Written by Hideyuki
Translated by Sochan

Part 3

อาหารเย็นเพิ่งจะสิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์เมื่อ Hyde เขมือบเนื้อชิ้นสุดท้ายลงท้องไปอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนที่ Testu จะขนกองถ้วยชามจานช้อนและสารพัดภาชนะเข้าไปทำความสะอาดต่อในครัว Hyde นั่งดูดนิ้วจนสะอาดและตามติด Tetsu เข้าไปในครัวเพื่อเข้าไปดูการสาธิตวิธีการ "ล้างชามอย่างไรถึงจะสะอาด"

"ว๊า~~~~~~ย~ ฟองสบู่~~~~~!" (^0^) Hyde เอานิ้วจิ้มฟองสบู่ที่ลอยฟ่องไปมาอยู่ตรงหน้าจนแตกดังโป๊ะ!

(สูตรส่วนผสมของฟองสบู่ ประกอบไปด้วย

-คราบน้ำจิ้มอุด้ง

-เทริยากิไก่

-และ ฯลฯ อึ๊ย?!! ~_ ~; )

Tetsu ยิ้มแยกเขี้ยว แล้วค่อยดึงมือเล็กบางของ Hyde ออกก่อนที่จะลงมือเล่นน้ำสกป๊ก สกปรกโสโครก โสมม และโสต่าง ๆอีกมากมาย (กรุณานึกภาพ และทำเสียงสูง ๆตามจะได้อารมณ์ขึ้นอีกเยอะ: Sochan)

"มันสกปรกนะหนู รู้มั้ย~~~" Tetsu ล้างมือของ Hyde จนสะอาด

"พรุ่งนี้ ฉันค่อยสาธิตการสร้างฟองสบู่ให้ดูนะจ๊ะ หนู" Hyde หัวเราะคิกคักไม่ตอบอะไร แต่ก็ยังยืนดูอยู่ข้างๆ Tetsu อยู่ดีไม่ยอมไปไหน

Tetsu ตรงกลับห้องนอนของตนหลังจากเสร็จงานบ้านประจำวัน ตามมาด้วย Hyde ที่เดินตามต้อยๆ เหมือนลูกจ๊อกตามเจ้านายของมันอย่างซื่อสัตย์ ( ^ ^;) และเมื่อเทพตัวน้อยพบกับเตียงเล็กๆของ Tetsu ก็หัวเราะคิกคักชอบอกชอบใจกับของเล่นชิ้นใหม่

"นอ~~~~~~~~~น" (^o^) Hyde ทิ้งตัวลงบนเตียงเล็กๆของ Tetsu เล่นกระโดดเด้งดึ๋งขึ้นลงไปมาอย่างสนุกสนาน

"เธออยากจะนอนบนเตียงของฉันเหรอ??" Testu เดาเอาจากกริยาอาการอันแสดงออก(นอกหน้า)ของ Hyde ในขณะที่เจ้าจอมจุ้นซุกตัวลงไปอยู่ใต้ผ้าห่มอันอุ่นหนานุ่มและดึงผ้าคลุมขึ้นมาถึงปลายคาง

"งั้นฉันไปนอนที่ห้องรับแขกละกันนะ..." Hyde รีบสั่นหัวจนผมเผ้ากระจาย มือเลิกผ้าห่มขึ้นและนั่งรอ........รอ......

"....อยากให้ฉันนอนด้วยนะเหรอ?" Tetsu เกาหัวด้วยความงง

ก็จะนอนเข้าไปได้ยังไงละ เตียงผมมันเกือบจะพอดีตัวผมอยู่แล้วนะสิ! แต่นางฟ้าพลัดถิ่นก็ไม่ยอมล้มเลิกความตั้งใจที่จะนอนเตียงเดียวกับTetsu ให้ได้ สุดท้ายชายหนุ่มก็ต้องยกมือขึ้นเหนือหัวยอมแพ้จนได้

"โอ้ย!! ... ยอมแพ้แล้ว แต่ขอฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ"

เจ้าจอมยุ่งรีบมุดกลับลงไปใต้กองผ้าห่มทันที ทีนี้เอาผ้าห่มทั้งผืนคลุดหัวซะมิดเลยทีเดียว Tetsu เกือบจะหลุดก๊ากพรวดออกมาเมื่อเห็น Hyde นั่งอยู่บนเตียงโดยมีผ้าห่มคลุมหัว รอให้เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เสร็จ

"เสร็จรึยา~~~~~~ง?" Hyde ส่งเสียงอู้อี้ออกมากจากใต้ผ้าห่ม

"ยังไม่เสร็จนะ!!" Tetsu รีบถอดเสื้อและกางเกงตัวเก่าออกอย่างรีบร้อนและสวมชุดนอนจนเสร็จเรียบร้อย ก่อนที่จะเลิกผ้าห่มออกเผยให้เห็นใบหน้าหวานน่ารักของ Hyde

"เอ้า! เสร็จละ!" Hyde เขยิบตัวเพื่อให้ Tetsu ซุกเข้ามาใต้ผ้าห่มอันอบอุ่นเดียวกัน ร่างน้อยค่อย ๆเอาแขนโอบตัว Tetsu ไว้กระซิบเรียกชื่อ Tetsu เบาๆ

"Testu ฮะ?"

"ฮือ........?" Tetsu สะลืมสะลือตอบกลับไปดัวยความงัวเงีย หลังจากต้องถ่างตาอ่านหนังสือกองเท่าภูเขา ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกับชาวบ้านติดต่อกันถึง 3 วัน 3 คืน (โห......โหด)

Hyde เบียดซุกตัวใกล้ Tetsu เข้าไปอีกนิด "ขอบคุณฮะ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง....."

นางฟ้าจอมยุ่งพริ้มตาหลับลงเช่นกัน ฟังเสียงหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอของ Tetsu ทำให้รู้สึกผ่อนคลายเหมือนได้ฟังเพลงกล่อมเด็ก ที่ไพเราะที่สุดในโลกเลย

Ken เกิดรางสังหรณ์ไม่ค่อยดีนักกับสิ่งที่ Yuki ตัดสินใจจะทำต่อไปในอนาคตอันใกล้นี้ มันอาจพัวพันมาถึงผู้สมรู้ร่วมคิดอย่างเขา และอาจเลวร้ายถึงขนาดถูกเตะโด่งออกจากสวรรค์ร่วมไปด้วยอีกรายนึง สัมผัสที่หกของเขากระตุกขึ้นมาทันที ได้กลิ่นทะแม๊ง ๆ เมื่อ Yukiส่งแผ่นพิมพ์เขียวให้ และติดชื่อไว้ว่า แผนลับมาก: "ปกป้อง Hydeน้อยจากเหล่าปีศาจร้าย!"

"......ฉันว่า..... นายมันเริ่มบ้า ไม่ก็วิกลจริตไปแล้วฟ่ะ!" Ken ส่งสายตาประดุจหอกปลายแหลมพุ่งไปยัง Yuki เมื่อได้อ่านรายละเอียดแผนการณ์ทั้งหมดของ Yuki

"หาว่าฉันบ้าเหรอ?" Ken ผงกหัวเห็นด้วยทันที ตบหลัง Yuki เบา ๆ เพื่อเรียกสติของเพื่อนให้กลับคืนเข้าร่างอีกครั้ง

"Hyde ไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายอะไรทั้งนั้น!!! เข้าจั๋ย~! นายมันติงต๊อง Over Action ไปเองว่ะ Yuki!!!"

"เฮ้ย......ฉันเป็นใคร Ken!!! ฉันเป็นใคร ลูกใครรู้มั้~~ย?!" ทันใดนั้นแสงไฟจากสปอตไลท์อันสว่างจ้าก็สาดส่องไปยังร่างสุดเท่ห์ของYuki ที่ยืนโด่ดเด่นอยู่ ท่ามกลางเหล่าเทียนที่ดับแสงลงแล้ว Ken สายหน้าบ่นอุ่บอิบพลางลงนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น ปลายตามองเทียนแท่งน้อยอันดับแสงไปแล้วในมือของตนอย่างปลงๆ

"ฉัน ,Yuki ผู้กล้าแห่งเหล่าสามทหารเสือ..."

"ใคร? ใครเป็นทหารเสือ?!" Ken ส่งเสียงแหลมขัดจังหวะการแถลงการณ์ขึ้นกลางอากาศและก็นั่งปลงสังเวชเพื่อนซี้ของตนต่อ...Yuki ยังไม่ยอมสนใจกับการขัดจังหวะของ Ken ยังคงเดินหน้าแถลงการณ์แผนของตนต่อไป

"เอาล่ะ ถึงเวลาของผู้ผดุงความยุติธรรมและความดีอย่างข้าพเจ้าแล้ว ที่จะต้องเข้าช่วยชีวิตน้องนุชสุดที่รักของพวกเรา...., HYDE น้องรัก ให้หลุดพันจากเงื้อมมือของเหล่าปีศาจร้าย , ฉัน YUKINATOR จอมคนพิฆาตหุ่นยนต์!!"

Ken ลมแทบใส่ พยายามเตือนสติเพื่อนอีกครั้ง "เฮ้ย!! ฉันว่านายดู TERMINATOR มากไปแล้วว่ะ!"

Yuki คว้าแว่นดำสุดเท่ห์(เอามาจากไหนเนี่ย!) ขึ้นมาสวมได้เหมาะเจาะกับจมูกโด่งเล็กน่ารักของตน "ฉัน, YUKINATOR!"

Ken เอนตัวลงนอนตะแคงข้างบนผ้าที่ปูอยู่บนพี้น "ถ้านายเป็น YUKINATOR ฉันก็เป็น ROBOKEN แล้ว~~~บ๊ะ!" และปาผ้าอีกผืนใส่

Yuki ซึ่งสีหน้าในตอนนี้แทบจะไม่หลงเหลือสีหน้าของเทพอยู่เลย ความคิดคำนึงถึง Hyde ได้หยุดชะงักลงชั่วขณะ เมื่อสงครามการโยน"ระเบิดผ้า" ระหว่างเทพทั้งคู่ได้เริ่มขึ้นและไม่มีท่าทีที่จะหยุดลงง่ายๆ ท่ามกลางความมืดมิดของรัตติกาลที่ล้อมรอบกายพวกเขาอยู่ในขณะนี้

Tetsu ลืมตาผงกหัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อดูนาฬิกาที่ตั้งอยู่บนหัวเตียง บอกเวลา 8:16 น.ของเช้าวันใหม่ ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน ยังไง ชายหนุ่มก็ไม่เคยนอนตื่นสายเกิน 8:30 ของทุกวัน

ชายหนุ่มเพิ่งรู้สึกถึงแขนเรียวบางที่โอบอยู่รอบเอวของตนและเมื่อเขาหันกลับไปมอง ริมฝีปากก็เกือบสัมผัสโดนปากแดงงามดัวยความบังเอิญ Tetsu เบือนหน้าหลบไปอีกทางเมื่อ Hyde เริ่มรู้สึกตัวและแย้มเปลือกตาขึ้นมอง

"อรุณสวัสดิ์ฮะ" Hyde ทักอย่างแจ่มใส

"อะ? ทำไมหน้าถึงแดงละฮะ?" Hyde เอาหลังมือวัดความร้อนที่หน้าผากของ Tetsu

"หง่า.... ไม่มีอะไรจ๊ะ หง่า....อรุณ~สวัสดิ์" Tetsu รู้สึกถึงแขนของนางฟ้าที่อยู่ข้างๆเขาได้ละจากเอวของตนไปแล้ว

Hyde สาละวนช่วย Tetsu จัดอาหารเช้าอย่างน่ารัก ขนมปังปิ้งหอมเหลืองน่ากิน 6 แผ่น น้ำองุ่น 3 แก้ว และน้ำพีช

"เอาล่ะ,Hyde?" Tetsu เอ่ยขึ้นหลังจากเทพน้อยกำลังจัดการกับเค้กช๊อคโกแล็ตไปได้ครึ่งชิ้น Hyde เงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นเศษขนมและน้ำตาลไอซิ้งสีขาวแตะแต้มอยู่ตามปลายจมูกและมุมปากจิ้มลิ้ม

Tetsu หยุดการเจรจาลงชั่วคราว ยื่นผ้าเช็ดปากให้ Hyde และทำท่าชี้ไปที่จมูกและปากของตนเอง Hyde กลอกตามองผ้าที่ตนได้รับมาสลับกับมองหน้า Tetsu อยู่พักใหญ่ ก่อนที่จะตัดสินใจยกขึ้นเช็ดไปทั่วหน้าของ Tetsu

"ไม่ใช่หน้าฉ้า~~~~น หน้าเธอต่างหากล่ะ!" Tetsu ปัดมือของ Hyde เบาๆให้พันจากหน้าเขา

"มีเศษน้ำตาลติดอยู่ที่หน้าของเธอน่ะ!"

"โอ๊ะ~~" ^^;; เผลอแลบลิ้นใส่ชายหนุ่มอย่างไม่ทันรู้ตัว นางฟ้าจอมยุ่งจึงเช็ดคราบน้ำตาลออกจากหน้าเรียวเล็กของตนจนสะอาด แต่สายตาของ Hyde ก็ยังไม่ละไปจากใบหน้าของ Tetsu เลยสักวินาทีเดียว

[เทพสวรรค์อะไรกันเนี่ย ทำไมช่างน่ารักไร้เดียงสาหยั่งงี้ &เอ.. แล้วทำไมถึงมาตกระกำลำบากอยู่บนโลกมนุษย์ได้นะ?] Tetsu สงสัยเงียบ ๆภายในใจตนเอง

Hyde รีบเบือนหน้าหลบ เอามือป้องปิดปากของตนเองด้วยความเขินอาย

"แหะ แหะ ขอบคุณฮะที่ชมว่าผมน่ารัก!" Hyde ตอบเสียงอู้อี้ลอดมาจากฝ่ามือตนเอง " เอ่อ..... ผมคิดว่า ผมให้อาหาร NyanNyan-Ko-NyanNyan เกินพิกัดไปหน่อยนึงฮะ "

Tetsu ตาแทบถลนออกมานอกเบ้า _(o_o)_ เมื่อได้ยินคำตอบจาก Hyde "หา!!! ธะ เธอ เธออ่านความคิดของฉันได้ เหรอเนี่ย!!??" Hyde ผงกหัวรับ

"ว้าว~~~~~~ว!!!! ยอดไปเลย แต่ เอ๊ะ! เมื่อกี้ว่าอะไรนะ ลูกกระต่ายเหรอ? เธอหมายความว่าพระเจ้าเลี้ยงลูกกระต่ายนะเหรอ??" Hyde ได้แต่ผงกหัวรับอีกครั้ง แต่คราวนี้ Hyde ทิ้งแขนลงข้างตัวอย่างหมดแรง มองเค้กที่อยู่ตรงหน้าด้วยดวงตาเหม่อลอย เศร้าหมองปนจ๋อย ๆ

"ผมถูกเนรเทศออกจากสวรรค์ เพราะ NyanNyan-Ko-NyanNyan ไม่สบายน่ะฮะ"

รอยยิ้มที่คลี่ปานอยู่บนใบหน้าของ Tetsu หลังจากจินตนาการถึงงานอดิเรกยามว่างของพระเจ้าคือการเลี้ยงเจ้าหูยาวตาแดง ได้จางหายไปในทันที เมื่อเขารับรู้ถึงรังสีอันหดหู่น่าฆ่าตัวตายวันละหลายร้อยครั้งที่กำลังแผ่กระจายอยู่รอบตัว Hyde อยู่ในขณะนี้

"เธอคงคิดถึงเพื่อน ๆ ซีนะ" Hyde ผงกหัวและเริ่มสะอี้นไห้

"ผมคิดถึง Ken และ Yukki มาก มาก เลยฮะ ผมอยากกลับบ้าน แต่ แต่......" หัวของ Hyde ลดต่ำลงไปอีก จนหน้าห่างจากช๊อคโกแล็ตเพียงนิดเดียว Testu สังเกตเห็นไหล่บอบบางสั่นไหวน้อยๆ และเริ่มสะอึกสะอื้น เสียงซี้ดซาดดังไม่ขาดระยะเป็นที่น่าสงสารจับใจ ชายหนุ่มเดินเข้าใกล้กับร่างน้อย นั่งลงข้างๆ ค่อยโอบประคองร่างบางไว้หลวมๆ

"..อย่าร้องไห้ ,Hyde "

"ถ้าไม่ได้เจอ Tetsu....." น้ำตาอุ่นหยาดลงซึมผ่านเชิ้ตเนื้อหนาของ Tetsu " ผมก็ไม่รู้ว่า จะเกิดอะไรขึ้นกับผม!"

Tetsu พูดอะไรไม่ออก นอกจากโอบกอดเทพธิดาตัวน้อยนี้ไว้ภายในอ้อมแขน อดตื้นตันภายในใจตัวเองเป็นที่สุดไม่ได้ที่ได้ปกป้องนางฟ้าที่จิตใจงดงามบริสุทธิ์ไว้ได้

Yuki ร้องคำรามแยกเขี้ยว เมื่อถูกทำโทษให้ต้องมานั่งเปลี่ยนกระดาษใหม่ในกรงของ(ไอ้) NyanNyan-Ko-NyanNyanซึ่ง Ken ก็ทำงานไม่ห่างจากกันซักเท่าไหร่ นั่นก็คือคอยเปลี่ยนน้ำเก่า ใส่น้ำใสสะอาดเย็นชื่นใจให้(ไอ้) NyanNyan-Ko-NyanNyan เช่นกัน

"เป็นเพราะนายคนเดียว!!!!" Yuki ขู่ฟ่อเบา ๆ ใส่เพื่อนของตน "นายกับไอ้ตลก ROBOKEN บ้า บ้านั่น!"

"เฟ้ย!! ใครกันแน่ฟะ" Ken แยกเขี้ยวเข้าใส่บ้าง เตะขาพับของเพื่อนซี้แต่พลาดเบ้าไป "ที่พวกเราถูกลงโทษก็เพราะ ท่านเทพได้ยินนายนินทา NyanNyan-Ko-NyanNyan นะเด๊ะ"

Yuki ยิ้มยั่วแลบลิ้นปลิ้นตากวนประสาทใส่ Ken "แต่ยังไงก็ตาม เราก็ต้องหาทางพา Hyde กลับมาให้ได้ ฮึม!!!"

"แล้วก็พาลทำให้ฉันเดือดร้อนอีกครั้งใช่มั้ย??!" Ken เบือนหน้าหลบไปอีกทาง

Yuki เขย่าไหล่ของ Ken เบาๆ "โธ่! Ken"

แต่เมื่อ Ken หันกลับมาอีกครั้ง แววตาของสองคู่หูกลับฉายประกายเจิดจรัสแต่เจือความสยองขึ้นวาบใหญ่ "ฉันรู้แล้วล่ะ ว่าเราจะพา Hyde กลับมายังไง???" แล้วทั้งคู่ก็แยกเขี้ยวให้แก่กันและกันเหมือนนัดกันไว้ โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ.....

~To be continued in Part 4~