Radio 100 live via Internet: listen to Transkul live!
Werkzaamheden aan de openbare weg duren in Amsterdam tegenwoordig zo lang, dat ze hun eerste verjaardag met gemak halen. Bij de Beulingsloot is - op een richel van een muur aldaar - de vaste eerste vindplaats van Klein Hoefblad van de binnenstad. Afgelopen februari was die plaats overhoop gehaald. Het ziet er naar uit dat het over een week of acht nog niet over is. Klein Hoefblad is de vaste eerste echte Lentebode, meer nog dan het eerste kievitsei. Het zit er niet in, vrees ik. Ook omdat die beschoeiing natuurlijk grondig overhoop is gehaald het afgelopen jaar. Je kunt inmiddels wel weer over dat stuk van de Herengracht lopen, als je houdt van sjokken door zand (en welke natuurliefhebber houdt daar niet van?).
Wat ook naar de eerste verjaardag loopt zijn de werkzaamheden op de Kloveniersburgwal, waarbij de bomen verdwenen zijn, net als op de Herengracht. Ik vind het eerlijk gezegd wel wat hebben, zo'n grachkant zonder bomen, er is plotseling extra lucht bij gekomen. Dit is natuurlijk vloeken in de kerk van het groene denken. Maar die bomen komen ook wel terug. Ze zullen alleen niets meer doen aan de iepziekte. Daar heeft Nederland echt het geld niet meer voor.
Er sneuvelen allerlei walkantplanten bij degelijke werkzaamheden - spannende varens en andere muurliefhebbers. Wat op de Kloveniersburgwal in tweevoud opgekomen was, waarvan ik mij afvraag hoe ze er gekoemn zijn: twee exemplaren van Hemelsleutel (Sedum sp.), vermeld in de vroege Nederlandse flora van Oudejans van zo'n 140 jaar geleden. Een gemakkelijke tuinplant, liefhebber van kalkrijke grond, en zeer taai - letterlijk en figuurlijk, maar dat gaat bij planten meestal samen. Waren het wilde? In het wild heb ik hem in Nederland eigenlijk nooit gezien. Ik ken hem wel als tuinplant, ik heb er zelf wel een paar. Als het wilde waren, was het heel bijzonder, daar in die zandbak in de Amsterdamse binnenstad, waar dus ook weer niet zo hard gewerkt werd.
Een, die echt op de kademuur stond, is intussen weggemaaid. De andere stond eind vorige week los, alsof de werklieden hem eigenlijk gered wilden zien. Dat heb ik dan maar gedaan. Ik vraag mij wel af of het nu een echte wilde was. Hoop het natuurlijk wel - voor de plant maakt het niets uit, en als hij ongemoeid was gelaten was hij vanzelf "wild" geworden. Weet u er meer van?
Get your own Free Home Page