|
Je juneco, Florentino Ariza k Fermina Daza enamigiĝas, sed Fermina eventuale decidas edziniĝi de riĉa kuracisto de bona familio. Florentino estas konsternita, sed li estas romantika. Sia kariero kreskas kaj kvankam havas 622 ametoj, sia koro ankoraŭ apartenas al Fermina. Kiam la edzo de ŝi mortas, Florentino iras al la funebra kunveno celante post de kvindek jaroj kun naŭ monatoj kaj kvar tagoj, konfesi sian amon al Fermina unu foje pli.
Per sagaceco humura kaj speciala stilo, García Márquez preskribas esceptan historion de amo de ne estis respondita dum duona jarcento. Kvankam neniam ŝajnas esti plene enhavita, la amo fluas milmaniere, goja, malgoja, riĉiganta, kaj ĉiam surpizanto.
"Romano riĉa kaj disvastiganta kies rakonta potenco sole konkuras kontraŭ la malavareco de sia vido"
"Historio de amo de nekredebla forto kaj ĝuoplena senco de la humuro. Homa, plena da komedieco, de granda impulso emocianto: eksterordinara"
"La plej granda plezuro tiel, kiel en ĉiuj libroj el Gabriel García Márquez, estas la mistera sed ĉiam konvinkanta nuligo de la normoj de la realeco. Granda historio homa, kie la tempo ne gravas, rakontita el unu de la plej elvakantoj verkistoj de ĉi jarcento."
"Revolucia pro sia kuraĝeco por sugesti ke la promesoj de amo faritaj kun la tromemfido de daŭri tuta la vivo. Ĉu juna stulteco, iujn ajn diros, ĝi povas esti honoritaj multe da jaroj poste, kiam ni devus akiri pli saĝecon, kiam ni frontas la nenegebla. Brila kaj disŝiranta libro"
Gabriel García Márquez >>
|
