Gouldamadines hebben wij pas sinds eind 2007 in onze buitenvoliere. We werden al langer tot deze mooie kleurrijke soort aangetrokken maar aangezien ze niet zomaar in een buitenvoliere gehouden kunnen worden hebben we ze nooit aangeschaft. Tot er ergens bij ons in de buurt een koppeltje opdook wat van buiten kwam. Dit bleek een top koppel! Al na zo'n drie maanden in onze voliere te hebben gezeten brachten ze het eerste nestje voort, midden in december. Het waren zeer toegewijde ouders en in totaal hebben ze dat seizoen drie nesten groot gebracht.
In de nazomer van 2008 wist ik door middel van ruiling twee nieuwe onverwante mannetjes aan de populatie toe te voegen. In de winter is de broedpop helaas overleden, een groot verlies. Wederom volgde er een periode van ruilen waardoor we nu in maart 2009 in het bezit zijn van 3 koppels. Dit blijft het vaste aantal. Daarnaast hebben we sinds kort een 'jongeren voliere', waarin de jonge Goulds worden opgevangen zodat ze rustig op kleur kunnen komen en kunnen puberen.
Mijn favoriete mutatie bij de Gouldamadine is zwartkop paarsborst.
Wat ik prachtig gedrag bij de Gouldamadine vind is wanneer de jonge mannetjes bij de oudere mannetjes naar de zang luisteren. Ze draaien zich dan naar het zingende mannetje toe en luisteren met hun oogjes dicht naar de zang van het mannetje. Soms doen zelfs de mannetjes die hun eigen zang al ruim beheersen dit bij de andere mannetjes. Het is prachtig om te zien.
Soms houden de Goulds een vlieguurtje in mijn voliere. Ze vliegen dan als gekken door de voliere heen, tuimelend en buitelend en ze zijn niet meer dan een groene vlek die pijlsnel door de voliere heen schiet. Pas als ze tot rust komen kun je zien welk vogeltje het was. Overigens kunnen ze ook uren aaneen in het binnenhok uit zitten rusten. Gekke vogels.
