Hoewel ik een afgelijnd doel voor ogen had (het opmaken van een tekst),
probeerde ik zoveel mogelijk in te spelen op de reacties en impulsen van
de kinderen. Gaandeweg worden dus ook wel eens spelletjes besproken en
gespeeld; verslag hierover hou ik echter voor een andere keer. In ieder
geval liet ik de kinderen zelf onderstaande antwoorden op mijn vragen ontdekken.
Begrijpen waar we mee bezig zijn.
Om te beginnen zoeken we naar alle mogelijke toepassingen van
de computer. Het wordt een hele waslijst met o.a.: teksten schrijven, spelletjes
spelen, rekenen, tekenen, CD's afspelen, TV kijken, telefoneren,... kortom
(liet ik de kinderen zelf concluderen) allemaal zaken die je ook zonder
computer kan doen; enkel het bekijken van CD-roms kan je niet zonder doen.
Waarom zouden we voor al deze zaken dan toch een computer gebruiken?
Eigenlijk
kan je dat laatste toch ook met je eigen handschrift of met de schrijfmachine,
maar dan moet je wel mooi schrijven en mag je geen fouten maken. Met de
computer kan je fouten mooi verbeteren. Waarom is het zo belangrijk om
mooi en leesbaar te schrijven?
En nu: werken op het scherm
Een eerste praktijksessie in de computerklas wordt besteed aan het verkennen
van de tekstverwerkingsfuncties: de eigen naam intikken en in verschillend
lettertypes en corpsgrootte zetten, dan in vetjes of schuin,... er wordt
ook eventjes getekend. De laatste sessie op de computer tikt iedereen een
tekst naar keuze in en probeert die zo mooi mogelijk te presenteren.
Heleen zet een gedicht, Charles maakt een verhaaltje,
Tadamitsu maakt een lijst van zijn klas,... Er is niet genoeg tijd om grondig
te verbeteren, maar iedereen is terecht fier op wat hij uit de printer
tevoorschijn tovert. Enkele resultaten kan je hierbij zien.
Conclusie
Hoewel hun eigen impulsen steeds gaan in de richting van
vrijblijvend tokkelen of tekenen, komen de kinderen mits enige sturing
gemakkelijk zelf tot zinvol computergebruik, waarbij ze (vermoedelijk de
voorbereidende gesprekjes indachtig) hun aandacht weten te verdelen over
zowel vorm als inhoud. De ernst waarmee ze hun zelf opgelegde taak volbrengen
toont dat ze best in staat zijn om hun idee van "de computer als louter
spelconsole" los te laten.
Of gelijkaardige resultaten te bereiken zijn bij andere
computertoepassingen, m.n. E-mail en Internet-gebruik, heb ik nog niet
kunnen toetsen, maar met eenzelfde omkadering moet dit wel kunnen.