เสียงปืนที่ดังขึ้น
ทำให้ชายหนุ่มวิ่งกลับมายังทิศทางที่เขาเพิ่งจากมา ภาพตรงหน้าทำให้เขาถึงกับเข่าอ่อน
ทรุดลงไปกับพื้น บิดาที่เขารักและเคารพที่สุดนั้น ฟุบแน่นิ่งอยู่กับโต๊ะ มือข้างหนึ่งยังคงถือกระบอกปีนไว้อย่างหลวมๆ
เลือดสดๆสีแดงฉานไหลออกมาจากศีรษะที่เคยปกคลุมไปด้วยเรือนผมสีดอกเลา "พ่อขอโทษ"
คือคำพูดสุดท้ายที่เขาได้ยิน ในหัวสมองของเขานั้นว่างเปล่า หากเมื่อครู่นี้เขาเอะใจสักนิดล่ะก็
......
ชายหนุ่มลุกขึ้น
เดินโงนเงนออกจากห้องทำงานส่วนตัวของบิดา โดยที่ไม่ได้สนใจสายตาของญาติๆ ที่มองเขามาด้วยสายตาที่สมใจเป็นยิ่งนัก
นี่คงถึงเวลาแล้วสินะ ที่เขาจะต้องออกไปจากที่นี่
"คุณ
Jun ครับ! นั่นคุณจะไปไหนเหรอครับ!" เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนร้องเรียกเขาไว้
ก่อนที่เขาจะเดินก้าวออกจากประตูบานใหญ่สุดของบ้าน ซึ่งเป็นประตูที่คอยปิดกั้นชีวิตของเขามาตลอด
"มันถึงเวลาที่ฉันเคยบอกนายไว้แล้วล่ะ
Yuu" คำตอบที่ได้รับทำให้เขานิ่งไป ถึงเวลาแล้วหรือนี่ที่บุคคลที่เขาเคารพและนับถือมากที่สุดคนหนึ่ง
ซึ่งแม้ว่าวัยวุฒิของทั้งสองจะใกล้เคียง แต่ Jun ก็ยังคงเป็นเจ้านายของเขามากกว่าเพื่อน
ไม่สิต้องเรียกว่า "พี่น้อง" ตามที่ชายหนุ่มตรงหน้านี้เคยลั่นวาจาเอาไว้
และก่อนหน้าที่ Jun จะก้าวออกจากอาณาเขตของคฤหาสน์หรู เสียงเดิมนั้นก็เอ่ยเรียกเขาอีกครั้ง
"ผมจะไปกับคุณครับ!
ในเมื่อบ้านหลังนี้ ไม่มีคุณ ไม่มีนายท่าน ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ที่นี่ไปเพื่ออะไร"
น้ำเสียงที่เฉียบขาดจากเด็กหนุ่มตรงหน้า ซึ่งในขณะนี้มีฐานะเป็น'อดีต'คนรับใช้ของเขา
ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจ แต่เมื่อเขาหันกลับไปพบกับแววตาของเด็กหนุ่ม ทำให้
Jun รู้ว่า ไม่มีประโยชน์อันใดที่จะห้ามปราม ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆที่มุมปาก
ก่อนจะเอ่ยออกไป
"ก็เอาสิ
แต่ว่า ฉันคนนี้ ไม่ใช่ Jun ที่นายเคยรับใช้อีกแล้วนะ แต่เป็น J เพื่อนใหม่ของนาย
ยินดีที่ได้รู้จัก" ชายหนุ่มผมทองยื่นมืออกไปข้างหน้า รอให้"เพื่อนใหม่"ของเขาเข้ามาจับมือทักทาย
"เช่นกัน
J ฉัน...Sugizo ยินดีที่ได้รู้จัก" ทันทีที่มือของทั้งสองกระชับมั่น
รอยยิ้มอย่างเป็นมิตรก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของทั้งสองคน เพียงแค่พวกเขาเดินก้าวออกจากประตูบานนี้ออกไป
ชีวิตใหม่ของพวกเขาก็จะเริ่มต้นขึ้นในไม่ช้า
Main
Next>>
Copyright 2001 © KaWaIINO_
|
