|
|
» ซำบายดี ลาว » ของฟรีที่ สมุย » จดหมายเหตุกรุงศรี ฯ :: บ. บันทึก :: ล. ลิงค์ :: ก. เกสบุค :: ม. เอวเมว :: ฮ. โฮม |
|
 |
วันอาทิตย์ ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2546
หลังจากที่เมื่อคืนเราตกลงกันไม่ได้ว่าวันนี้เราจะไปไหน เราจึงพากันนอนตื่นสาย
ตามความต้องการแล้วผมอยากจะพาโนริโอะไปเที่ยวที่ พิมาย หรือไม่ก็ปราสาทหินพนมรุ้ง
เสียมากกว่าแต่ว่าดูท่าทางแล้วคงไปกลับไม่ได้และโนริโอะเองก็ดูไม่ค่อยชอบนักกับ
การนั่งรถเป็นเวลานาน พอผมบอกว่าไปพิมายต้อง 2 ชั่วโมง
แกก็ทำหน้ายังกะเป็นวัน ๆ เลยล่ะ เอ้า
.ในเมื่อไม่สามารถที่จะพาไปไหนได้
ผมก็เลยต้องคิดหาอะไรทำเพื่อฆ่าเวลา ของวันอาทิตย์ทั้งวัน ดูมันเป็นเวลาที่ช่างยาวนาน
เหลือเกินกับการที่ไม่มีอะไรทำเลย
ขอนแก่นมีอะไรน่าเที่ยวบ้าง ไปเขื่อนกันไหม ดูท่าแกก็ไม่ต้องการ
ตกลงผมก็เลยวางแผนว่าจะพาโนริโอะไปวัดหนองแวงซะเลย อย่างน้อยผมเองก็จะได้ไปเที่ยวบ้าง
เพราะอยู่ขอนแก่นมา 4 ปี วัดหนองแวงพระอารามหลวงก็ไม่เคยไปเยี่ยมเลย
ข้าวเช้าวันนี้เรา กินกันเกือบเที่ยงเพราะพากันตื่นสาย การตื่นสายก็ถือว่าดีนะ
ในวันที่เราไม่รู้จะทำอะไร อย่างวันนี้ไงล่ะ เอ๋ โนริโอะ และ ผมไปกินข้าวที่ร้าน กังสดาล
ผมสั่งยำปลาดุกฟูเพราะว่าโนริโอะอยากกินปลาดุกและเมื่อเอ๋มาถึง เราก็เพิ่มเมนูเอา
ต้มยำรวมมิตรมาเพิ่มอีก อิ่มหนำสำราญกันถ้วนหน้า
ผมกับโนริโอะโดยสารรถ 2 แถวเข้าไปในเมือง สายตาผมต้องคอยจ้องตลอดเส้นทาง
ว่าถึงวัดหนองแวงหรือยัง เพราะเท่าที่ทราบมานั่งรถต่อเดียวก็จะถึงเลย และก้ถึงจริง ๆ
เสียด้วยล่ะ แต่เมื่อเรากะลังจะเดินเข้าประตูเท่านั้นล่ะก็มีผู้คนมากมายยืนรอต้อนรับ
ทุกคนแต่งกายในโทนสีเดียวกัน ดำพรืด ไปหมด
.
จากการสอบถามตำรวจจราจร ได้รับคำแนะนำว่าน่าจะไปใช้อีกประตูดีกว่า
เราจึงเดินอาบแดดอีก 200 เมตรไปยังประตูถัดไปแต่คราวนี้ก็ยังมี
ผู้ถูกเกณฑ์ยืนรอต้อนรับอยู่อย่างเคย เราแอบ ๆ เดินเข้าไปด้านข้าง ๆ
และเล็ดลอดเข้าไปได้ในที่สุด งานครั้งนี้เห็นทีจะเป็นงานของผู้หลักผู้ใหญ่ประจำจังหวัด
จากการฟังคำประกาศชื่อก็คุ้น ๆ อยู่เหมือนกัน
เจดีย์วัด หนองแวงยังเปิดให้เข้าชม พอถอดรองเท้าเราก้าวเข้าด้านใน
และก็ขอเดินขึ้นไปชั้นบน อันมีอยู่ถึง 9 ชั้นแน่ะ และชั้นก็จะมีพื้นที่ที่แคบลง ๆ
ที่นี่โนริโอะถ่ายรูปอยู่ แชะ 2 แชะ แล้วเราก็ค่อย ๆ เดินลง และเดินลัดเลาะออกจากวัดไป
พร้อมกับน้ำอัดลมคนละกระป๋องเพื่อให้หายกระหาย เราเดินออกจากซอยข้างวัด
ข้ามถนนและมุ่งตรงไปยัง บึงแก่นนครบึงที่ อยู่ใจกลางเมืองขอนแก่น
น่าอายอย่างที่สุด
.บึงแก่นนครมีสภาพเดียวกับคลองแสนแสบ หรือคลองน้ำคำ
ปลาตัวโต ๆ ลอยตุบป่อง ๆ อยู่ตามขอบบึงเต็มไปหมด ไม่เลือกว่าตัวเล็กตัวใหญ่
มีสภาพเดียวกันหมด โนริโอะเห็นแล้วบ่นว่า smelly ไอ้เราก็ได้โอกาส เพิ่มข้อมูลเข้าไปอีกว่า
The fish we ate yesterday,was taken from this lake!
และแล้วอาการหน้าเหยเก ก็เกิดขึ้นพร้อมกับคำยอดฮิตของแก Really?
เออ
Just Kidding!
น้ำในเมืองที่ไหน ๆ ก็มักจะขาดการดูแล บึงแก่นนคร อย่าบอกเลยว่า
นี่คือแหล่งพักผ่อนของเมือง มันน่าละอายใจเกินกว่าที่จะบอกว่าเป็นแหล่งท่องเที่ยว
หรือที่พักผ่อนหย่อนใจ นอกจากจะสกปรกแล้ว ยังเป็นแหล่งมั่วสุมเหมือนกับอีกหลาย ๆ
สถานที่ของเมืองใหญ่ ๆ ที่มีพื้นที่ สวน หรือบึง แต่ขาดการดูแลอย่างจริงจังทำให้
กลายสภาพไปเป็นอย่างอื่นอย่างที่เห็นนี่ล่ะ
ผมพาโนริโอะเดินออกมาจากบึง เพราะกลิ่นมันเหลือทนเหลือเกิน
เดินลัดเลาะมาเรื่อย ๆ โนริโอะบ่นว่าท้องไม่ดี ท้องอืดก็เลยอยากจะหา นมกินหน่อย
เดินจนมาถึง Fairy Plaza เลือกซื้อนมและเบียร์
แล้วเดินต่อไปยังตลาดอย่างเคย
คราวนี้แดดอ่อนแล้วเดินได้สบาย ๆ ที่ถนนเส้นหนึ่งเขาเริ่มปิดถนนแล้วเพื่อการกินของคนขอนแก่นโดยเฉพาะ
ผมพาโนริโอะเดินดูร้านอาหารแบบรถเข็นที่มีอยู่เต็มถนน เยอะเหลือเกิน
เราไม่กินอะไร เพียงแค่เดินดูแค่นั้นเอง และก็เดินต่อไปยังที่เดิมนั่นล่ะ
บรรยากาศยังเหมือนเดิม ผมองก็สนุกกับการเดินดูตลาด มันมีอะไรแปลก ๆ ดี
วันนี้ได้ความรู้จากโนริโอะว่า ปลาไหลที่ญี่ปุ่นตัวใหญ่มากกกกกก
แต่ฟักทองลูกเล็กกว่าขอไทยเราเยอะเลย นับว่าเป็นข้อแตกต่างอย่างนึง
และตลาดของที่ญี่ปุ่นก็คงจะไม่เหม็นคาว เจิ่งนองแบบนี้ ฮ่าๆๆๆๆ
.
ผมพาโนริโอะนั่งรถกลับเข้าไปยังมหาลัย และอย่างเคยโนริโอะก้หลับบนรถอีกแล้ว
ไอ้ผมก็เป็นห่วงว่าหัวจะฟาดกับราวเหล็ก เฮ้อ
.
ตอนเย็นผมพาโนริโอะไปเอารูปที่เอาไปล้าง รูปสวยดี ส่วนมาก
เป็นรูปของน้อง ๆ เพื่อน ๆ ทั้งคนไทยและคนญี่ปุ่นที่นั่น โนริโอะมีน้องชายที่น่ารักมาก
ยังเด็กกันอยู่เลยส่วนอีกคนอายุน้อยกว่าสัก 2 ปีเห็นจะได้ ผมขอดูแล้วดูอีก
เพราะความน่ารักของเด็กและภาพที่ถ่ายออกมาก็สวยทีเดียว
คืนนี้เราตกลงกันว่าในวันรุ่งขึ้นเราจะออกเดินทางแล้ว
ผมเสนอโนริโอะเรื่องเส้นทางที่จะไป เดิมทีวางแผนว่าจะไปทางหนองคายแต่
มาเปลี่ยนไปทางเชียงของและล่าสุดผมขอโนริโอะเปลี่ยนเส้นทางไปทาง หนองคาย
เส้นทางเดิมเพราะต้องการจะวางแผนด้านการเงินของตัวเอง โนริโอะตอบตกลง
เป็นอันว่าคืนนี้ผมจัดกระเป๋า และรอเวลาวันพรุ่งนี้มาถึง
กลับไปหน้า...รวมวัน
|