Kreanto de la vakcino kontraŭ la malario. Je 1962, devenante ekde 'Ataco, Tolima' Manuel
Patarroyo eniris en Bogoto dezirante fariĝi kuracisto kaj esti
elstara sciencisto, celoj, kuij, li atingis danke al dediĉado
kaj klopodado. Fakte estis 1967, kiam li komencis labori en
imunologio kaj virusologio, specialaj fakoj, kiuj alportis lin
konvertiĝi en stipendiulo de la Fundo kaj Universitato Rockefeller
kaj de la Universitato de 'Yale', ankoraŭ sen havi sian diplomo,
poste estis stipendiulo de la Karoliska Instituto, kaj dum tridek
jaroj ricevis 21 titolojn 'Honoris Causa', pli ol 50 premioj,
kaj publikigi pli ol unu cento de artikloj, iu de tiuj artikloj
estis en distingataj magazenoj scienciaj kiel 'Nature'. 
Kiam li finis sian karieron (1971) estis laborante
en la Universitato Nacia, kie fondis en Januaro '72 laboratorio,
kiu poste estus la Instituto de Inmunologio, kiu ekfunkciis en
la hospitalo 'San Juan de Dios'
kun alia sidejo en 'Leticia'. Tiuj laboratorioj havis la plej
bonaj iloj atingitaj per grandaj klopodoj, kaj venkante grandajn
kritikojn, enviaj samprofesianoj, kaj antaŭ ĉio, malfacilaĵojn
pro fari scienco en lando de la tria mondo, pro tiuj sciencejoj
Patarroyo luktadis laborante, ankaŭ, kiel publika interrilatanto;
tie estis formitaj kuracistoj, bakteriologiistoj, mikrobiologiistoj,
ktp., uij el ili estas kunlaborantoj en centroj de esploro en
Mozambiko kaj Tanzanio.
Patarroyo kaj grupo de esploristoj kolombiaj kaj vaskaj kreis ankaŭ sistemon kiu permesus redukti al unu anstataŭ ol tri, la numero de ricevoj de vakcinon simpligante la vakcinadon proceson.
Pluraj estas la temoj kaj malsanoj, kiuj Patarroyo
esploradis kun sia grupo, sed estas kun la malario kun kiu atingis
avancoj rekonitaj en la planedo, generante polemiko favore kaj
kontraŭe. La esploroj atingis sian unuan grandan rezulton je
1984, siaj taskoj en laboratorio permesis lin eltrovi unua prototipo
de vakcino, bazita en kombini diversajn proteinojn sintetikigitajn
pere de proceso
nomita SPF 66, tiel Patarroyo kaj sia skipo trovis principon,
kapabla de preventi la infektado de la malsano, kaj ankaŭ
eltrovis procedo por disvolvi vakcinon tute en laboratorio.
Tiel oni establis la ĝeneralajn principojn
por la kreado de la sintetika vakcino preventanta (SPF 66),
farita kemie, kiu
estis aplikata al Amazona simioj kaj poste en homoj; kiam
la vackino montris bonajn rezultojn, estis organizitaj kampanjoj
por vackinado en Afriko kaj Latinida Ameriko.
Je majo de 1993 la vakcino estis donacita el Patarroyo nome Kolombio, al la Organizacio Monda de la Sano,
OMS, kondiĉe ke la produktado kaj komercado estus faritaj en
nia lando; dum preskaŭ du jaroj la OMS, premita de la grandaj
mondaj laboratorioj, volis eviti la kompromiso, argumentante
la efikecon kaj rezultojn, sed la 24 de februaro de 1995 la okordo
estis ratifita inter la partoprenantoj. La respondo imunologia
de la SPF estas inter 40% kaj 60% en plenkreskuloj, kaj ĝis 77%
en infanoj de unu jaro aŭ pli.
Ankoraŭ mankas plibonigoj al la vakcino kaj
fari multe da eksperimentoj, oni esperas dum meza tempo la vakcino
atingos 95% de efikeco; Patarroyo estas engaĝita por ke dum 2008 la vakcino havu 90% de efikeco
La nunaj malfacilecoj financaj de Patarroyo danĝerigas la vivo de sia Instituto, ĉar havas ŝuldon kun financaj institucioj.
Patarroyo ricevis oferton de 68 milionoj da dolaroj pro doni la patenton de sian vakcinon sed li rifuzis ĝin por doni la patenton senpage al la Organizo Monda de la Sano. Sed ĉi tiu Organizo ne apogis tute lin.
La laboro de Patarroyo faris ke li estas ricevinto de la premio Princo de Asturias de Esplorado Scienca kaj Teknika. Patarroyo ankaŭ ricevis la Premio Luis Pasteur, la viro kiu gvidis lian vivo ekde infano: Patarroyo legis liajn historiojn kiam estis ok jaraĝa. Iuj kredas ke li meritas la Premion Nobel, kaj ke li meritas pli respekto kaj apogo.
Kion la vivo donos lin?, kio li donos al la vivo de la homeco, ni esperu ke multe.
|
Vidu pli pri Kolombio >>