Written by : hay

Part 3 : in the morning

อากาศในยามเช้าที่ดูบริสุทธิ์สดใสมากกว่าทุกวัน ทำให้ hyde สูดอากาศเข้าปอดได้อย่างสบายใจ

"อืม..อากาศดีจังนะ"

วันนี้สาวน้อยตื่นเช้ากว่าทุกวันเพราะว่าเธอเป็นเวรทำความสะอาดห้อง และที่ต้องตื่นเช้าก็เพราะเธอมีธุระต้องทำในตอนเช้าหยาดน้ำค้างที่เกาะผ่าวกับต้นหญ้าริมทางทำให้ hyde ยิ้มมากขึ้น

'ไปดูดอกไม้ดีกว่า' บอกกับตัวเองแล้วก็เดินวกไปที่ร้านดอกไม้ ที่ร้านดอกไม้เธอก็เห็นผู้หญิงกำลังง่วนกับการจัดเรียงดอกไม้ขึ้นชั้นโชว์ พอเธอเห็น hyde ก็ทักขึ้นว่า...

"สวัสดีจ้า hyde_chan" (ชื่อ hyde ใส่_chan ฟังดูตลกเนอะ ^^;)

"สวัสดีค่ะ tomoko_san"

"มาก็ดีแล้วชั้นมีอะไรจะให้ด้วยนะ"

"อะไรคะ?" hyde เอียงคอถาม

"เมื่อวานมีดอกไม้มาส่ง..." tomokoบอกสาวน้อยขณะที่หันกลับไปหยิบดอกไม้นั่นมาให้

"แล้วก็รู้มาจาก yukihiro_kun ว่า hyde_chan ชอบดอกไม้นี่มาก..." เธอหันกลับมาโดยซ่อนดอกไม้ไว้ข้างหลัง

"...ดอกไม้ที่เหมาะกับสาวน้อยอย่าง hyde....snowdrop จ้าา!" เธอยื่นกระถางดอกไม้สีขาวให้ hyde

และสาวน้อยก็มองอย่างประหลาดใจ

"เอาไปสิ" tomoko ยื่นไปตรงหน้า hyde

"จะดีหรือคะ?" hyde รับมาแต่ก็ก็ยังไม่วายถามไป

"ดีสิ เดี๋ยวไปหักเงินเดือน yukihiro_kun แทน ฮิฮิ..." tomoko เอามือปิดปากหัวเราะเสียงสะใจ แต่ hyde กลับไม่รู้สึกอย่างนั้นแม้แต่น้อย

"ง่า..งั้นรับไม่ได้คะ..เดี๋ยวโดนพี่ฆ่าเอา..." hyde ยื่นกระถางส่งคืนให้ tomoko

"พูดเล่นน่ะ เอาไปเหอะ ฉันคิดว่า hyde_chan คงจะเลี้ยงมันไม่ให้ตายได้ใช่ไหม" ถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ค่ะ ! ฉันคงทำได้"

"ถ้ามันไม่สบายก็เอามานี่นะ จะช่วยดูให้แล้วก็...รีบไปเถอะนะ สายแล้วนี่"

"งั้นไปแล้วนะคะ ขอบคุณมากเลยนะคะ สำหรับดอกไม้" hyde ยิ้มโค้งให้หนึ่งทีแล้วเดินจากมา

ที่โรงเรียน

"หวัดดีจ้า..." hyde ทักเสียงแจ่มใส แต่ดูเหมือนว่าเธอจะมาเช้ามากเลยยังไม่มีใครมาเลย เธอเดินไปที่โต๊ะของตัวเองเพื่อวางกระเป๋า แล้วตรงไปที่ตู้ใส่อุปกรณ์เพื่อเอาจานรองกระถาง แต่ทว่า...ดูเหมือนว่ามันจะอยู่สูงเกินความสูงของเธอ

"อีก..นิดเดียว" 'สูงกว่านี้ ก็จะดีหรอก' hyde คิดในใจ

แล้วมือใหญ่ก็ยื่นมาจากด้านหลังเพื่อหยิบสิ่งของที่เธอต้องการให้และเธอหันไปจึงรู้ว่าคนมีน้ำใจนั้นคือ ken น่ะเอง

"อ๊ะ.." เค้าส่งจานรองกระถางให้เธอ

"ขอบคุณนะ" รับมาอย่างอาย ๆ และพยายามจะไม่ให้โดนมือของ ken

ken เดินผละจาก hyde มาที่โต๊ะของตัวเอง เค้าวางกระเป๋าลง นั่งเท้าคางมองสาวน้อยยกกระถางดอกไม้สีขาวไปวางไว้ที่โต๊ะของอาจารย์

"มีอะไรให้ฉันช่วยไหม" ken ถาม hydeสะดุ้งเฮือก เธอมองซ้ายขวาและหยุดสายตาไปที่กระดาน

"เออ..ช่วยลบกระดานให้หน่อยได้ไหม" 	

"ได้สิ" ken ตอบพร้อมกับลุกขึ้นเดินมาที่กระดาน เค้ามอง hyde พรมน้ำให้ดอกไม้สีขาวแล้วถามเธอว่า

"ดอกไม้นั่นชื่ออะไรเหรอ ?"

"snowdrop จ๊ะ" hyde ตอบ

"ชื่อเหมือนแมวที่บ้านฉันเลย" ken พูดพร้อมกับยิ้มกว้างให้ hyde

"มันสบายดีไหม" ถามกลับไปทั้งที่ยังก้มหน้าอยู่

"อือ มันสบายดีนะ เธอจะไปเยี่ยมมันไหม ?" ken ตอบ คำตอบที่ ken เอ่ยออกมา เค้าคงไม่รู้ว่าทำให้สาวน้อยหัวใจพองโตราว

รู้สึกเหมือนกับว่าความปรารถนาของเธอได้เป็นจริงแล้ว

ดูเหมือนว่าบรรยากาศจะเป็นใจให้คนทั้งคู่ ลมวูบใหญ่ที่พัดผ่านเข้ามาในห้องตรงที่ hyde และ ken ยืนอยู่ทำให้ผมยาวสลวยของ hyde ไปพันติดกับกระดุมเสื้อของ ken

"โอ๊ย เจ็บ !!"

"อยู่เฉย ๆ สิ จะแกะให้" ken ดุ แต่ว่าที่ยืนอยู่เนี่ยมันห่างแค่ 10 ซม.เองนะ ทำไงดีลมหายใจของเค้าก็รดผมฉันอยู่ด้วย หน้าของฉันมันร้อนนะ มือก็สั่นด้วย หลุดเร็ว ๆ สิ !! เจ้าผมบ้านี่

"อะ หลุดแล้ว" hyde เอื้อมมือไปจับปอยผมของตัวเองคืนมา แต่ว่ามือก็ไปชนกับ ken เข้า แล้วมือน้อยก็ตกไปอยู่ในมือใหญ่ของ ken

ken มองตาที่สั่นระริกและใบหน้าที่แดงซ่านของ hyde เค้านิ่งไปนิดนึงแต่ยังไม่ยอมปล่อยมือเล็กของ hyde ken

ก้มลงประทับริมฝีปากของตนลงกับปากแดงระเรื่อของเธอ

hyde เกร็งมือของเธอไว้แน่นแต่ทว่าความหวานที่ส่งผ่านปากมามันทำให้ความรู้สึกนั้นมันหายไปอย่างรวดเร็ว

"ครืดดดดด" เสียงประตูที่ดังขึ้นทำให้ทั้งสองผละจากกันทันที hyde หลบหน้าไปอีกทางในขณะที่ ken หันไปเผชิญหน้ากับคนที่มาใหม่...

tetsu มองเพื่อนทั้งสองตาโต "อา..ขอโทษที่มาขัดจังหวะ..."

hyde หน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงจัด tet_chanจะเห็นไหมนี่ เธอถามตัวเองอยู่ในใจสองมืออังความร้อนของแก้มตัวเอง

แล้วมือใหญ่ของ ken ก็โอบไปที่ไหล่ของร่างเล็ก

"ใช่ tetsu นายไม่น่ามาขัดจังหวะเลย เนี่ย hyde กำลังจะตอบรับฉันอยู่พอดีเลย ใช่ไหม hyde ? " ken พูดพร้อมกับยิ้มให้สาวน้อยอย่างกว้างขวาง hyde มองเค้าอย่างไม่เข้าใจ เธอสะบัดตัวแล้ววิ่งออกไปที่ประตูหน้าสวนกลับ tetsu

"เฮ้ hyde ! ไปไหนล่ะ ?" tetsu ตะโกนไล่หลัง แต่ hyde ก็ไม่หันกลับมาเลย

"หือไรว่ะ" tetsu เกาหัวแกรก

ร่างสูงในห้องยืนจับริมฝีปากของตัวเอง สัมผัสเมื่อครู่มันนุ่มจนแทบจะหยุดไม่ได้ ร่างเล็กเมื่อกี้ทำให้ใจเค้าปั่นป่วนได้ขนาดนี้เชียวรึ

เสียงหัวใจยังเต้นระรัวไม่หยุด 'จะมีโอกาสแบบนี้อีกไหมนะ' ken ถามตัวเองอยู่ในใจ......

Part 3.....end

(to be continued...)