Konu: Burası Muş'tur, yolu yokuş olan... :)

Gülücük mülücük konduruyorum ama bakma.  Çok canım sıkkın buralarda.  Sanki penceresiz kaldım...  

 
Sessiz tutmaya çalıştığım her şey her fırsatta bulduğu küçük bir aralıktan karşısında durulmaz bir şiddetle benden çıkıyor.  Bu resmen dinamitlenmektir.
 
Sana böyle şeyler yazmak istemiyorum aslına bakarsan, Tutu'dan sonra senin kendini refresh ettiğini düşünüyorum.  Bu durumunu da mümkün olduğunca korumalısın bence.  Ne kadar insan kendisini bir bebeğe hazırlasa da, hayatında, düzeninde neden olduğu değişiklik kolay kaldırılabilir değildir.  Zaman zaman çelik gibi sinir lazım, sanırım...  Tutu'nun senden bir parça olması, bir hayat olması, umut olması noktasından bağımsız elbette bu yazdıklarım...
 
Neyse...
 
Yalnız kalmalıyım.  Eşiği aşmamak lazım, aşılırsa içimden bir Alien çıkacak... :)
 
Tutu'yu ve seni öpüyorum...
 
Almanya'ya gittiniz mi bu arada?
 
Sevgiler.
 
NOT:  Memo'ya selamı niye hep dipnotta yazıyorsam... :)