เมืองโบราณคูบัว

โบราณวัตถุที่ใช้ในชีวิตประจำวัน

ได้แก่ พวกเศษภาชนะดินเผา แวดินเผา ตะคัน ตะเกียงดินเผาที่ประทับลวดลาย ลูกกระสุน เบี้ยดินเผา นอกจากนี้ยังมีเครื่องมือเครื่องใช้เครื่องประดับและอาวุธต่างๆที่ทำจากหิน แก้ว  โลหะ  เช่น ตุ้มหู แหวน  กำไล  ลูกปัด หินบด เป็นต้น โบราณวัตถุเหล่านี้มีรูปแบบที่สืบเนื่องมาจากสมัยก่อนประวัติศาสตร์ แต่มีพัฒนาการทางเทคโนโลยีที่สูงขึ้นหลักฐานโบราณวัตถุและโบราณสถานที่พบในเขตเมืองคูบัวและบริเวณใกล้เคียง ทำให้สันนิษฐานได้ว่าเมืองคูบัวเจริญอยู่ในวัฒนธรรมทวารวดีในราวพุทธศตวรรษที่ ๑๑–๑๖ หลักฐานที่พบแสดงให้เห็นถึงความสืบเนื่องมาจากชุมชนสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ในบริเวณแถบนี้ โดยผู้คนคงประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก อาทิ การเพาะปลูก การเลี้ยงสัตว์ รวมทั้งหาของป่าล่าสัตว์ เช่น แร่ธาตุ พืช สัตว์บกและสัตว์น้ำมาเป็นอาหารหรือใช้ประโยชน์อื่น มีการติดต่อค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้ากับชุมชนอื่นๆ ภายในภูมิภาคเดียวกันตลอดจนถึงชาวต่างชาติ ส่วนในเรื่องคติความเชื่อทางศาสนาของชุมชนมีการนับถือพุทธศาสนาเป็นหลัก ทั้งนิกายเถรวาทและนิกายมหายาน นอกจากนี้ยังมีการนับถือศาสนาพราหมณ์และความเชื่อดั้งเดิมที่มีมาก่อนการรับอารยธรรมอินเดีย

ไปหน้าแรก

ไปหน้าต่อไป