ปกติ เพื่อนๆในรุ่นมักจะรวมเงินกันแล้วซื้อของขวัญให้กันและกัน เวลาถึงวันเกิด ผมก็จะรวมเงินกับเพื่อนๆด้วย แต่สำหรับครั้งนี้ผมไม่ได้คิดจะรวมเงินกับเพื่อนๆ เพื่อที่จะซื้อของขวัญให้อุ้ย เพราะว่าเมื่อช่วงเดือนตุลาคม ปีที่แล้ว(2540) มีงานรับปริญญา ผมและเพื่อนๆก็ได้ไปถ่ายรูปกับรุ่นพี่ที่สวนอัมพร มีการซื้อของขวัญไปให้บัณฑิตด้วย
"ของขวัญที่เราให้พี่รหัส น่ารักมากเลยนะ แต่สู้อีกตัวไม่ได้ ตอนไปซื้อเราเห็นมีมังกรตัวเล็ก สวยมากเลย" อุ้ยบอกกับผม ตอนที่เรายืนคุยกัน
"เหรอ ไปซื้อที่ไหนมาล่ะ" ผมถามแบบไม่ได้คิดอะไร
"เราไปซื้อที่ ซีคอนซ์ ชื่อร้าน..." ขอไม่บอกชื่อร้านนะครับ เดี๋ยวมีคนหาว่าโฆษณาอ่ะ
หลังจากนั้นเกือบๆ 5 เดือน ใกล้จะถึงวันเกิดอุ้ยแล้ว ผมก็คิดว่าน่าจะซื้ออะไรที่พิเศษไม่เหมือนทุกๆปีที่รวมเงินจากเพื่อนๆมาซื้อ ผมอยากซื้อให้เอง เพื่อที่เวลาอุ้ยเห็นมันจะได้นึกถึงผม ว่าแต่ว่าจะซื้ออะไรดีล่ะ แหวน กำไร ไม่ดีแน่ๆ เพราะผมไม่ใช่แฟน ซื้อไป อุ้ยอาจจะไม่ยอมรับ คิดไปคิดมาอยู่ 2 วัน ผมก็นึกถึงเรื่องที่อุ้ยคุยกับผมที่สวนอัมพร
รุ่งขึ้นผมก็ออกจากบ้านไปซีคอนเพื่อไปหาซื้อเจ้ามังกรน้อยตัวนั้น ผมไปถึงซีคอนประมาณบ่าย 3 โมง ไปถึงก็เดินหา แผนที่ห้างเลย (ไม่เคยมาเลยอ่ะ บ้านผมอยู่บางมดง่ะ คนละซีกโลกเลย) พอเจอก็หาชื่อร้านเป้าหมาย นั่นไง เจอแล้ว รีบไปดีกว่า
ผมเดินประมาณ 10 นาทีก็ถึง ร้านที่ว่านี้เป็นร้านขายพวก Gift Shop อ่ะ แบบที่เป็นเซรามิค เพนส์สีสวยๆ เคลือบแลกเกอร์เงาๆ ผมเข้าไปถึงก็ไปเดินๆดู สังเกตุเห็นว่าเค้าจะขายของตามราศีเกิด 12 ราศี เมื่อเห็นดังนั้นก็หาราศีมังกรเลย เดินจนทั่วร้านก็ไม่เจอ เจ้ามังกรตัวเล็กที่น่ารักซะที มีแต่แม่มังกรตัวใหญ่ๆ ซึ่งราคาหลายพันเลย ยังเรียนอยู่ รายได้ก็ไม่มี จะเอาเงินที่ไหนมาซื้อ อีกอย่าง ตัวใหญ่ๆ มันก็ไม่ค่อยน่ารักอ่ะ ถึงแม้มันจะสวยดี แต่น่าเอาไปงานขึ้นบ้านใหม่มากกว่า 55555
ผู้หญิงเจ้าของร้านคงเห็นผมเดินไปเดินมา เค้าเลยเข้ามาถามว่าผมหาอะไรอยู่ ผมก็เลยอธิบายลักษณะของสิ่งที่ผมหา เค้าเดินกลับไปที่โต๊ะคุยกับผู้หญิงอีกคนนึง แล้วก็เดินกลับมาบอกผมว่า ตัวนั้นหมดไปแล้ว ขายดีมากเลย ลองเลือกตัวอื่นๆดูได้มั๊ย แหม เจ๊ในร้านเจ๊แต่ละชิ้นๆ ผมเอาเงินไปลงทะเบียนได้ตั้งเทอมนึง แล้วผมจะทำไงดีอ่ะ อุตส่าห์มาตั้งไกล เจ๊เจ้าของร้านเห็นผมทำหน้าย่นก็เลยช่วยเต็มที่ บอกว่ามีสินค้ามาใหม่ แต่ยังไม่ได้ทำ Stock ก็เลยยังไม่ได้เอามาวางขาย ผมสนใจจะดูมั๊ย
"ดูครับ" ผมตอบแบบไม่ต้องคิดเลย
เจ๊เค้าก็เลยบอกให้ผมรอตรงนี้ แล้วเดินเข้าไปในร้าน ผมก็ยืนรอด้วยใจกระวนกระวาย ไม่ใช่อยากเห็นเร็วๆหรอกครับ แต่กระวนกระวายที่ยังไม่ได้ถามราคาเค้าเลย ดันไปอยากเห็นซะแล้ว ถ้าเกิด เอาออกมาแล้วแพงมากๆ ผมก็หน้าแตกที่ไม่มีตังค์อ่ะดิ กำลังคิดเพลินๆอยู่ เจ๊เค้าก็เดินกลับออกมา พร้อมกับกล่องกระดาษใบประมาณใส่แล้วน้ำทรงสูงได้ใบนึง
"เนี่ย เพิ่งสั่งเข้ามาใหม่ แทนตัวที่น้องจะเอานั่นแหล่ะ แต่เพิ่งมาส่งเมื่อวาน" เจ๊เค้าบอกผมแบบนี้
พอกล่องถูกแกะ ก็มีพลาสติกที่เป็นแผงกันกระแทกที่ เราชอบเอามาบีบให้แตก ดังแป๊ะๆอ่ะ ห่อสินค้าอยู่ เค้ายื่นมาให้ผมแกะเอง (คงกะว่า ถ้าหล่นแตก จะได้จ่ายตังเลย 55555) แต่ผมไม่ได้สุ่มซ่ามขนาดนั้น ผมค่อยๆแกะพลาสติคออก แล้วผมก็ได้เห็น ตุ๊กตา เซรามิค รูปมังกรแบบยุโรป ซึ่งน่าจะเพิ่งออกจากไข่ เพราะดู Scale แล้วยังเป็นตัวอ่อนอยู่ (ถ้าใครเคยดู Dragon Ball น่าจะเคยเห็นมังกร ตัวนี้ ที่มีเขา 2 ข้าง ตาโตๆ ปีกเล็กๆที่หลัง ไม่ใช่ตัวที่ออกมาจากลูกแก้วนะ) สีเขียวอ่อน เหลื่อมๆสีฟ้า มีกากเพชร โรยอยู่ทั่วตัว สวยมากเลย ผมตัดสินใจทันทีที่จะซื้อตัวนี้
"เท่าไหร่ครับพี่"
"ตัวนี้มันจะแพงกว่า ตัวเก่านะ เพราะเป็น Design ใหม่ เพิ่งมาด้วย" ไม่รู้จะบอกผมทำไม สงสัยจะขายแพงๆ
"แล้วเท่าไหร่อ่ะครับ"
"สำหรับน้อง ประเดิมตัวแรก พี่คิด 800 ถ้วนละกัน" โห อะไรจะแพงขนาดนั้น ตุ๊กตาเซรามิคเนี่ยนะ
"ลดได้มั๊ยพี่ ผมมีบัตรนักศึกษา" ประมาณกะให้เค้าเห็นใจเต็มที่
"ไม่ได้หรอกน้อง ของใหม่เลยนะ ไม่มีขายที่ไหนด้วย" ข่มเต็มที่ ประมาณ ถ้าไม่ซื้อที่นี่ ก็ไปหาที่อื่นไม่ได้นะ
"ผมมีตังค์ไม่พออ่ะครับ ถ้าได้สัก 700 ผมซื้อเลย" เอาวะ ลด 100 ก็ยังดี
"อืม ห่อด้วยมั๊ย" ไหนบอกลดไม่ได้ไง แม่ค้าก็แบบนี้อ่ะ
"ไม่ต้องหรอกครับ กล่องมันก็สวยอยู่แล้ว"
"ok เดี๋ยวพี่ใส่ถุงให้" เจ๊แกเดินไปหยิบถุงที่มี Logo ร้านมาใส่ แล้วยื่นให้ผม ผมก็เลยจ่ายเงิน ด้วยความรู้สึกเหมือนโดนแย่งเงิน 700 บาทจากกระเป๋าตังไป แต่เพื่ออุ้ยแล้ว แค่นี้ ผมสามารถ
หลังจากซื้อเสร็จผมก็ออกมายืนอยู่หน้าซีคอน พร้อมกับคิดว่าจะกลับบ้านยังไงดี ทางเดิมที่มา ต้องวิ่งผ่านเส้นบางนา เพื่อไปขึ้นรถเมล์สาย 142 แต่เส้นบางนา มันติดเหลือเกิน ผมก็เลยเลือกที่จะเสี่ยงไปทางใหม่ ด้วยความที่คิดว่าฉลาดล้ำลึก ผมก็เลือกที่จะขึ้นสาย 145 เพื่อไปสำโรงแล้วไปข้ามเรือมาฝั่งพระประแดง จะได้กลับบ้านง่ายหน่อย พอ 145 มาก็โดดขึ้น เป็นโชคดี ก่อนโชคร้ายของผมที่มีที่นั่งริมหน้าต่างให้เลือกนั่งหลายที่เลย พอได้ที่นั่งก็หยิบเจ้าตุ๊กตาน้อย แสนน่ารักแต่แพงบรมเลย ขึ้นมาดู เพราะใจจริงผมชอบมันมากเลย แต่ครั้นจะซื้อให้ตัวเองก็เป็นอะไรที่แพงเกินไป อย่างน้อยช่วงเวลาก่อนที่จะให้อุ้ย ผมก็ชื่นชมมันสักหน่อยก็ยังดี
ผมชื่มชมกับตุ๊กตาน้อย ประมาณ 10 - 20 นาที เงยหน้าขึ้นมาอีกที ที่นี่ที่ไหนเนี่ย เกิดมาไม่เคยมาแถวนี้เลย เห็นป้ายข้างทางเขียนว่า "บางพลี" ผมก็เลยเก็บตุ๊กตาลงกล่อง แล้วหันมานั่งดูทางดีกว่า เผื่อหลง จะได้กลับถูก ผมขึ้นรถมาตั่งแต่ 4 โมงกว่าๆ นี่ก็จะ 6 โมงแล้ว ยังไม่เห็นมีอะไรที่คุ้นๆเลย แต่ถ้าจะนั่งย้อนกลับไปก็คงไม่ดีแน่ๆ ไหนๆก็มาถึงนี่แล้ว นั่งต่อไปอีกหน่อยก็ได้ นั่งไปนั่งมา ฝนตก อากาศเย็นสบาย รถแอร์อีกตังหาก หลับสิครับ เผลอหลับไปเมื่อไหร่ ไม่รู้ รู้ตัวอีกทีก็ตอนได้ยินคนตะโกนว่า ตลาดสำโรงๆครับ ลืมตามาดู อืม ฟ้ามืดแล้ว สองข้างทางก็เป็นก็ตลาดธรรมดา เดี๋ยวอีกสักพักคงจะถึงท่าเรือแล้วแน่ๆ ก็เลยใจเย็นนั่งต่อไปอีกสักพัก เอ๊ะ ทำไมคนค่อยๆลงจากรถจนหมดไม่เหลือเลยสักคน พอนั่งไปนั่งมา ทั้งรถเหลือผมคนเดียว กระเป๋าเดินมาหาผมแล้วถามว่าจะลงที่ไหน พอผมบอกว่าจะลงท่าเรือ เค้าบอกว่าเลยมาตั้งไกลแล้ว เวรของกรรม จะมาขึ้นเรือ ดันไม่รู้จักท่าเรือ 55555 โง่ไปเลย
พอลงมาได้ ผมก็เดินๆๆๆๆๆๆ หามอฯไซด์ รับจ้าง ขอโทษครับ หายากยังกะอะไรดี กว่าจะหาได้ แทบหมดแรงเดิน แถมแพงอีกตังหาก เพิ่งจะเคยนั่งมอฯไซด์ รับจ้างแพงขนาดนี้ 80 บาทสำหรับนั่งไปท่าเรือ แต่ก็เร็วดีนะครับ แค่ประมาณ 5 - 10 นาที ผมก็มาถึงท่าเรือ รีบวิ่งไปขึ้นเรือ เพราะพี่คนขี่มอฯไซด์ เค้าบอกว่าเที่ยวสุดท้ายแล้ว ถ้าไม่ทัน คงต้องว่ายน้ำข้ามไปเอง พอลงเรือได้ ก็ใจชื้น คิดว่าข้ามไปถึงฝั่งโน้นจะได้กลับบ้านซะที พระประแดงกับบ้านผมห่างกันนิดเดียวเอง อยู่บนเรือเกือบ 15 นาทีก็มาถึงฝั่ง ขึ้นเรือได้ก็กะว่าจะออกไปขึ้นรถเมล์กลับบ้าน แต่อยากจะบ้าตาย เพิ่งจะรู้ว่า เรือที่ข้ามมาจากสำโรงมันไปขึ้นฝั่งที่พระสมุทรเจดีย์ ที่ไกลออกไปจากพระประแดงอีก 20 กิโล สรุปแล้ว วันนั้นผมออกจากบ้านบ่ายโมงกว่า กลับถึงบ้าน 4 ทุ่ม เหนื่อยสุดๆ เฉพาะนั่งรถสาย 145 นี่ก็ 2 ชั่วโมงกว่าๆอ่ะ นานจริงๆ แต่เพื่ออุ้ยแล้ว แค่นี้ ผมสามารถ
วันเกิดอุ้ย ผมรีบโทรเช็คว่าอุ้ยอยู่บ้านหรือป่าว โดยตีซี๊ไว้กับน้องสาวอุ้ยแล้ว ทางปลอดโปร่ง อุ้ยอยู่บ้าน และไม่ได้จะออกไปไหน บ่าย 3 โมงกว่าๆผมก็มาถึงหน้าบ้านอุ้ย และทำ Surprise อุ้ย ด้วยการมอบของขวัญเป็นเจ้า Little Dragon สีเขียวอมฟ้า น่ารักมาก ซึ่งดูจากท่าทีอุ้ยแล้ว คงพอใจน่าดู
แต่เมื่อประมาณ 2 - 3 ปีก่อน ผมได้รู้มาว่า เจ้ามังกรตัวนั้น โดนคุณแม่ของอุ้ยยึดมาไว้ในตู้โชว์เรียบร้อยแล้ว สงสัยคุณแม่จะชอบมาก