Written by Hideyuki
Translated by Sochan

Part 2

ร่างน้อย ๆ ของ Hyde สั่นเทา เมื่อปลายเท้าเปลือยเปล่าสัมผัสกับพี้นถนนอันเย็นเฉียบ โลกมนุษย์มันช่างแตกต่างจากสวรรค์อะไรอย่างนี้นะ~ Hyde กอดร่างบางเพื่อให้ไออุ่นแก่ตน แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้ร่างบางพันจากความหนาวเย็นรอบกายได้เลย

"แม่ฮะ ดูซีฮะ มีนางฟ้าด้วย~! " เด็กชายจมูกแดงด้วยความหนาวชี้นิ้วไปยังจุดที่ Hyde ยืนอยู่

" Takaจัง! แม่บอกกี่ครั้งแล้วจ๊ะ ลูกไม่ควรพูดเรื่องเหลวไหลนะลูก! นางฟง นางฟ้าที่ไหน ไม่มีหรอกจ๊ะ" พูดพร้อมกับ ดึงเด็กชายให้ออกห่างจาก Hyde

"ผมไม่ได้พูดโกหกนะฮะ มีนางฟ้าจิงจิ~~ง!" เด็กน้อยร้องขึ้นเมื่อถูกแม่ดึงตัวจากไป

Hyde รู้ดีว่า ขณะนี้เค้าเหมือนกับสิ่งที่ไร้ตัวตนสำหรับมนุษย์ทั่วไปซะแล้ว.......แต่ก็ไม่เชิงแหะ! ยังมีคนที่สามารถเห็นผมได้อยู่สิ! คนที่มีจิตใจที่บริสุทธิ์อย่าง...เด็กที่ยังไร้เดียงสาและมีจิตใจที่ใสสะอาด อย่างเด็กคนนั่นไงหล่ะ (o\^-^/o)

.......

.......

...อะ! แต่ไม่มีผู้ใหญ่คนไหนที่จะเห็นผมในที่แบบนี้หนิ( -_-;;)โห๋....แล้วผมจะอยู่บนโลกนี้ยังไงละ? หือ หือ... T _ T

Hyde ได้แต่กอดกระชับร่างตัวเองแน่นเข้าไปอีกเมื่อลมพัดผ่านเข้ามา ผมหวังเพียงที่จะมี Yuki และ Ken อยู่ข้างๆเท่านั้น ถ้าพวกเค้าอยู่ละก็ จะต้องช่วยผมได้แน่.....

คิดมาได้เท่านี้น้ำตาก็มาเอ่ออยู่เต็มสองตา Hyde นั่งลงที่มุมๆหนึ่งของถนน งอตัวและก้มหน้า(รับกรรม) จนชิดหัวเข่าอย่างหมดแรงและสิ้นหวัง (อีกครั้ง)

" ฉันทำอะไรกับ NyanNyan-Ko-NyanNyan เหรอ??.... " Hyde พึมพำเบาๆ

"ฉันก็แค่เลี้ยงขนมมันเท่านั้นเอง........."

อุณหภูมิเริ่มลดลงไปเรื่อยๆ เช่นเดียวกับตะวันที่กำลังลับฟ้า น้ำตาอุ่นค่อยๆ ไหลลงลูบไล้สองข้างแก้มเนียน

"เธอ...... ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

Hyde เงยหน้าขึ้นสบกับนัยน์ตาสีดำที่อบอุ่นและใจดีของชายหนุ่มคนหนึ่ง....มนุษย์ผู้ชาย?!

"อะ! คุณ..คุณเห็นผมเหรอฮะ?"

ชายหนุ่มพยักหน้า " เธอมีปีกด้วยแหะ?" พูดเสร็จ ก็ลูบปีกบางของ Hyde ด้วยปลายนิ้วอย่างแผ่วเบา

"เธอ ต้องเป็นเทพ ...เอ่อ....นางฟ้า หรือ...อะไรสักอย่างแน่เลย"

"ผะ..ผม....ผมเป็นนางฟ้าฮะ!" Hyde เริ่มพูดตะกุกตะกัก รู้สึกตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก

" ผมชื่อ Hyde ฮะ..." ชายหนุ่มยิ้มตอบอย่างใจดี ถอดเสื้อแจ็คเก็ตออกเพื่อสวมให้กับ Hyde แทน

"ฉันชื่อ Tetsu" Tetsu กำมืออันหนาวเย็นของ Hyde ไว้ในมือของเขา

"โอ๊ะ! มือเธอเย็นจัง ไปหลบที่ห้องฉันก่อนละกัน! "

ก่อนที่ Hyde จะพูดอะไร Tetsu ก็ตรงดิ่งกลับห้องพักของเขาทันทีและในมือ Tetsu ก็ยังคงกำมือ Hyde ไว้เหมือนเดิม

Yuki เตะก้อนกรวดที่นอนระเกะระกะอยู่ตามพื้นอย่างไม่สบอารมณ์รู้สึกถึงความสิ้นท่าและหมดหวัง Yuki ได้แต่ตะโกนเหมือนคนที่ได้ทำบางสิ่งบางอย่างหลุดลอยไปเพียงแค่ปลายนิ้ว

" โธ่โว้ย~~~~~~~~~~~~~~ แย่จริงโว้~~~~~~~~ย! " Yuki รีบหุบปากของตัวเองทันที เมื่อสายตาของเทพหลายคู่ค้อนกลับมาที่เขา

"...ฉันเริ่มคิดถึงเจ้าน้องที่น่ารักของฉันซะแล้วละสิ!"

"ฉันก็คิดถึงน้องชายของฉันเหมือนกัน" Ken ตอบอย่างเหงาๆ เอามือล้วงกระเป๋าเสื้อของตนและก็พบกับบางอย่างกลิ้งกระทบกันไปมาอยู่ในนั้น

"คงแปลกแน่ ถ้า Hyde จะอยู่ไปได้อย่างตลอดรอดฝั่งที่ข้างล่างนั่น....."

Yuki รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง ตบหลัง Ken เบาๆพร้อมเตือนอย่างหวังดี "หยุดพูดเถอะ มันทำให้ฉันเริ่มประสาทเสีย อีกแล้วล่ะ"

Ken ล้วงเอาลูกหินก้อนเล็กกลมออกจากกระเป๋าเสื้อแล้วยื่นส่งให้ Yuki "ฉันแค่กำลังคิดถึง Hyde อยู่น่ะ ดูสิ! Hyde ชอบเล่นลูกหินพวกนี้มากเลยนะ"

"...Hyde ไม่ใช่เด็กทารก ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรสักหน่อย " Yuki แย้งและเริ่มเกเรอีกครั้ง

"โว้ย~~~~~ มันบ้าอะไรกันเนี่ย!!!! ฉันอยากจะตะโกนร้องกรี้ด~~~ กรี้ด~~~~ อยากจะด่า ๆ ๆ ๆๆ ๆๆ ด่าจนกว่าจะหายบ้าไปเลย!!" Ken กลอกตาค้อน Yuki อย่างหมั่นไส้ ซุกลูกหินเก็บเข้าในกระเป๋าเสื้อเช่นเดิม

"ถ้าเธอทำยังงั้น คงได้ไปล้างกรงของเจ้า NyanNyan-Ko-NyanNyan สักเดือนน่ะสิ....." พูดแล้วก็ทำท่าขนลุกขนพอง

"บรือ.......อออออออ แค่คิดก็แย่แล้ว เจ้าแมวบ้านี่มันช่างกวนประสาทพวกเราได้เก่งจริงจิ้ง~~!" (กระต่ายย่ะ คุณลุง Ken ไม่ใช่แมวซะหน่อย.....Sochan ^_^'')

"แต่ก็มีนางฟ้าที่รักเจ้า Nyan ไม่ว่ามันจะเป็นยังไงก็ตาม....." Yuki เริ่มบ่นใหม่อีกครั้ง

" มี Hyde เท่านั้น.....ที่รักไอ้แมวระยำนั่น!"(เอาอีกละ บอกว่ากระต่าย ไม่ใช่แมวจ๊ะ .....Sochan ^_^'') Ken รีบเอามืออุดปากYuki ไว้ก่อนที่นางฟ้าอื่น ๆ จะได้ยินสารพัดคำด่าอันเจ็บแสบสุดจะสรรหามาให้กับเจ้าหูยาวตาแดง แม้ว่านางฟ้าทั้งหลายจะไม่ชอบหน้าเจ้า Nyan ยังไง แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดออกมาตรง ๆ อย่างงี้

"ชูว~~~~~~~~~~~~~~~สสสส์!!! เดี๋ยวท่านเทพก็ได้ยินหรอก.! เจ้าบ้าเอ้ย...ย!!"

"อะ อะ เอา~~~~~~~~~~มื...อ~~~อือ~~~ออกกก~~~~~ก ปะ ปปป............ไ.....ไป จะ........จากกกกกกกก ปากกกกกกกกก ฉาน~~~~~~~ฉันนะเฟ้ย~~~~~ย!!!!" Yuki ส่งลูกถีบไปที่ขาKen 1 ที แล้วทั้งคู่ก็รีบโกยแน้บหนีไปก่อนการมาของท่านเทพและเจ้าNyanNyan-Ko- NyanNyan ที่นอนแผ่มาบนฝ่ามือของท่านเทพอย่างสบายใจเฉิบ!

เสื้อสเว็ตเตอร์ตัวใหญ่ 2 ตัว กางเกงกับถุงเท้าอันหนานุ่มพอกทับเสื้อคลุมยาวสีขาวบนร่างบางของ Hyde ไว้อย่างมิดชิด

Tetsu หัวเราะร่วน เมื่อเห็นใบหน้าของ Hyde ขณะจิบช็อคโกแล็ตร้อนเป็นครั้งแรกในชีวิตยังกับ.......เด็กน้อยไร้เดียงสาที่พยายามลองทำอะไรเป็นครั้งแรกในชีวิตก็ไม่ปาน

"อร่อยมั้ย?"

Hyde ผงกหัวจนหัวแทบจะหลุดออกมาจากบ่า "อร่อยจา~~~งเล~~~ยฮะ! ผมไม่เคยกินของอย่างงี้บนสวรรค์มาก่อนเลย"

Hyde ยกเหยือกแก้วขึ้นซดจนหมด และยื่นส่งคืนให้ Tetsu " ผมขออีกได้ไหมฮะ? "

Tetsu หัวเราะอย่างอารมณ์ดีอีกครั้ง เมื่อเห็นท่าเขินอายจนแก้มเป็นสีแดงเข้มของ Hyde "ได้สิ ฉันมีอีกเพียบเลยล่ะ!"

Hyde ตาม Tetsu ต้อยๆเข้าครัว มอง Tetsu เทผงช็อคโกแล็ตและน้ำร้อนลงเหยือกแก้วอย่างช้า ๆ Hyde มองทุกสิ่งทุก อย่างด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ระวังหน่อยนะ มันร้อน.." Tetsu เตือน Hyde ด้วยความเป็นห่วงเมื่อเขาส่งช็อคโกแล็ตร้อนเหยือกที่สองที่กำลังส่งควันฉุยให้ Hyde อย่างระวัง ก่อนที่ Hyde จะยกขึ้นจิบอย่างเอร็ดอร่อย

"นี่เป็นบ้านของ Tetsu หรือฮะ? มันไม่เหมือนบ้านของผมบนสวรรค์เลยสักนิด" Hyde ตาม Tetsu กลับมายังห้องนั่งเล่นและนั่งข้าง ๆ Tetsu บนเก้าอี้ยาวตัวเดียวกัน Tetsu ปรายตามองไปยังนางฟ้าที่ยิ้มยิงฟันใส่เขา

~นางฟ้าตกสวรรค์..... ~ นี่ผมกำลังตกอยู่ในเทพนิยายอะไรสักเรื่อง แหง๋เลย......

"เฮ้ย..ย Tetsu!"

Tetsu สะดุ้งแทบตกเก้าอี้! เมื่อเพื่อนข้างห้องผลุนผลันเข้ามาในห้องของเขาอย่างไม่ได้รับคำเชิญ (ตายหอง~~~~ มันเห็น Hyde แน่แย้วววววววววว!!!) Tetsu เสียวสันหลังวาบ~~~~ ขากรรไกรค้าง ไม่รู้จะทำยังไงกับสถานการณ์ตรงหน้า แต่เพื่อนของ Tetsu ก็เดินทะลุผ่านตัว Hyde เหมือนผ่านอากาศธาตุเท่านั้น!

"โย้!! เพื่อนรัก ฉันกลับบ้านก่อนละนะ เจอกันใหม่อีก 3 อาทิตย์เฟ้ย! See you!"

Tetsu เริ่มหายใจได้ทั่วท้องขึ้นเมื่อสถานการณ์ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติ Hyde มอง Tetsu ด้วยสายตากังวลเมื่อ Tetsu ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ยาวและถอนหายใจออกมาอีกเฮือกใหญ่ๆ

"Tetsu ไม่เป็นไรใช่ไหมฮะ?" Hyde ทาบฝ่ามือลงที่หน้าผากของ Tetsu

"Tetsu ไม่ป่วยนี่ฮะ?" Tetsu ยิ้ม ค่อย ๆปลดมือของ Hyde ลงจากหน้าผากตนเอง

" ไม่เป็นไรหรอก ทำไมเขาถึงมองไม่เห็นเธอล่ะ?"

"ใครฮะ?"

"เพื่อนของฉันงั้ย?"

Hyde ยิ้มยิงฟันอย่างน่ารักอีกครั้งพร้อมกับจิบช็อคโกแล็ตร้อนต่ออย่างสบายใจ "ถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไปจะมองไม่เห็นผมหรอกฮะ จะมีก็แต่คนที่มีจิตใสบริสุทธิ์เท่านั้น ที่จะเห็นผมได้!"

Tetsu รู้สึกร้อนขึ้นมาที่ใบหน้า ตอนนี้คงแข่งกันแดงเป็นหย่อมๆทั่วหน้าอย่างร่าเริงเต็มไปหมด "เธอ หมายถึงฉันมีใจที่บริสุทธิ์เหรอ?"

Hyde ผงกหัวแทนการตอบคำถาม หยุดซดช็อคโกแล็ตชั่วขณะเปลี่ยนมาเขย่าเหยือกแก้วขึ้นลงเพื่อให้แน่ใจว่าหมดจนหยดสุดท้ายแล้วจริงๆ(เค็มจังนิ)

Tetsu ปล่อยก๊ากออกมาอีกครั้ง นางฟ้าอะไรเนี่ย! ช่างน่ารักซะจนไม่อยากละสายตาไปไหนเลย

"เอาละ! ฉันจะทำของอร่อย ๆ ให้เธอกินเอง!" Tetsu เดินเข้าครัวอีกครั้ง Hyde รีบกระเด้งออกจากเก้าอี้และตาม Tetsu เข้าครัวไปทันที

~To be continued in Part 3~