ANNA KARENİNA 3

* Her insanın geçmişinde olduğu gibi onun geçmişinde de kendisine kötü olarak kabul edilen ve vicdan azabı çekmesine sebep olan davranışları vardı.Ne varki,bu kötü davranışları ile ilgili hatıralar,bu küçük,ama utanç verici hatıralar kadar ona acı vermekten çok uzaktı.Bu yaralar asla kapanmıyordu...
* Kendi kendine;O ve ben herşeyi bırakıp,kendi aşkımızla başbaşa bir yerlere gizlenmeliyiz dedi...
* Hiçbir zaman üzüntülü bir acı duymadan bu kısa sahnenin hiçbir noktasını hatırlayamayacaktı...
* Herhalde siz,size ilgi göstermeyen bir adama onu sevdiğini söyleyemezsiniz...
* Onun önünde,onun geçmişteki dünyası ile ilgisi olmayan yepyeni bir dünya,yüce ve çok güzel bir dünya açılmıştı.Bu yeni dünya dünyanın yüksekliklerinden bu geçmişe sakin sakin bakabilirdi...
* Öğrendiklerinin hiçbirinden vazgeçmemişti,ama olmak istediğini olabilirim sanmakla,kendi kendini aldattığını anladı.Sanki ayılmıştı,çıkmak istediği yükseklikte öğrenmeden,yapmacıksız tutunabilmenin bütün güçlüklerini anlamıştı...
* Oldukça zeki olmasına rağmen bir anlık izlenimlere kendini kaptırır,bundan ötürüde çelişkili davranışlara düşerdi...
* Benim düşünceme göre bütün davranışlarımızın motoru,yine de kişisel mutluluğumuzdur...
* Bu gözler dünyada bir tane idi.Hayatın anlamını ve yaşama zevkini onu tattırmağa yetkili dünyada ancak bir yaratık vardı...
* Bazen yorgun gözlerin eşyayı çift görmesi gibi ruhunda da herşeyin ikileşmeye başladığını hissediyordu.Kimi zaman neden korktuğunu,ne istediğini bilmiyordu.Geçmişte olanlardan mı korkuyordu,onları mı istiyordu,yoksa olacakları mı?Asıl istediği ne idi,bilmiyordu...
* O herşeyde sadece ölümü, yada ona yaklaştığını görüyordu.Ona göre herşeyi bir karanlık örtmüştü...
* Konuşurken çıkardığı her seste,kızın dudaklarının,gözlerinin her hareketinde,onun için sözle anlatılmaz ne büyük bir anlam vardı.Bu sözlerde hem af dileyiş,hem ona inanış,hem okşayış;tatlı ürkek bir okşayış,hem söz veriş,hem umut,hem de onu mutluluktan sarhoş eden inanmazlık edemediği bir aşk vardı...

HOME
BACK