Nenion mi valoras  |
Kiam la tempo pasas kaj ni fariĝas maljunuloj,
ni komencas kredi,
ke pezas pli la damaĝojn ol la memoj jaroj finfine.
Ĉar mi volas ke miajn jarojn pasu apud vi mia amo eterna,
apud mia familio, apud miaj akimoj kaj mia voĉo.
Ĉar mi nenion valoras ĉar mi nenion havas,
sed mi ne havas plej bonan: vian amon kaj kompanion en mia koro.
Kaj estas ke valoras pli, unu jaro malfrua ke unu jarcento malplena amo.
Kaj estas es valoras pli, havi tre plena la koron.
Pro tio mi volas ke en mia menso ĉiam via kareso estu tre forta.
Kvankam ni estu malproksima, kvankam ni estu proksima, de la fino.
Ĉar mi nenion valoras ĉar mi nenion havas,
sed mi ne havas plej bonan: vian amon kaj kompanion en mia koro.
Venu amo...
Mi min sentas febla kiam mi estas sen vi,
kaj mi min faras forta kiam vi esas ĉi tie,
sen vi mi jam ne scias kio estas vivi.
Mia vivo estas tunelo sen via lumo,
mi volas pasi pli tempo apud vi,
recoveri la noktoj tiuj, kiujn mi perdis,
venki la temo grandega pri morti,
kaj esti eterna apud vi.
Ĉar mi nenion valoras ĉar mi nenion havas,
sed mi ne havas plej bonan: vian amon kaj kompanion en mia koro.
Pro tio mi volas ke en mia menso ĉiam via kareso estu tre forta.
Kvankam ni estu malproksima, kvankam ni estu proksima, de la fino.
Ĉar mi nenion valoras ĉar mi nenion havas,
sed mi ne havas plej bonan: vian amon kaj kompanion en mia koro.
Venu amo...
Mi min sentas febla kiam mi estas sen vi,
kaj mi min faras forta kiam vi esas ĉi tie,
sen vi mi jam ne scias kio estas vivi.
Mia vivo estas tunelo sen via lumo,
mi volas pasi pli tempo apud vi,
recoveri la noktoj tiuj, kiujn mi perdis,
venki la temo grandega pri morti,
kaj esti eterna apud vi.
Ĉar mi nenion valoras ĉar mi nenion havas,
sed mi ne havas plej bonan: vian amon kaj kompanion en mia koro. |
