Written by : hay

Part 1 : nice to meet you ( again? )

"hyde ตื่นยัง? ไปโรงเรียนได้แล้วลูก" คุณแม่เรียกลูกสาวที่เจ็ดโมงครึ่งแล้วยังไม่ลุกจากที่นอนเลย

"hyde วันแรกนี่ลูกคงไม่อยากไปโรงเรียนสายหรอกใช่ไหม" คุณแม่ลูบผมลูกสาวที่ยังนอนสลบเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่ตรงหน้า

"อืม..ohayo mamy"

"ohayo จ๊ะ" คุณแม่จูบที่หน้าผากของลูกสาวแล้วพูดต่อว่า "แต่งตัวแล้วลงไปทานข้าวเช้าได้แล้วนะลูก"

"ค่า" hyde ตอบ แล้วกระโดดลงจากเตียง เก็บที่นอนแต่งตัวแล้วจึงลงไปทานข้าว

"ohayo papa" ไฮด์เดินไปหอมพ่อที่นั่งกางหนังสือพิมพ์อยู่ตรงหัวโต๊ะ ท่านลดหนังสือพิมพ์ลงนิดนึงแล้วจึงหันมาจูบที่หน้าผากของลูกสาวสุดที่รัก

" ohayoจ๊ะ hyde_chan"

"ไง hyde คิดไงถึงตื่นเช้าได้ล่ะนี่" Yukihiro ลูกชายคนโตของบ้านอามาโนะพูดกวนน้องสาวของเค้า

"แล้วพี่ล่ะ วันนี้ไม่ไปรับสาวที่ไหนหรือไง"

"ไม่ล่ะขี้เกียจ" ตอบอย่างเบื่อหน่าย

"ไปก่อนนะค่ะ" hyde รับข้าวกล่องจากแม่ แล้วหอมแก้มลูกสาวทีนึงก่อนจะออกจากบ้าน

"ไปล่ะครับ"

"อ่ะนี่จ๊ะ" ส่งข้าวกล่องให้ลูกชายแล้วทำท่าจะหอมแก้มลูกบ้าง

"อย่าครับแม่ ผมอาย" yukihiro หลบก้มหน้างุด เค้าอายที่ถูกแม่หอมทุกเข้า ได้ยินดังนั้นคุณแม่ก็ทำท่าจะร้องไห้

"อย่าร้องไห้ครับแม่ คือว่า.." yukihiro ก้มลงหอมแก้มแม่ แล้วเค้าก็รีบวิ่งไปโรงเรียน

คุณแม่จึงเข้าใจแล้วว่าต่อไปนี้ท่านคงไม่ต้องหอมแก้มลูกชายอีกต่อไปแล้ว เพราะว่าลูกชายจะหอมแม่เอง (ว่าไหมว่าไอ้ครอบครัวนี้ มันเหมือนครอบครัวฝรั่งเลยอ่ะหอมกันทุกคนเลย^v^)

"สายแล้ว สายแล้ว" hyde ร้องวิ่งหน้าตั้งไปโรงเรียนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

"โครม!" hyde ลงไปนั่งกองที่ข้างทาง

"โอ๊ย เจ็บจังเลย" ร้องพลางลูบสะโพกเบาๆ

"ขอโทษครับ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ" ชายหนุ่มตรงหน้ายื่นมือให้ hyde

"ไม่เป็นอะไรที่ไหนกัน เดินไม่ดูตาม้าตาเรือเลยอ่ะ" hyde แหวขึ้นมาเธอลุกขึ้นยืนปัดกระโปรงเอง โดยไม่สนใจมือที่เค้ายื่นมาให้

"อะไรกันนี่คุณ ผมขอโทษคุณแล้วก้อน่าจะพอนะ แล้วนี่มันอะไรกันคุณเป็นคนชนผมเองแท้ๆ แล้วยังมาว่าผมอีก"

"ไม่รู้อ่ะ ฉันเจ็บตัวเลยเนี่ย!" hyde เถียง เธอก้มมองนาฬิกา

"อ่า~~แย่แล้วสายแย้ว~~อ่ะ ไปล่ะ" พูดจบเธอก็วิ่งแนบไปเลย ปล่อยให้ชายหนุ่มอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ยืนเกาหัวแกรกๆ

"ฮื้อ ไรว่ะ อา~เราก้อสายแล้วนี่" พูดยังไม่ทันจบก็วิ่งหน้าตั้งเลย (ก้อมันสายแล้วนี่หว่า ^^')

ณ ห้อง ม.ปลายปี 2 (ห้องของนางเอกคนสวยของเรา)

"ทำไม hyde_chanยังไม่มาอีกนะ แล้วนี่ทำการบ้านปิดเทอมเสร็จหรือยังก็ไม่รู้เนี่ย" ino บ่นถึงเพื่อนตัวน้อยของเธอ

"บ่นอยู่ได้ ino_chan ก้อ เดี๋ยวมันก็มาเองแหละน่า" j บ่น ทีเค้ามาสายไม่เห็นกังวลอย่างงี้เล้ย~~

"แต่ว่านี่มันจะเข้า homeroom อยู่แล้วนี่นา เห็นได้ยินมีนักเรียนเข้าใหม่ด้วย" tetsu พูดบ้าง (ในที่สุดก้อมีบทสักทีนะ tet_chan ^^" (my sweet heart)

"ชายหรือหญิงอ่ะ tet_chan" jiroถาม

"ผู้ชายล่ะ" tetsuตอบ

"โถ นึกว่าผู้หญิงจะได้มีดอกไม้สวยๆให้มองอีกดอกนึง" j พูดกวนพลางมองหน้า ino แต่ ino ก็ยังเฉยไม่สนใจอะไร 'ทำไมไม่มีปฎิกิริยาอะไรเลยว่ะ' j คิดในใจ

"มาเข้าเรียนเทอมสองอย่างนี้มันแปลกนะ" jiro ว่าต่อ

"นั่นซินะ" tetsu เสริม

"hyde!" ino พูดขึ้นเห็น hyde ยืนหอบอยู่

"hyde_chan ทำไมถึงสายอ่ะ แล้วการบ้านปิดเทอมเสร็จหรือยังจ๊ะ" ino เดินเข้ามาทัก hyde

"เสร็จแล้วจ๊ะ ohayo จ๊ะ ino-chan" hyde ตอบ ถึงเหนื่อยแทบตาย hyde ก้อยังมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนเสมอ (สมเป็นนางเอกของเรื่องจริงๆหุ หุ~)

"เอ้า! นั่งที่ได้แล้วนักเรียน" เสียงทุ้มใหญ่พูดอยู่เหนือหัว hyde

"อา อาจารย์ teru" hyde หันไปมองหน้าอาจารย์

"ไปนั่งที่ได้หรือยัง hyde" อาจารย์ teru ก้มมองคนตรงหน้า

"อ่ะ ค่ะ"

"สวัสดีนักเรียนทุกคนวันนี้มีนักเรียนเข้าใหม่นะ เข้ามาซิ kenซัง"

"สวัสดีครับ ken ครับ" hyde มองหน้าคนที่ยืนอยู่หน้าห้องตาโต 'นายคนเมื่อเช้านี่' เธอคิดในใจ

"ข้าง tetsu_kun ว่างนี่นะ ไปนั่งตรงนั้นแล้วกันนะ" อาจารย์ teru

บอกนักเรียนใหม่ ซึ่งที่นั่งของ tetsu อยู่ข้างหลัง hyde (ซึ่งก้อหมายความว่าที่นั่งของ ken จะอยู่เยื้องไปด้านหลัง hyde ไปทางขวาอ่ะแหละ^^;; )

"ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ tetsu ครับ" tetsu ยืนขึ้นแนะนำตัวกับเพื่อนใหม่ ที่กำลังเดินมา เค้าเดินมาหยุดที่ข้างโต๊ะ hyde

"ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณ."

hyde เลิกลั่กรีบตอบกลับไป "hyde ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ kenชัง "

เธอแนะนำตัวกับคนที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะของเธอ ken ก้มลงกระซิบที่ข้างหู hyde

"เจอกันอีกแล้วนะจ๊ะ ยัยเตี้ยจอมซุ่มซ่าม" พูดจบเค้าก็เดินไปนั่งที่ ทักทายและยิ้มให้ tetsu

hydeค้อนขวับนายนั่นทันที เธอแค้นนายนั่นขึ้นสมองนัยต์ตาเบิกกว้าง มือกำแน่น 'เดี๋ยวเหอะพักเมื่อไรเจอกันแน่' เธอคิดในใจ

พักกลางวันแล้ว hyde มองหาคนที่ทำให้เธออารมณ์เสียแต่เช้า แต่นายนั่นหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

"tet_chen เห็นนักเรียนใหม่ไหมอ่ะ" เธอถามเพื่อนหนุ่มของเธอ

"ไม่รู้เด่ะ เราก็ไม่เห็นอ่ะ"

"งั้นเหรอ" hyde พูดอย่างเบื่อหน่าย

hyde ลองเดินหา ken ในโรงเรียน ระหว่างที่เธอเดินไปที่สวนหลังโรงเรียน ก็มีเสียงนึงดังขึ้น

"ไงจ๊ะสาวน้อยมาเดินแถวนี้ทำไมคนเดียวจ๊ะ" hyde หันไปที่ต้นเสียงนั้น

เธอเห็นผู้ชายตัวโตๆ3คน ยืนอยู่หลังเธอ เธอเดินหนีทันที เธอรู้ว่าพวกนี้คือกลุ่มเจ้าชาย(สุดแสนจะเลวทรามสุดๆ) ประจำโรงเรียน

"อ๊ะจะรีบไปไหนจ๊ะสาวน้อย" คนนึงในนั่นดึงมือเธอไว้

"ปล่อยนะ!" เธอไม่รอช้า เตะเข้าที่จุดตายทันที เจ้านั่นลงไปกองที่พื้น หน้าเปลี่ยนสีเป็นสีม่วง(เออ! เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับหนู hyde!^^) พอมันปล่อยมือเธอวิ่งเผ่นแน่บทันที (ก็แล้วมันเรื่องอะไรถึงจะรออยู่ล่ะ)

"เฮ้ย! หยุดนะ" พวกนั่นตะโกนเรียกเธอพลางวิ่งตาม

'หยุดให้โง่เรอะ' เธอคิดในใจ

"เอี๊ยด! ควับ!" เธอหยุดวิ่งกระโดดขึ้นต้นไม้ตามสัญชาตญาณเดิมทันที

"ไปไหนแล้วว่ะ" เจ้าพวกวายร้ายสบถอย่างหัวเสีย

"เฮ้อ! รอดซะที" เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก

"ไงยัยเตี้ย" เธอหันควับไปที่ต้นเสียงทันที อารามตกใจมือของเธอลื่นพรืด

"ว้าย!"

"เฮ้ย!" เค้าคว้าตัวของ hyde ได้ทันที หัวของ hyde ซบอยู่กับไหล่ของเค้า

"เป็นไงบ้างล่ะเธอ?" ken ถามคนในอ้อมแขน

"ม่ะ ไม่เป็นไร ปล่อยได้แล้วล่ะ" เธอตอบก้มหน้างุด เค้าสังเกตเห็นว่าหูของ hyde แดงก่ำเชียว'น่ารักจังแฮะ'เค้าคิดในใจ

"นี่!เธอ" ken พูดขึ้นเพื่อที่จะทำลายความเงียบที่มันเงียบอยู่เกือบห้านาที (ขี้อายจังแฮะ หนู hydeของเรา ^.^ )

"ทำไมเงียบจังล่ะ ทีเมื่อเช้ายังเถียงผมไม่เลิกเลย" ken ยั่ว hyde

"เปล่า! แค่ยังตกใจไอ้พวกเมื่อกี้เองน่ะ"

"ไปทำอะไรมันล่ะ" ken ถาม

"เปล่านะ ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย พวกนั้นมันบ้าผู้หญิงน่ะ"

"งั้นเหรอ แต่มองยังไงเธอก็ไม่เหมือนผู้หญิงนะ" hyde ค้อนขวับ

"ตรงไหนของฉันที่มันไม่เหมือนผู้หญิงห่ะ" hyde เถียง

"จะว่าไงดีล่ะ อืม..อกก็ไม่มี ก้นก็ไม่มี แถมนิสัยยังห่ามอีกตักหาก"

"นี่นาย!.." เธอเถียงไม่ออก มันเป็นอย่างที่เค้าพูดจริงๆ เธอก้มหน้า แต่แล้วเสียงสะอื้นของ hyde ทำให้ ken ตกใจ เค้ายื่นหน้าไปมองเธอ

"เธอร้องไห้!" ken ตกใจเค้าไม่คิดว่า hyde จะเป็นคนอ่อนไหวขนาดนี้

"ฮือ.." hyde กำกระโปรงแน่น เธอแค้นใจที่ไม่สามารถโต้เถียง kenได้ เธอไม่ถูกใครว่าแบบนี้ ไม่เคยเถียงใครไม่ชนะแบบนี้เธอจึงร้องไห้ไม่หยุด

"เออ..ผมขอโทษนะ" kenเริ่มสำนึกผิด

"ผมไม่รู้ว่าคุณถือเรื่องแบบนี้ด้วย ผมขอโทษจริงๆ"

เค้ายื่นมือเชิดคาง hyde ขึ้น

"อย่าร้องไห้อีกเลยนะ.." เค้าใช้ปลายนิ้วเขี่ยน้ำตาให้สาวน้อยตรงหน้า

"อือ.." เธอยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา

"ไม่เป็นไร ขอบคุณนะ" hyde ค่อนข้างตกใจกับกริยาของคนตรงหน้า ทั้งที่เธอกับเค้าเพิ่งเจอกันวันนี้วันแรกแท้ๆ แต่ทำไมถึงรู้สึกเหมือนว่าเคยมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมาก่อนนะ

"กิ้ง..ก่อง..ก๊อง..ก่อง..กิ้ง..กาง..ก่าง...ก่อง..." เสียงออดเข้าเรียน บอกให้รู้ว่าหมดเวลาพักกลางวันแล้ว

"ไปเข้าเรียนกันเถอะ" hyde เอ่ยขึ้นมา หัวใจของเธอรัวเป็นกลองเลยทีเดียว

"อืม" ken ขานรับ

"ตึก!" เสียงโดดลงจากต้นไม้ของ ken ดังขึ้น

"ลงมาซิ"

"อา..อืม" hyde โดดลงจากต้นไม้ แต่ทว่าเธอเสียหลัก(อีกแล้ว!) ken ที่ยืนอยู่ด้านล่างจึงรับเธอไว้ในอ้อมแขน

"ก็อก" เสียงเคาะหัว hyde โดยฝีมือ ken

"เธอเนี่ยไม่มีจุดศูนย์ถ่วงบ้างเลยรึไงนะ จะล้มอยู่เรื่อยเชียว!"

"ขอโทษ.." hyde พูดเสียงอ่อย ken อมยิ้ม เสียงพูดของ hyde เมื่อกี้ทำให้เค้านึกถึงเด็กผู้หญิงคนนึงที่เค้าเคยเล่นด้วยตอนเด็กๆ แต่ว่ามันก็เป็นอดีตที่ผ่านมานานมากแล้ว

Part 1.....end

(to be continued...)