"Asabliva toje abumoŭlivajem, što ni padatkaŭ, ani paboraŭ anijakich na majontki Našyja karaleŭskija ŭ radcaŭ duchovych, taksama mytaŭ u haradoch Našych u Polščy j Litvie dy va ŭsich ziemlach haspadarstva Našaha padrychtoŭvać i pastanoŭvać nia majem prava biez syzvaleńnia na toje ŭsich stanaŭ na Sojmie Volnym. Taksama manapoliju ŭvieści ŭ rečach tych, jakija z haspadarstvaŭ Našych tak Polskaha, jak toje j Litoŭskaha zychodziać, dazvolić nia možam.

A chto by navažyŭsia nasuproć hetaje Pastanovie atrymać listy Našyja z Kancylaryi Našaje, toj pavinny być pakarany štrafam u sto kopaŭ hrošaŭ na karyść Skarbu Našaha ziamlackaha. I najdalej takovyja listy Našyja anijakaje mocy mieć nia mohuć, i taja asoba tym vałodać nia budzie volnaja".