| SAVAŞ VE BARIŞ |
| * Coşkunluk onun bir çeşit toplumsal işlevi durumuna gelmişti,öyle ki kesinlikle coşkunluk gerektirmeyen durumlarda bile,sırf kendisini tanıyanların beklentisini boşa çıkarmamak için,coşkunluk gösterisine girişmek zorunda kalırdı... |
| * İnsan kendini zincirli bir tutsak gibi bir kadına bağlarsa bütün özgürlüğünü kaybeder.İçindeki bütün umut ve güç,onu pişmanlık içinde kıvrandıran bir yük gibi gelir... |
| * Zaten daima hüzünlü bir ifade taşıyan gözleri şimdi aynadaki hayaline daha da umutsuzluk içinde bakıyordu... |
| * Onun gerçekten iri,derin ve aydınlık bakışlı gözleri vardı... |
| * Onun öyle güzel gözleri vardı ki çoğu zaman ,yüzünün tüm çirkinliğine rağmen,bakışlarıyla,güzelliğin tüm etkisini kat kat aşan bir etki yaratırdı... |
| * Güç bir hayatın başlangıcında,davranışları sürdürmeye kararlı kimseler ciddi olmak zorundadırlar.Böyle anlarda insan geçmişini gözden geçirir ve gelecek için planlar yapar... |
| * Bu süre içinde çok değişmişti.Artık eskisi gibi yüzünde,davranışlarında,yürüyüşünde o yapmacıklı hava,o yorgunluk ,o uyuşukluk ifadesi yoktu.Şimdi gülümseyişinde bakışlarında çok daha farklı,daha neşeli ve daha çekiciydi... |
| * Buraya bir adım atmak!Bu ölüyü diriden,bilinmez acılardan,ölümden ayıran çizgiye...Orada ne var?Şu tarlanın,şu ağacın,üstünde güneş ışığının parladığı şu damlaların üzerinde.Hiç kimse bilmiyor ve insan bunları bilmek istediği halde oraya ayak basacağını ve arkasında ne olduğunu öğreneceğini biliyor ve bu anı özlüyor.Tıpkı insanın ölüm ötesinde ne olduğunu öğreneceği gibi... |
| * Sadece benim için şu güneş ışığında bu kadar mutluluk varken burada...İnleyişler,acılar,güvensizlik,telaş...İşte yine aynı şey.İşte ölüm üzerimde dolaşıyor,etrafımda dolaşıyor.Her tarafta onu görüyor,onu hissediyorum... |
| * Genç kız kendisine ve miyop gözlerine yaklaşan o güzel yüze bakmak cesaretini nasıl gösterdiğini kendisi de bilmiyordu... |
| * Ölümün yakınlığı,acı ruh hali,onu öylesine değiştirmişti ki,herşey ona son derce değersiz gözüküyordu... |
| * Hayatın hiçliği ve önemi,özellikle ölümün hiçliği hiçbir canlı tarafından anlaşılmaz ve anlatılmazdı... |
| * Ruhundan bir şeylerin koptuğunu asla unutamayacağını ya da düzeltemeyeceği bir suç işlemiş olduğunu hissediyordu.Ağlayamıyordu... |
| * Ne olduğu açıklanamayan bir hayalin tekrar görülemeyişi gibiydi... |