aklım
sessizliğime sığmazcasına aykırı
birikerek geldi(m)
şimdi
gözümden sözümden sesimden
bir
büyümüş resm'olur
toplumun koruyan o aynılığının
dibine
bir dinamitmişimcesine
sust(uruld)um
aklımda
muhafızlar
ben
zannettiğim ise
küçük
küçük kotardığım
aynı
yerleri şişirilmiş...
insan
özgürlüğünde ne ise
ancak o
olmalıdır
falçatayla düzeltilmiş
yaralı
bir yüz değil
biz
insanlıktık
en
hayvani yanımızı
sözümüzle dizginlemiştik
şimdi
geldiğimiz bu zenginlikte
fakir
kaldık
sessizlik
kulağında çınlayan sensindir...
Nasıl
bir geceydi, nasıl bir rüya... O nasıl bilinçaltı?
Korkuyorum artık korkmam gerekmeyen şeylerden...
bu öyle
bir yel ki yabancı
seni
senden uzağa atar
sen
zannetiğin
içinden
sancılarla seni doğurur
ağır
ağır deri değiştirirsin
merdiven
çıkar gibi
ve
dikkatle dokun tenime
elin
ruhuma değmesin
ruhum
bir zaman çöplüğü
bedenimi sev...
Dip NOT:
Ehliyetimi kaybettim. Hükümsüzdür...
