"Sikisti siktigimin fermuari..."

"Tamam merak etme daha bir kaç dakika var"

"Çek sunu, ya kapat ya tamamen aç"

"Ugrasiyorum abla"

"Ne ablasi be!"

"Erdinç, bana erkeklik taslama, hele bu halde"

Odanin disindan gürültülü bir müzik duyuluyordu. Ayla ve Erdinç soyunma kabininin önünde telasla çirpiniyorlardi. En sonunda dayanamayip siyah uzun perugunu çikaran Ayla , Erdinç'in elbisesinin fermuarini biraz zorladiktan sonra kapatmayi basardi.

"Etimi sikistiracaksin diye bekledim" dedi Erdinç

Ayla abartili kahkahasini atip:

"Fermuar baska yerde olsa neyse!" dedi.

Sonra Erdinç'in kirmizi elbisesinin fermuarini tekrar kontrol etti.

"Tamamdir sekerim"

Ayla 30 lu yaslarin sonundaydi. Gerçek adini kimse bilmiyordu. Herkes O'nu Ayla diye çagiriyordu. Kilik degistirmeden önce de sonra da...Ayla hangi erkek isminin kisaltilmisi ya da degistirilmisi olabilirdi. Erdinç ara sira düsünürdü bunu. "Ayhan" olabilirdi mesela.

Ayhan, Ahmet ya da her ne ise, Ayla, Erdinç'in 5 aya yakin süredir ayni barda çalistigi meslekdasi, arkadasiydi.

Ara sira taklidini yapacaklari sarkicilari paylasamasalar da, Ayla soyunma odasini begendigi genç oglanlara baska sovlar yapmak için kullansa da, iyi arkadastilar. Ancak arkadasliklarinin, Ayla tarafindan belirlenmis bir kurali vardi; disarida görüsmüyorlardi. Ama o odada hersey farkli oluyordu.

Odanin kapisi birden açildiginda, Ayla hep yaptigi gibi

"Çiplagim namahrem var" diye bagirdi sonra yine bir kahkaha patlatti.

Barmen Firat'ti gelen. Ayla'nin sahne öncesi içkisini getirmisti. Votka portakal.

Ayla bundan önce bir kaç gece içkinin ayarini kaçirmisti. Bir gece etegine takilmis, bir baska gece ise playback yaptigi sarkinin sözlerini tamamen unutmustu.

Bunu önlemek için Erdinç, Ayla'dan gizli

"Votka sadece tadimlik olacak" diye tembihliyordu Firat'i.

Ayla ise her defasinda:

"Ekstra votkali degil mi sekerim?" diye soruyor Firat'tan yalanci bir onay aliyordu. Simdiye dek Erdinç'in foyasi ortaya çikmamisti.

"Ay ayakta adam s.kiyorsunuz" diye çikisti Ayla,

"Bunun votkasi nerde?"

Firat Erdinç'e bakti bir an; sonra "Hemen votka ekleyip geliyorum" dedi. Bunu gerçekten yapmayacakti elbette.

Firat barda Ayla'nin içkisine iki damla daha votka eklerken, insanlar deli gibi dans ediyor, dans etmeyenler o gece için tüketilecek taze bedenler ariyordu. Bu avcilardan biri de, Firat'in; tam tabiriyle "BELALISI" Gökhan'di.

Gökhan barin isletmecisiydi. Prensibi geregi müsterilere asilmiyordu. Bu olaya çok daha pratik bir yol bulmustu. Barmenler.

Iki üç ayda bir barmenler, sudan sebeplerle, çogu da Gökhan sikildigi için, isten atilir yerlerine yenileri gelirdi. Bunlarin bir kismi ise Firat gibi, müsterilerin dolgun bahsisli isteklerine veya Gökhan'in oyunlarina gelmeden, digerlerinden daha uzun süre orada kalmayi basarirdi.

Gökhan firat'i görünce bara yaslandi,

"Ayla hazir mi?" diye sordu. Sadece konusmak için.

Firat içkiyi hazirlamis, odaya götürmek üzereyken,

"Hazir Gökhan Bey, ama bugün önce Erdinç çikacak" dedi, ve uzaklasti.

Gökhan Firat'in arkasindan bakakaldi. Sinirlenip tekrar bara döndü. Diger barmene bakti. Sonra kendi kendine mirildandi:

"Bununki de kalkmiyor ki"

Bir kaç dakika sonra Erdinç hazirdi.

"Çikiyorum"

dedi Ayla'ya. Ayla da, elindeki neredeyse bosalmis olan bardagi, havaya kaldirarak selamladi O'nu.

O anda Erdinç'in telefonu çalmaya basladi.

"Ötüyorsun sekerim" diyerek telefonu Erdinç'e uzatti Ayla.

"Simdi bakamam"

Disaridaki müzik bir anda durdu. Erdinç sahneye çikmadan önce elektrikler kesilmis gibi müzik de isiklar da kapatilirdi. Sonra müzik basladi.

"Time goes by, so slowly...Time goes by, so slowly"

Erdinç odadan çikinca Ayla telefonun ekranina bakti. "Selim" yaziyordu ekranda.

3. Bölüm için Tiklayin     5. Bölüm için Tiklayin