Written by Hideyuki
Translated by Sochan

Part 10

สิ่งหนึ่งที่ Ken เริ่มเกลียดมากขึ้นบนโลกมนุษย์ก็คือ อากาศที่หนาวกว่าบนสวรรค์ Ken รู้ว่าตนเองต้องการเสื้อผ้าที่อบอุ่นและมิดชิดกว่านี้ แต่เพราะเจ้าเพื่อนจอมบงการไม่ยอมให้เขาได้มีเวลาเตรียมสิ่งเหล่านั้น เอาซะเลย

"เอาล่ะ...." Ken เริ่มมีน้ำโหเล็กน้อย "พูดมาสิ นายไปเอาของกินพวกนี้มาได้ยังไง?"

Yuki ยังคงยุ่งอยู่กับเหล่าของกินเล่นจำพวก สแน๊ก, ช๊อกโกแล็ต,ป๊อกกี้ หรือไม่ก็พวกมันฝรั่งทอด

"นายไปขโมยของพวกนี้มาเรอะ?" Yuki ส่ายหัว การลักขโมย เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับเหล่าเทวดานางฟ้าบนสวรรค์ ถ้ามีใครโดนจับได้ว่าทำละก็........ จะโดนท่านเทพลงโทษขั้นสูงสุด,

"เอาล่ะ บอกมาซะดี ๆ นายไปทำอะไรกันแน่?" Yuki ยังคงไม่ยอมบอกอะไร แต่ทำปากยื่น เอามือไขว้หลังตนเอง

"จะบอกอะไรให้นะ, ถ้าฉันเป็นนาย,ฉันจะกินก่อนแล้วค่อยมาถามทีหลังล่ะ!" Yuki ยื่นซองขนมให้ Ken

"ก็พอฉันตื่น นายยังนอนขี้เซาอยู่ ฉันเลย...ออกไปข้างนอก แล้วก็ ไปเจอเด็กคู่นึง...."

"OH MY GOD!! นายทำอะไรลงไปน่ะ!" Ken พูดโพลงขึ้นมาก่อนที่ Yuki จะพูดจบ

"นายอย่าบอกนะว่า นายไปแย่งของเหล่านี้มาจากพวกเด็กๆ!" ภาพ Yuki ใส่แว่น Ray-ban สวมสูทดำในชุดมาเฟีย ผลุดขึ้นในหัวของ Ken ทันที หูแว่วเพลง The God Father ลอยมาตามลม(.....)

"แล้วนายทำอะไรอีก? นายคงไม่ได้ขืนใจพวกเด็ก ๆ ด้วยใช่ไหม?" คราวนี้ภาพของ Yuki เปลี่ยนเป็นภาพของ M.Bison กับ Rose ภาพ Yuki หัวเราะอย่างบ้าคลั่งใส่หน้าเหล่าเด็กน้อยที่ตัวสั่นกอดกันตัวกลม Yuki พูดไม่ออกเมื่อเดาความคิดของ Kenได้

"K....KEN ........แหม.........ฮะ ฮะ ฮะ ฮะ ฮะ ฮะฮะ ฮะ ฮะ! นายคิดว่าฉันจะทำเหรอ? นายนี่มันต๊องจริง ๆ" Yuki พยายามนั่งลง แต่ทำไม่ได้ เพราะยังหัวเราะท้องคัดท้องแข็งอยู่

"..งั้น... นาย นายทำยังไง?" Yuki สงบลง เปลี่ยนมาเก็กหน้าขรึมสุดจะซีเรียส เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ Ken เห็นเพื่อนทำหน้าซีเรียสอย่างนั้น

"ฉันถามพวกเขาว่าเคยเห็นเทวดาหรือนางฟ้าคนอื่นอีกบ้างไหมบังเอิญเด็กพวกนั้นได้ยินเสียงท้องฉันร้องขึ้น เลยใจดี เอาของพวกนี้ให้ฉันกิน" Yuki มองของในมือ

"แต่ฉันคิดว่า Hyde คงไม่ได้อยู่ที่เมืองนี้" Ken เขยิบเข้าใกล้ Yuki แก้มร้อนขึ้นด้วยความละอายใจ

"ฉันขอโทษ, Yuki ฉันไม่น่าคิดเลยเถิดว่า นายจะทำร้ายเด็กๆ ได้ลงคอ ฉันขอโทษ" Ken ก้มหัวลงขอโทษเพื่อนตนเอง

"ถึงแม้ว่า นายจะดูน่ากลัวสำหรับเด็กๆก็ตาม " Ken พึมพำเบาๆ

Yuki แตะแก้ม Ken เบาๆ "เฮ!! ฉันดูแลนายกับ Hyde มาตั้งแต่เราโตมาด้วยกัน,ถูกไหม? ดังนั้น ฉันจึงต้องเป็นคนไปหาอาหารมาให้นายไงล่ะ"

"ช่าย ถูกล่ะ แม้ว่าส่วนมากนายจะดูแล Hyde มากกว่า เพราะนายชอบเขามากกว่าและที่เราอยู่ที่นี่ก็เพราะนายชอบ Hyde....." Ken ใจเต้นแรงขึ้นเมื่อ Yuki สัมผัสแก้มตน

"นาาาาาาาาาาาาา.... ที่ฉัน take care เจ้า Hyde มันมากกว่า ก็เพราะฉันรู้ว่านายก็เก่งพอตัวเหมือนกัน" Yuki ใช้ปลายนิ้วแตะเข้าที่ปากได้รูปของเพื่อน ใบหน้าร้อนผ่าวเหมือนเมื่อคืนที่โดน Yuki จูบเอา

"นายก็รู้ว่า เจ้า Hyde มันเป็นเด็กแค่ไหน เดี๋ยวก็ร้องแหกปาก "ว้ายยยยยยยยยยยยยย....โน่นมั่ง ว้าย......นี่มั่ง สักพักก็ร้องอีก และในฐานะที่ฉันแก่ที่สุดในกลุ่ม ฉันจึงต้องคอย take care มัน ซึ่งนั่นก็ไม่ได้หมายความว่า ฉันจะชอบมันไปมากกกว่านาย หรืออะไรทำนองนั้นสักหน่อย!" ภาพน้องนุชสุดท้อง เจ้า Hyde กำลังร้องไห้แหกปากอยู่เกือบตลอดเวลา โผล่ขึ้นมาในห้วงนึกคิดของ Ken ทันที

"บางที นายคงพูดถูก" ตารียาวของ Ken หลุบลงต่ำ เลี่ยงไม่มองสบสายตาอันแรงกล้าของ อีกฝ่ายลมหายใจอุ่นของ Yuki รินรดใกล้ริมฝีปากของ Ken เมื่อ Yuki ก้มหน้าเข้ามา

"นายไม่สงสัยเหรอว่า ทำไมฉันจึงชวนนายลงมาที่โลกมนุษย์?" Yuki กระซิบเสียงต่ำ

"แล้วนายไม่แปลกใจเหรอว่า ทำไมฉันจึงพะวงที่จะยั่วหยอก(กกกอด)นายจนนายหายหนาว" Ken พยายามใช้หัวคิดหาคำตอบให้กับคำถามของ Yuki ก่อนที่จะตนเองจะสิ้นสติพูดไม่ได้

"ง่า...เป็นเพราะฉันเป็นเพื่อนเล่นตั้งแต่เด็กของนาย?หรือ...ฉันเกิดมาเพื่อหยอกเย้านาย?" Yuki แลบลิ้นใส่ Ken

"โง่จริง นายเคยเห็นฉันทำหยอกล้อกับเทพองค์ไหนมาก่อนรึงั้ย? รึว่านายเคยถูกเทพอื่นทำย่างนี้มาก่อนล่ะ? และถ้าฉันจะทำอย่างนั้น ก็เพราะว่าฉันอยากได้ข่าวของHyde เท่านั้นเอง!" มีบางอย่างแฝงอยู่ในกระแสเสียงของ Yuki ที่ Ken กลัวเกรงแต่เดาไม่ออก Ken รู้ว่าบางส่วนเป็นเสียง ที่ผสมความรู้สึกเจ็บปวดจากการเข้าใจผิด

"โง่เง่า,นายมัน idiot, Ken"

"ฉันโง่?"Ken ตอบเหมือนกำลังละเมออยู่ในฝัน และถ้าเป็นตามที่เขาคิดละก็........

"บางที นายก็โง่กว่า Hyde" Ken หลับตาลงเมื่อ Yuki จุ๊บลงที่เปลือกตาก่อนที่จะเปลี่ยนมาบรรจงประทับริมฝีปากอย่างดูดดื่ม ลิ้นสอดผ่านเข้าไปทักทายปนเชื้อเชิญในปากของ Ken จนพบกับลิ้นอุ่นของ Ken หยอกล้อและคอยการตอบสนอง เพียงชั่วอึดใจก็ได้รับการตอบกลับจาก Ken ช้าและลังเลแต่เริ่มรัวเร็วในที่สุด แขนก่ายกอดตวัดตัว Yuki แต่ทันใดนั้น แขนก็ตกลงข้างตัวเมื่อได้ยินเสียง เคี้ยวช๊อกโกแล็ตและมันฝรั่งชิบ! Yuki แว่วเสียงตะกุกตะกักปนเสียงหัวเราะ

"อี๊~~~~!!! เทวดาจุ๊บกันล่ะ *__* " Yuki กับ Ken หยุดชะงักจูบลงทันที ต่างหันกลับไปมองต้นเสียง ก็พบไอ้เด็กตัวแซบกลุ่มเดิมยืนมองหน้าตื่นพิกล

"เทวดาหน้าตาอัปลักษณ์กำลังขืนใจเทวดาที่น่าสงสาร"

"ไม่ช่าย เค้ากำลังทำร้ายร่างกายเทวดาที่อ่อนแอน่าสงสารต่างหาก"

เด็กกลุ่มเดิมกับเด็ก 3 คนที่เรียก Yuki ว่า "อัปลักษณ์และโง่" ในวันก่อนนั่นเอง!

"หุบปาก! ไม่เห็นรึไงว่า พวกฉันกำลังทำธุระอยู่ ไสหัวของพวกแกออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฉันจะถลกหนังพวกแก แล้วจับปิ้งกะตะแกรงเหล็กซะ!!!!" หน้าของ Yuki ตอนนี้มองเหมือนกับอสูรกายจากขุมนรกมากกว่าเทวฑูตจากสวรรค์ซะอีก คราวนี้เล่นเอาเด็กๆวงแตกวิ่งหนีกันอย่างไม่คิดชีวิตอีกครา

Ken หัวเราะ "นายนี่ ไม่เปลี่ยนเลยนะ?"

Yuki ทำปากแบะ "พวกเด็กเหลือขอ ก็สมควรแล้วล่ะ บังอาจมาว่าฉัน....."

Ken โอบหัวของ Yuki ให้เข้ามาใกล้ จูบปิดปากก่อนที่ Yuki จะพูดอะไรออกมาให้หมดมู้ดเสียก่อน

ขณะที่ Tetsu เดินเข้าที่พัก Hyde วิ่งเข้ามากอดชายหนุ่ม แต่ทันทีที่ได้กลิ่นแปลกๆ โชยมาจากตัว Tetsu ก็ถอยห่างออกมาเล็กน้อย

"กลิ่นของ Tetsu ตลกจังเลย" Tetsu ดมที่เสื้อและแขนของตน ได้กลิ่นปลาเน่าแทบเป็นลม Tetsu ยิ้มและส่ายหัวด้วยความระอาใจ

"บางทีเพราะฉันทำงานหนักมาทั้งวันมั้ง" Hyde กระพริบตาไม่เข้าใจในคำพูด Tetsu ดีนัก

"Hyde ไม่ค่อยเข้าใจ Hydeทำอาหารวันนี้ แต่ไม่มีกลิ่นเหมือน Tetsu !" Hyde ดมมือและเสื้อผ้าของตนบ้าง Tetsu ฉีกยิ้มซะกว้างอย่างเอ็นดูเมื่อ Hyde เริ่มดมไปมาทั้งเสื้อของตนและของเขา

"ฉันจะไปล้างมือแล้วเราค่อยมาทานอาหารค่ำด้วยกัน" Hyde ผงกหัวอย่างมีความสุข

"อื้อ! Hyde ทำสปาเก็ตตี้ด้วยละวันเนี้ย! Hyde ชอบทำอาหารจังล่ะ!" ดูเหมือนจะไม่มีใครยอมเผยไต๋ออกมาก่อนเรื่องการเตรียมของขวัญให้กันและกันแบบเซอร์ไพรส์สำหรับวัน Christmas จะว่าไป ถ้าใครยอมบอกเรื่องนี้ก่อน มันก็ไม่น่าเซอร์ไพรส์นะสิ ^_^

~To be continued in Part 11~