Eylüldü Geldiğimde...

Arada yine de kitaplar aldım; Selçuk ALTUN'un Ku(r)şun Lezzeti'ni uykusuzluk ve de zamansızlığıma rağmen okuyorum. Keyfine, "Bir sen yakınsın uzakta kalınca"'nın tadına duyduğum özleme karşı koyamadım. Yorgunluk ötesi bir kendini buluş mudur? O kitapta sanat ile yakından ilgi, ilgilenilen konuları insanın üstünkörülüğünden arınmış, saf ve direkt ilgi nedeniyle anlamlı, şişirilmemiş buluyorum. Eğer bir çıkarım söz konusu ise bu da kesinlikle popüler okumalar derinliğinin ötesinde, uzman elince yapılmış tadında... En sevdiğim yanı ise insanın kendisi ile konuşmasındaki özgüven nedeniyle cesur ifadeler taşıması. Sanki benim suskunluklarımın hıncını alıyor.... İçimde biriken bir şeyler mi var derseniz, evet... İnsanın kendini dahil etme çabasının bir sonucu susulan, yalnız kalmama, yalnız olmama durumundan faydalanma, döngüye sürekli çağırılma, döngüye birileri tarafından sürekli itilme, yaşamsal gerekliliklerini bu bütüne endekslemiş olma durumu nedeniyle susulan bin bir cümle.... Bu daha gider, ki zaten içimde sürekli kıpraşan bir ses bu(nu;) yazmak...

Diğer kitap Dostoyevski'den; Yeraltından Notlar. Beni çeken yanlar, dostoyevski tasviri, detaycılığı, adın çağrıştırdığı muhalif, gerekçesi konuşulabilen, gerçeğinden uzaklaşmamış bir dürtü olması, yer üzerindeki insan üzeri(!) değerlerce kirletilmemiş olmasıdır.

Aldığım diğer kitap Perihan MAĞDEN'in "topladım kalbimin herrrr köşesini". bu kitabı bilerek bir kaç kez ıskaladım. Sonra bir an öyle bir liste geldi ki karşıma içlerindeki en anlamlı kitap buydu. Zaten aklımın bir köşesinde, en kötü ihtimalle üslubunu okuyabilmek için ve kardeşime yakın bir dil kullandığından onda bir sahiplenme yaratabilmesi için almak vardı. Bu arada kardeşim, "Perihan okumazsam eksik hissetmiyorum da, diğer köşe yazarlarını kaçırırsam üzülüyorum, sanki eksik kalmışım gibi geliyor" diye Radikal'in köşe yazarlarını seçiyordu...

Bu gün işyerinde de bir arkadaş, "Radikal almadım bu gün aman allahım" dedi. Kişi, MHP zihniyetli, zeki ama yetersiz birikmiş, yanlış yere doğru dokunmuş ve günlük hayatı üstünkörü konuştuğu, yaşadığı (izleyebildiğim kadarı ile) nedeniyle beni Radikal ile çok şaşırttı. Sonra Radikal Futbol, "magazinel değil, gerçek futbol" (=>reklam varsayar mısınız lütfen...) sever insanların seçimi olduğundan biraz anladım... Sonra ben kızdım "bu gazete bu ek yüzünden alınıyorsa yazık, çünkü daha öte bir gazetedir" diye; içimde saklı itirazlar ve eleştirirler bir yanda saklı. Çünkü biliyorum ki eleştirileri yapmama yeten bağı onun kavraması imkansız. Derken İsmet BERKAN'ı sevmediği halde okuduğunu söyledi. Gazeteyi bilenler bilirler ki o kişi yazı işleri yönetmeni. Benim popüler olmakla eleştirdiğim gazetenin en popüler yazarına dayanarak aynı tarafta çizdi kendisini benimle... Üzerine muhabbet etmedik, istemezdim de....

Öğlen yemeklerinde kaç gündür Gülben ERGEN tüketilemedi. Onun bittiği yerde dizilerin yeni yayın dönemi nedeniyle yeni bölümlerini tv'ye sürmüş olmaları konuşuldu. Neredeyse her işyerinde olduğu üzere (akılları sıra ekip ruhunu güçlendiriyor/akılları sıra benden hareketle bir yorumdur) haftasonu maçları üzerine de harcanan geri kalan zamanda da kendime maalesef bir yer bulamayıp yemek ile yakın ilişki kurdum hep...

yad öyle bakma

ciğerim yakma

bu dağlar kömürdendir

geçen gün ömürdendir

feleğin bir kuşu var

çırnağı demirdendir

yad öyle bakma

ciğerim yakma

Erkan OĞUR burada perdesiz dolanıyor...

bu dağlar eze dağlar

yar gele geze dağlar

suları şarap olmuş

çiçeği meze dağlar

yad öyle bakma

ciğerim yakma

Perdesiz eşliğinde Erkan OĞUR'dan bir şiirsel son;

süt kalenin burcundayım

altınovaya bulut çökmüş pamuk gibi

eski günler geri gelmiyor

bak ki harput yok olmasın

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

imla ve diğer vs hataları önemsemeden yazılmıştır; nedeni Erkan OĞUR'dur...

Erzurum'lu Emrah'ı bilenler çıkarsa, "tutam yar elinden, çıkam dağlara...". Ötesi yok, selam ederim...

Güneş bir gün doğacak
Al bir aydınlık saracak bedenini
Hüzünlenen gözlerini binlerce kez öpeceğim

Yüreğimdeki inancı umarsızlık sardığında
Soluğunla ısıt beni
Günüm güneşim kavgam ol