พอหัดอ่านจบ สายฝนก็นึกเกมใหม่ขึ้นมาได้ โดยจะให้พ่อบอกตัวกอ ไก่ หรือขอ ไข่แล้วให้สายฝนเขียนวงกลมที่ตัวอักษรที่พ่อถามลงในหนังสือ
แต่พ่อไม่เห็นด้วยบอกว่า เดี๋ยวหนังสือเรียนจะเสีย ถ้าสายฝนอยากจะเล่นเกมนี้
สายฝนต้องคัด ก-ฮ ลงในกระดาษเอาเอง
"ถ้าตัวไหนหนูเขียนไม่ได้ พ่อบอกหนูด้วยนะ" สายฝนอยากเล่นเกมนี้มาก
จึงลงมือเขียนตัวอักษรทั้งสี่สิบสี่ตัวลงในกระดาษอย่างไม่รีรอ
"เอ้า พ่อเสร็จแล้ว เล่นกันได้เล้ย"เสียงใสๆของสายฝนแสดงอาการดีใจเพราะเขียนเสร็จแล้ว
และจะได้เล่นซะที
พ่อไม่พูดอะไรซักคำและไม่ได้ถามคำถามอย่างที่สายฝนนึกด้วย แต่ในมือพ่อมีปากกาแล้วพ่อก็ลงมือวาดภาพอะไรซักอย่างขยุกขยิกอยู่
มันมองดูคล้ายโอ่ง!
สายฝนเข้าใจเกือบจะทันทีว่า เกมนี้มันต้องเล่นกันอย่างไร แล้วสายฝนก็หยิบดินสอที่ใช้เขียนตัวอักษรเมื่อครู่มาวงกลมที่ตัว
ออ อ่าง
"ตัว ออ อ่างใช่มั้ยพ่อ" สายฝนรู้ใจพ่อที่มักจะให้สายฝนคิดเกมใหม่ๆเองอยู่บ่อยๆ
"พ่อว่า ถ้าหนูเปลี่ยนจากดินสอสีดำมาเป็นดินสอสี จะสนุกกว่านะ"พ่อแนะนำ
"เออ ดีพ่อดี" สายฝนเผลอตัวพูดคำที่ไม่น่ารักออกมาอีกแล้ว แต่ครั้งนี้พ่อดูจะทำเป็นไม่ได้ยิน
พ่อคงรู้ว่าเมื่อไรที่สายฝนดีใจที่จะได้ทำอะไรสนุกๆ สายฝนต้องเผลอพูดคำอย่างนี้มาทู้กที
พอเกมจบ กระดาษของสายฝนก็มีสีสวยๆระบายอยู่บนทุกตัวอักษร ส่วนกระดาษของพ่อก็เต็มไปด้วยรูปวาดเยอะแยะ
ซึ่งบางรูปก็ดูไม่ออกว่าเป็นอะไร จนพ่อต้องร้องโฮกๆบ้าง ทำเสียงดังฉิ่งฉับบ้าง
สายฝนถึงนึกออก แต่ไม่ใช่ความผิดของสายฝนหรอกที่สายฝนนึกไม่ออก พ่อต่างหากที่วาดไม่เหมือน
"พ่อเล่นเกมอะไรไม่เคยชนะหนูได้หร้อก"สายฝนบอกพ่อกับในตอนท้ายที่สุด
............................................................................................................
เกมนี้สนุกดีครับ ผมเล่นกับสายฝนบ่อยๆตอนที่เค้ายังจำตัวอักษรไม่ค่อยได้ ลองเล่นดูสิครับ เขียนรูปไม่สวยก็ไม่เป็นไร ผมเองเวลาเล่นเกมนี้สายฝนยังบอกเลยว่า"เดาไม่ถูกเลยพ่อ"จนผมต้องใช้วิธีบอกใบ้ด้วยเสียงอยู่บ่อยๆ ไม่ลองไม่รู้ครับว่าสนุกแค่ไหน