Written by : hay

Part 2 : snowdrop like you

"ken_chan ดูนี่สิ" hyde ชูลูกแมวสีขาวให้เพื่อนใหม่ดู (อายุประมาณ 6 ขวบนะเจ้าค่ะ^^) วันนี้ hyde มาที่บ้านคุณตาซึ่งอยู่อีกเมืองนึง และเธอก็ได้รู้จักกับเด็กผู้ชายที่มาด้อมๆมองๆเธอ ตอนที่เธอกำลังนั่งเซ็งอยู่ที่หน้าบ้าน เพราะว่าแถวนี้ปกติแล้วจะไม่มีเด็กๆเลย

"มันน่ารักจังเลยนะ" ken พูดพร้อมกับยกมือลูบที่หลังหูเจ้าเหมียวน้อยนั่นอย่างเบามือ

"ฉันอยากจะเลี้ยงแมวจัง แต่คุณแม่ฉันแพ้ขนแมวน่ะ" hyde พูดเสียงอ่อย

"งั้นฉันเลี้ยงมันเองก็ได้" ken ปลอบใจเพื่อนตัวน้อยของเค้า

"จริงเหรอ! " hyde ถาม

"จริงๆนะ ที่บ้านฉันไม่มีใครแพ้ขนแมว และฉันก็กำลังอยากเลี้ยงแมวด้วย" ken ตอบอย่างร่าเริง

"งั้นให้ฉันตั้งชื่อให้มันได้ไหม?" hydeถาม

"ได้ซิ เธออยากเรียกมันว่าอะไรล่ะ"

"snowdrop ตัวมันสีขาวทั้งตัวเลย ต้องชื่อว่า snowdrop นะ" hyde ตอบ

"มันเป็นชื่อของดอกไม้ใช่ไหม?"

"ใช่แล้วล่ะ มันเป็นชื่อของดอกไม้สีขาวที่บานในฤดูหนาวนะ คุณแม่ของฉันเล่าว่า ตอนคุณพ่อขอคุณแม่แต่งงาน ท่านใช้ snowdrop ขอท่านแต่งงานล่ะ ฉันเลยจำชื่อดอกไม้ชนิดนี้ได้ขึ้นใจเลยนะ" hyde เล่าถึงความโรแมนติกของคุณพ่อคุณแม่ให้ฟัง

"ดีจังเลยนะ" ken เสริม

"ฉันอยากเป็นเหมือนคุณแม่จัง" hyde บอก ได้ยินดังนั้น ken ก็พูดว่า

"รอแป็บนึงนะ" แล้วkenก็วิ่งหายไป เพียงครู่เดียว ken ก็วิ่งกลับมาหา hyde

" hyde อ่ะนี่! ฉันให้เธอนะ" ken ยื่นดอกไม้สีขาวที่ทำจากกระดาษสีขาวให้ hyde

"ฉันไม่เคยเห็น snowdrop หรอกนะ แต่เธอบอกว่ามันเป็นดอกไม้สีขาวใช่ไหมล่ะ" ken พูดต่อ hyde รับดอกไม้มาถือไว้น้ำตาคลอและโผเข้ากอด ken

"ขอบคุณนะ ฉันจะเก็บไว้อย่างดีเลยนะ" เธอพูดทั้งน้ำตา

"อย่าร้องไห้สิเรื่องแค่นี้เอง" ken ประคองหน้าของ hyde ให้ขึ้นมองเค้า เค้าใช้ปลายนิ้วเช็ดน้ำตาให้ hyde

“ให้ฉันเป็นเจ้าสาวของเธอได้ไหม?" hyde เงยหน้าถามคนตรงหน้า

"ได้สิให้ฉันเป็นเจ้าบ่าวของเธอด้วยนะ" ken ตอบ

"สัญญานะ โตขึ้นเราจะแต่งงานกัน" hyde พูดพร้อมกับชูนิ้วก้อยข้างขวาให้ ken

"สัญญาจ๊ะ" ken รับคำพร้อมกับเกี่ยวก้อยสัญญากับ hyde ตัวน้อยอย่างเป็นหมั่นเป็นเหมาะ...

" hyde จะทำอะไรน่ะ?" ken ตะโกนถามอย่างตกใจเมื่อเห็นเพื่อนตัวน้อยของเค้าปีนต้นไม้ซึ่งอยู่สูงจากต้นไม้ประมาณ 5 เมตร

"มีลูกนกตกลงไปข้างล่าง ฉันเอามันขึ้นมาใส่รังน่ะ" hyde ตะโกนตอบกลับมา ken ยืนมองอยู่ข้างล่างอย่างเป็นกังวล

"ลงมาเถอะ hyde เดี๋ยวฉันปีนขึ้นไปเองนะ" kenตะโกนบอกเพื่อนตัวน้อยของเค้า เค้าไม่อยากคิดเลยว่าถ้าเพื่อนตัวน้อยตกต้นไม้ลงมาจะเป็นยังไง

"ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ จวนจะถึงแล้ว" hyde ตอบ และอีกไม่ถึงนาที hydeก็เจอรังของเจ้าลูกนกตัวจ้อยแล้ว

"เอาล่ะถึงแล้วนะ!" hyde วางลูกนกตัวน้อยลงในรังของมันอย่างเบามือ เธอลูบที่ตัวมันเบาๆ ก่อนที่จะมองลงไปเพื่อตะโกนบอกคนข้างล่าง

"เรียบร้อยแล้วล่ะ ken_chan" hyde ตะโกนบอกเพื่อนที่รออยู่ด้านล่าง

"งั้นก็ลงมาได้แล้วนะ" kenตะโกนตอบ

"รอเดี๋ยวนะ" hyde ลงจากต้นไม้อย่างระมัดระวัง แต่ว่าขาของ hyde ก็ดันเหยียบกิ่งไม้อ่อนซึ่งไม่อาจต้านน้ำหนักของเธอไว้ได้

ร่างของเธอจึงตกลงมาจากต้นไม้ซึ่งอยู่สูงจากพื้นพอสมควรทีเดียว

"hyde! " เด็กหนุ่มตะโกนลั่น เค้ารีบวิ่งไปรับร่างเพื่อนตัวน้อยที่กำลังดิ่งลงมาด้านร่างอย่างรวดเร็ว

"โอ้ย...เจ็บจังเลย..." kenร้องอย่างเจ็บปวด เค้ารู้สึกเจ็บที่ข้อเท้านิดหน่อย แต่เค้าก็ห่วงเพื่อนตัวน้อยของเค้ามากกว่า

"ไม่เป็นไรนะ hyde?" เค้าถามเด็กน้อยที่เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด ที่อยู่ข้างตัวเค้า

"ขอโทษนะ..ฮือ..ฮือๆ..ถ้า..ถ้าฉันไม่ปีนขึ้นไป ถ้าฉันทำตามที่เธอบอกล่ะก็..เธอคงไม่เจ็บตัวแบบนี้.." hyde โผเข้ากอดเด็กน้อยที่ยังนอนอยู่ข้างตัวเธอ

"ขอโทษนะ! ขอโทษจริงๆ ฮือๆ.." hyde ร้องไห้ไม่หยุด ken ไม่รู้จะทำยังไงก็เลยกอด hyde ตัวน้อยไว้และลูบผม hyde อย่างอ่อนโยน

"ไม่เป็นไรนะ ฉันไม่เป็นไรหรอก ไม่เจ็บตรงไหนเลยด้วย.." ken พูดปลอบเพื่อนตัวน้อยที่อยู่ในอ้อมแขน เค้ากำลังคิดว่า

'เจ้าหญิงตัวน้อยองค์นี้เนี่ยละสายตาไม่ได้เลยนะ แต่ถ้าเราโตขึ้นเราก็จะเป็นเจ้าชายคุ้มครองเธอเองล่ะ'

"ฉันต้องไปแล้วล่ะ ken_chen" hyde บอกลาเพื่อนตรงหน้า สามวันที่ hyde มาเยี่ยมคุณตาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และวันนี้เธอต้องกลับไปบ้านของเธอแล้ว

"เราจะได้เจอกันอีกไหม?" ken ถาม

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน..แต่ว่า..ถ้าเราเจอกันอีกเธอต้องทำตามที่สัญญากันไว้นะ?" hyde ถามย้ำคนตรงหน้า

“ฉันจะทำตามสัญญาที่ให้เธอไว้จ๊ะ" ken ตอบ พร้อมกับจับมือของ hyde ไว้แน่น

"ฉันจะไม่ลืมเธอเลย" hyde พูดน้ำตาคลอ

"ร้องไห้อีกแล้วนะ เล่นกับเธอสามวันนี่ ไม่มีวันไหนที่เธอไม่ร้องไห้เลยนะ" ken พูดอย่างติดตลก เค้าใช้ปลายนิ้วของเค้าเช็ดน้ำตาให้ hyde แต่ว่าน้ำตาของ hyde ไม่ยอมหยุดไหลง่ายๆ ken ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี เค้าจึงทำอย่างในหนังที่เค้าเคยดูกับคุณแม่ของเค้า ken จูบซับน้ำตาให้ hyde อย่างอ่อนโยน

"อย่าร้องไห้อีกนะ สัญญากับฉันนะ ว่าถ้าเราเจอกันอีกครั้งเธอจะเข้มแข็งกว่านี้" ken กอดเพื่อนตัวน้อยไว้ในอ้อมแขน

"ฉัน..สัญญา.."

คืนวันอาทิตย์ที่ hyde ยังนอนไม่หลับ เธอยืนมองดาวอยู่ตรงระเบียงที่หน้าห้องนอนของเธอ สักพักเธอก็คิดได้ว่า 'ยังไม่ได้จัดตารางสอนเลยนี่นะ'

เธอเดินไปที่โต๊ะเขียนหนังสือ เมื่อเปิดเก๊ะของโต๊ะเขียนหนังสือ hyde ก็เห็นดอกไม้สีขาวที่เด็กผู้ชายคนหนึ่งให้เธอมา 'เค้าคือ ken_chan คนนั้นใช่ไหมน่ะ?' เธอถามตัวเอง 'แต่ทำไมเค้าทำเหมือนไม่เคยรู้จักฉันเลยนะ'

'เจ้า snowdrop จะเป็นไงบ้างนะ' เธอถามอย่างไม่รู้จะหาคำตอบได้จากที่ไหน นอกจากเค้าคนนั่น 'พรุ่งนี้จะลองถามดูแล้วกัน' hyde ตั้งใจไว้อย่างนั้น...

Part 2.....end

(to be continued...)