Simonĉjo la stulta

Simonĉjo la stulta

Simonĉjo la stulta vokis la paŝtelisto:
" al vid' la paŝtelojn, mi tiujn volas gustumi!"

"Jes -replikis la alia-
sed antaŭ mi volas vidi tiun kvaroneto per kiu min vi pagi"

Serĉis en la poŝoj la bona Simonĉjo kaj diras:
" Vere mi havas nek unueto".

Simonĉjo la stulta ŝatas la fiŝaĵon
kaj li volas turni sin ankaŭ fiŝiston
kaj li pasas la horoj sidita, sidita,
fiŝkaptante en la sitelo de patrino Leonor'.

Faris Simonĉjo neĝa pastelo,
kaj al rosti en la braĝoj malsatanta li tiun ŝutis,
sed la pasteleto sin malfaris baldaŭe,
kaj ĝi estingis la braĝoj kaj li nenio manĝis.

Simon' vidis kardoj ŝarĝante prunoj kaj diris:
" Kio bone, mi iros por tiujn preni",
sed pli malbona ol kudriloj kaj pintoj de spronoj
ili faris lin salti, fajfi kaj mordi.

Li laviĝis la vizaĝo kun nigro de briligi ŝuoj,
ĉar sia panjo ne donis lin sapon,
kaj kiam ĉasi muŝojn la katoj
li forpelis la katon, kriante: "muŝon".

Melkante tage la bovinon pentrita
li premis la voston anstataŭ la cicumo,
kaj ĉi tie de la bovino!, donis lin tiel piedbato,
ke kvazaŭ turnileto turnis sro Simon',
kaj falis rajdinta sur la bovidino,
kaj S/rino bovidino, koleris ankaŭ,
kaj tie iras alia salteto kaj alia piedbatado
kaj du rondfrapoj en unu 'sanktamen' (rapidege).

Rajdis sur azeno, kiu li trovis en la vendoplaco
kaj al ĉasi cervoj li ĝoje ekiris.
Li flugis sur la stratoj sen vidi unu cervon,
rulis sur la ŝtonoj kaj la azeno sin forkuris.

Al aĉeti lumbon, lin paĉjo Lucio sendis,
kaj li ĝin alportis al hejmo kun granda singardeco
Pendante de la vosto de ĉevalo arĝentgriza
por ke alvenus pura kaj ĝuoplenega.

Komencante apenaŭ al kazeiĝi la glacio
Simonĉjo la astulta iris al glitkuri,
kiam subite sin rompas la planko
kaj krias: mi dronas! venu min al tiri!

Grimpante sin al arbo por ŝteli nesto
la malriĉa dometo de un merlo kantanto
deŝiras la arbo Simon' donas kriegon
kaj falis en granda puto de malbonega odoro.

Li vidas anason, ĝin celas, maldungas la ŝtonĵetilon
kaj revenante al domo diras al patro:
paĉjo mi ne povas mortigi birdidon
Ĉar kiam mi ĵetas ĝi forpelas kaj eliras.

Vidante saŭcujo plena el mustardo
li trinkis bonan gluton kredante ĝin mielo
kaj li estadis kolenrante kaj ŝutante salivado
Kun kioma lango kaj okuloj el dianto.

Li vidis faskon de tero, kiu malhelpi la paso
kaj iuj demandis, kio ni faros ĉi tie?
Stultas diris la infano solvante la kazon;
ke malfermu granda truo kaj ĝi ŝutu tie.

Lin sendis pro akvo, kaj li iris flugantete
portante la kribrilon por ŝuti tio en ĝi
Tiel ke la alporti la bona Simoneto
Daŭrados lia historio pitoreska kaj fida.