องนั้นก็ตกใจหน้าซีด พยายามรั้งแขน Tetsu ไว้ไม่ให้หยิบกล่องนั้นขึ้นมาดู แต่ Tetsu สะบัดมืออย่างแรงจน Hyde เซไปล้มกองกับพื้น
กล่องกลมกำมะหยี่สีดำถูกเปิดขึ้น ภายในบรรจุเหวนเพชรรูปหัวใจส่องประกายแวววับเหมือนเป็นการเย้ยหยันผู้เปิด Tetsuรู้สึกเจ็บแปล๊บที่อก เขาปิดกล่องนั้นลงหันไปมอง Hyde ที่นั่งกองอยู่กับพื้นด้วยสายตาเยือกเย็น ก่อนจะขว้างมันลงกับพื้นตรงหน้า Hyde อย่างแรง แล้วหมุนตัวเดินกระแทกเท้าออกไปจากบ้านโดยไม่พูดอะไรซักคำ Hyde พยายามจะลุกขึ้นวิ่งตาม Tetsu แต่เขาก็สะดุดขาเก้าอี้ล้มลงก่อนจะไปถึง

“ Tet chan เดี๋ยว ! ฟังก่อน…อย่าเพิ่งไป Tet chan! โอ๊ย ~ ” Tetsu ออกไปแล้ว Hyde ยังนอนอยู่กับพื้นตรงจุดที่เขาล้มลง น้ำตาค่อยๆไหลริน เจ็บ ! ไม่ใช่เจ็บแผล แต่มันเจ็บที่ใจที่ไม่สามารถอธิบายเรื่องทั้งหมดได้

“ ทำไม ทำไมนายไม่ฟังชั้นก่อนล่ะ ชั้นอธิบายได้นะ Tet chan ” Hyde รำพึงรำพันซบหน้าลงกับพื้น ร้องไห้ออกมาเหมือนเด็ก ๆ 


the end part 2
back part 1